سریال Fallout

با «پایان» شروع می‌شود — احتمالاً باید از همان موقع حرفش را گوش می‌دادم و می‌رفتم، اما خب، من ساده‌ام... خلاصه اینکه شرم‌آور و پر از شعارهای روشنفکری است؛ احساسات را آن‌قدر اغراق‌آمیز نشان می‌دهد که حالت تهوع می‌آورد. داستان ضعیف هم کمکی نمی‌کند، انتخاب بازیگران هم گاهی نامتناسب و از متن اثر فاصله‌دار است. جلوه‌های ویژه قابل قبول، دکورها خوب و موسیقی مناسب‌اند، اما...

با «پایان» شروع می‌شود — احتمالاً باید از همان موقع حرفش را گوش می‌دادم و می‌رفتم، اما خب، من ساده‌ام... خلاصه اینکه شرم‌آور و پر از شعارهای روشنفکری است؛ احساسات را آن‌قدر اغراق‌آمیز نشان می‌دهد که حالت تهوع می‌آورد. داستان ضعیف هم کمکی نمی‌کند، انتخاب بازیگران هم گاهی نامتناسب و از متن اثر فاصله‌دار است. جلوه‌های ویژه قابل قبول، دکورها خوب و موسیقی مناسب‌اند، اما فراتر از اینها چیز زیادی در کار نیست. من فقط قسمت اول را دیدم و آن هم کافی بود. یک اقتباس واقعاً عالی از بازی ویدیویی که با ظرافتِ خاصی فضای بازی‌ها (طنز تاریک) را بازسازی می‌کند و هم‌زمان داستانی کاملاً جدید روایت می‌کند که به‌عنوان سریال تلویزیونی جواب می‌دهد و دنیای موجود را هم توسعه می‌دهد. والتون گاگینز در نقش کله‌بحر دنیا‌دیده بسیار مناسب انتخاب شده و عملاً ستارهٔ سریال است. دو قهرمان دیگر هم خوب انتخاب شدند؛ دو آدم ساده‌دل که با نیت خوب به بیابان وحشی فرستاده شده‌اند و در مقابل ضیاع‌خواهیِ ضدقهرمان تعادل ایجاد می‌کنند. خشونت اغراق‌شدهٔ بازی‌ها و عجایب آن نیز در سریال حضور دارند. سریال روحی را که بازی‌های بعدی تلاش می‌کردند منتقل کنند بهتر به دست می‌آورد و شخصیت‌ها انگیزه‌های پیچیده و جالب (اغلب پنهان) دارند. تم‌های کلیدی شامل قدرت و طمع شرکت‌ها، حتمیت تعارض و خطرات زندگی در حباب ایدیولوژیک‌اند. این سریال قرار نیست اثری شبیه اوپنهایمر باشد؛ در درجهٔ اول سرگرم‌کننده است و اگر طرفدار بازی هستید یا تا به حال بازی نکرده‌اید، شدیداً توصیه می‌کنم. من قبلاً New Vegas و Fallout 4 را بازی کرده‌ام و طرفدار بزرگی از دنیای Fallout هستم؛ بهترین توصیفی که می‌توانم دربارهٔ این سریال بگویم این است که از نظر ظاهر، لحن و لور دقیقاً حسِ Fallout را دارد. داستان تاریک، عجیب و طنزآمیز است و پیچ و خم‌های متناسب با منبع را در خود دارد — عملاً همهٔ چیزهایی که از اقتباس یک بازی ویدیویی انتظار دارید. این فصل را از ابتدا تا انتها دوست داشتم و دوباره خواهم دید و فصل‌های بعدی را هم دنبال می‌کنم (که با توجه به موفقیت انتقادی و تأمین مالی ۲۵ میلیون دلاری از دولت کالیفرنیا برای ساخت فصل بعد نرمال به نظر می‌رسد)، همان‌طور که بازی‌ها را بارها و بارها تجربه کرده‌ام. «وُک این، وُک آن» — شاید چنین نقدهایی باشد، اما Fallout ممکن است یکی از بهترین اقتباس‌های علمی‌تخیلی-ترسناک از یک بازی ویدیویی باشد. از دکورها تا موسیقی و سبک تصویری، عشق به منبع اصلی در زیرِ ظاهری بیرحم سریال می‌درخشد. اِلا پِرنل، آرون موتن و والتون گاگینز مثلثی ایده‌آل از بازیگران اصلی‌اند که هریک وزن نقش خود را به‌خوبی تحمل می‌کنند و ترکیب داستان‌هایشان به‌خوبی با جلوه‌های بصری و شنیداری عالی همراه است. این رسانهٔ اکشن-آخرالزمانی سطح بالا طرفداران و تازه‌واردها را راضی می‌کند، به شرطی که انگیزهٔ نادرستی نداشته باشید. به‌عنوان یک مجموعهٔ مستقل، توجه به جزئیات، مقیاس حماسی، بودجهٔ بالا و انرژی زیاد آن کم‌تر آثاری را دارد که بتوانند این حس را روی صفحه منتقل کنند. من خوشحالم که چنین چیزی ساخته شده است؛ دقیقاً همهٔ عناصر درام بقا با حال و هوای رترو-فیوچریستی را که می‌خواستم ارائه داد. خیلی بد بود. دوستم توصیه کرده بود که این را «باید دید» و من هم فریب روز شوخی‌اش را خوردم. هشت قسمت طولانی، خسته‌کننده و پراکنده که به هیچ‌جا منتهی نمی‌شود. من بازی را تجربه نکرده و با لور آشنایی ندارم؛ بنابراین دیدگاه من صرفاً مبتنی بر همین هشت قسمت است. از کجا شروع کنم؟ قسمت اول خسته‌کننده بود ولی امیدوار ماندم که بهتر شود؛ قسمت‌های دوم و سوم واقعاً خوب بودند: شخصیت‌های جدید معرفی شدند و پرورش یافتند. متأسفانه از آن به بعد ضعف‌های نویسندگان و کارگردان‌ها مشخص شد و داستان واقعاً غیرمنطقی و پراکنده شد. بازی ضعیف، دعواهای بی‌مورد و غیرمنطقی. از مد جدید هالیوود (به‌ویژه مارول) که موسیقی دههٔ شصت می‌گذارند و صحنه‌های درگیری را حرکت آهسته نشان می‌دهند متنفرم — یک بار یا دو بار شاید قابل قبول باشد اما این سبک الآن در همهٔ فیلم‌ها فرو رفته و در این سریال هم بیش از حد بود. خط داستانی خیلی ضعیف است؛ کسی نمی‌فهمد شخصیت‌ها چرا کاری انجام می‌دهند. قهرمانِ چشم‌گربه‌ای خیلی آزاردهنده و نادان است؛ قرار است دنبال پدرش بگردد اما خوش‌اخلاق و شاد به‌نظر می‌رسد، عملاً از کسی می‌خواهد با او رابطهٔ جنسی داشته باشد، بی‌جهت از یک ولت جاسوسی می‌کند... چرا؟ از قسمت چهارم به بعد سریال بدتر می‌شود؛ همهٔ اجزا شل می‌شوند و کسی نمی‌داند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. سازندگان تلاش کردند با نمایش خون‌ریزی، خشونت و نفرتِ غیرضروری بیننده را شوکه کنند و جلب توجه کنند، اما بعد از مدتی حتی این هم آزاردهنده و خسته‌کننده می‌شود. من ۳ از ۱۰ می‌دهم. ضمناً دوستم به پیام‌هایم پاسخ نمی‌دهد؛ او می‌داند چه کرده — دیگر تمام شده برایش! واقعاً عاشقش شدم. انتظار داشتم خوب باشد اما نه اینقدر؛ احتمالاً یکی از بهترین اقتباس‌های بازی به سریالی است که تا حالا دیده‌ام. خون و خونریزی، کمدی و دیگر نشانه‌های فرنچایز Fallout همراه با یک موسیقی‌متن فوق‌العاده دارد. بی‌صبرانه منتظر فصل دوم هستم. دیدن Fallout قطعاً ارزش دارد؛ هم شگفت‌انگیز و هم باهوش است. بعضی‌ها دربارهٔ «ووک بودن» آن شکایت می‌کنند که به نظرم صدق نمی‌کند. مشتاق فصل دوم هستم! چه سریال جالبی! از ابتدا تا انتها ازش لذت بردم؛ ترکیب طنز و نومیدی خیلی لذت‌بخش بود. سال‌ها پیش بازی‌ها را اجرا کرده بودم و احساس می‌کنم جهان بازی را کاملاً درست به تصویر کشیده‌اند — تقریباً همان حسی که یادم مانده. ارزش تولید بالا است و نویسندگی و بازیگری‌ها هم سطح بالایی دارند. آمازون اخیراً در ساخت این‌گونه سریال‌های پرمخاطب عملکرد خوبی داشته؛ من بی‌صبرانه منتظر فصل دوم هستم. کاملاً آن را دوست داشتم. دیدن Fallout به این شکل نفس‌گیر بود؛ دیدن لس‌آنجلسِ پس از جنگ و پیش از جنگ و همچنین یک ولت جدید، گسترش عظیمی به دنیای Fallout داد. همراه با شخصیت‌های جدید و موسیقی متن درخشان شامل آهنگ‌های محبوب Fallout، برای طرفداران واقعاً به‌نوعی رویایی برآورده شد. به‌نظرم این بهترین راه برای معرفی مردم به دنیای Fallout هم هست، که گویا باعث بازگشت یا جذب تعداد زیادی طرفدار جدید شده است. فکر می‌کنم این سریال خوب است — ترکیبی از طنز، جلوه‌های ویژه و داستانی عالی. فکر می‌کنم والتون گاگینز در این سریال اجرای بسیار خوبی دارد. واقعاً از آن لذت بردم. Fallout فوق‌العاده است؛ واقعاً در این کار موفق عمل کردند. بی‌صبرانه منتظر فصل دوم هستم! به نظر من این فصل پایان بسیار خوبی داشت. روند سریال با بازی هماهنگ پیش می‌رود. لوسی واقعا خوش‌شانس است. همان‌طور که در صحنه‌های پایانی دیدیم، انگار یک تأسیسات روسی دیگر هم آنجا بود؛ ربات‌های پرنده و چیزهایی شبیه به این وجود داشتند. فصل سوم در راه است و امیدوارم بین فصل‌ها فاصلهٔ طولانی نیفتد. این سریالی است که من دوست داشتم — فضای کلی را خیلی دوست داشتم و بازیگری‌ها عالی بودند؛ جزو آثار مورد علاقه‌ام قرار گرفت. نسخهٔ آلفا هم روی آن دستگاه در راه است؛ ببینیم چه پیش می‌آید. ممنون از زحمت‌تان، فصل خیلی خوبی بود.