انیمه My Teen Romantic Comedy SNAFU

باید اعتراف کنم که دفعه اولی که خلاصه این انیمه را دیدم، فکر کردم Oregairu یک رمانتیک-کمدی کلیشه‌ای است. به این فکر کنید: دو شخصیت اصلی زن و یک شخصیت مرد؛ شخصیت مرد رانده‌شده‌ای است؛ یکی از دخترها زیباترین دختر مدرسه است. چقدر تکراری. اما بعد از تماشای قسمت اول فهمیدم با چیزی متفاوت روبه‌رو هستم؛ اثری که از کلیشه‌ها فاصله می‌گیرد و تبدیل به...

باید اعتراف کنم که دفعه اولی که خلاصه این انیمه را دیدم، فکر کردم Oregairu یک رمانتیک-کمدی کلیشه‌ای است. به این فکر کنید: دو شخصیت اصلی زن و یک شخصیت مرد؛ شخصیت مرد رانده‌شده‌ای است؛ یکی از دخترها زیباترین دختر مدرسه است. چقدر تکراری. اما بعد از تماشای قسمت اول فهمیدم با چیزی متفاوت روبه‌رو هستم؛ اثری که از کلیشه‌ها فاصله می‌گیرد و تبدیل به چیزی فراتر می‌شود. داستان: داستان حول Hikigaya Hachiman می‌چرخد؛ دانش‌آموزی که در مدرسه طرد شده و به‌خوبی با این وضعیت جور درمی‌آید چون همیشه دوست داشته تنها باشد. اوضاع به‌سرعت تغییر می‌کند: معلمش او را مجبور می‌کند به باشگاهی بپیوندد که قرار است به حل مشکلات دیگران کمک کند. بدتر از آن این است که در آن باشگاه «زیبای سرد» و درخشان، Yukino Yukinoshita، هم حضور دارد (لقب او از سر رفتار یخ‌زده‌اش آمده). ماجراهایی خنده‌دار رخ می‌دهد. محور اصلی داستان حل درخواست‌ها و مشکلات افراد از طرف باشگاه است. اگرچه مسائل اغلب ساده‌اند، اما روش حل آن‌ها توسط شخصیت‌ها ساده نیست. طنز بیشتر از گفت‌وگوهای تیزبینانه و طعنه‌آمیز Hachiman و Yukino سرچشمه می‌گیرد که بسیار بامزه‌اند. تصویرگری: طراحی بصری در اغلب مواقع خوب است. پس‌زمینه‌ها رنگی و زنده‌اند و خوب کشیده شده‌اند. طراحی شخصیت‌ها نیز متناسب با شخصیت‌شان انجام شده است. در یکی دو قسمت کیفیت کمی پایین می‌آید اما در کل عملکرد بصری سری قابل‌قبول است. صدا و موسیقی: موسیقی مجموعه قابل‌توجه است و با فضا هماهنگ است. آهنگ آغازین «Yukitoki» گیرایِ خوبی دارد؛ طوری که چند روز بعد از اولین شنیدن همچنان ناخودآگاه آن را زمزمه می‌کردم. آهنگ پایانی هم برای اختتامیه کافی و مناسب است. شخصیت‌ها: این‌جا جایی است که Oregairu بیشترین درخشش را دارد. از Hachiman شروع کنیم: دیدگاه پیچیده و بدبینانه او به زندگی و جامعه یکی از جذاب‌ترین نگاه‌هایی است که دیدم و حتی تا حدی روی طرز نگاه من به زندگی تأثیر گذاشت. مونولوگ‌هایش هم جنبه‌های بیشتری از شخصیت او را نشان می‌دهد. Yukino تقریباً برعکس Hachiman است: باهوش، زیبا و مرفه، اما او هم دوست چندانی ندارد؛ نه به خاطر احساسات مشابه Hachiman، بلکه به‌خاطر رفتار یخ‌زده و کمال‌گرایی‌اش. او معتقد است تغییر چیز خوبی است. زبان تند و مباحثه‌هایش با Hachiman بسیار طنزآمیز و دیدنی‌اند و او هم شخصیتی دوست‌داشتنی است. Yui Yuigahama در نگاه اول ممکن است کلیشه‌ای به‌نظر برسد؛ من او را به اندازه دو شخصیت اصلی دیگر دوست نداشتم، اما باید اعتراف کنم بدون حضور او این انیمه این‌قدر خوب نمی‌شد. او ستون نگه‌دارنده باشگاه است و در طول داستان رشد کرده و به شخصیتی مستقل و مفید تبدیل می‌شود. در نهایت، Oregairu از آن چیزی که ابتدا انتظار داشتم خیلی بهتر و عمیق‌تر از یک رمانتیک-کمدی معمولی است. تماشای آن را به هرکسی که انیمه می‌بیند توصیه می‌کنم.