سریال Babylon Berlin

بابیلون برلین اثری درخشان است که تماشاگر را به اواخر دههٔ ۱۹۲۰ در جمهوری وایمار آلمان می‌برد. دکورها فوق‌العاده‌اند و بازی‌ها درخشان؛ دوبلهٔ انگلیسی آن چنان خوب است که در ابتدا فکر می‌کردم نسخهٔ اصلی به انگلیسی فیلم‌برداری شده است. کیفیت تولید این سریال واقعاً تأثیرگذار است. لایو لیسا فرایس در نقش شارلوت ریتر بازی می‌کند؛ دختری سرسخت و باهوش که برای تأمین مخارج خانوادهٔ گسترده‌اش...

بابیلون برلین اثری درخشان است که تماشاگر را به اواخر دههٔ ۱۹۲۰ در جمهوری وایمار آلمان می‌برد. دکورها فوق‌العاده‌اند و بازی‌ها درخشان؛ دوبلهٔ انگلیسی آن چنان خوب است که در ابتدا فکر می‌کردم نسخهٔ اصلی به انگلیسی فیلم‌برداری شده است. کیفیت تولید این سریال واقعاً تأثیرگذار است. لایو لیسا فرایس در نقش شارلوت ریتر بازی می‌کند؛ دختری سرسخت و باهوش که برای تأمین مخارج خانوادهٔ گسترده‌اش کارهای روزمزدی از جمله همکاری موردی با ادارهٔ پلیس انجام می‌دهد. او برای خواهر کوچکتر، مادر و پدربزرگ سالخورده و دیگر اعضای خانواده هر کاری می‌کند. فولکر بروخ در نقش کارآگاه گِرئون رات از کلن ظاهر می‌شود؛ مأموریتی ویژه در برلین دارد که در چند قسمت اول کم‌کم ماهیت آن آشکار می‌شود و سپس رابطه‌اش با تهدیدی علیه دولت آلمان مشخص می‌گردد. سریال تصویری روشن از فقر عمیق و ابرتورم اقتصادی آن دوره ارائه می‌دهد؛ تضاد بزرگی بین ثروتمندان و اکثریت مردم وجود دارد. زنان جوان به‌صف می‌ایستند تا برای مشاغل کوتاه‌مدت اداری تقاضا کنند و بسیاری برای گذران زندگی به تن‌فروشی روی می‌آورند. طبیعی است که کمونیست‌ها از این وضعیت برای جذب نیرو استفاده کنند و این فرآیند را در برلین می‌بینیم. فضای شیک و غیرمتعارف دههٔ بیست آلمان در سراسر سریال موج می‌زند. در بنیاد داستان یک قصهٔ کارآگاهی وجود دارد که حسِ رهایی و سبک‌سری آن دهه—حسی که تا دههٔ ۱۹۶۰ تکرار نشد—را به‌خوبی منتقل می‌کند. ترکیبی از تجمل، ولنگاری جنسی و افراط‌گرایی در کنار خط روایی ظریف سریال قرار دارد؛ قصه‌ای که کارآگاهی را با توطئه‌های سیاسی و مظاهر پرستش‌گونهٔ نظامی‌گرایی درهم می‌آمیزد؛ نجواهای اولیهٔ ملی‌گرایی انعطاف‌ناپذیری که در آینده به ظهور نازیسم خواهد انجامید، هرچند در بسیاری جهات با روح برلین دههٔ ۱۹۲۰ در تضاد است. روایت خوب پرداخت‌شده، دکورهای چشمگیر و شخصیت‌پردازی‌های عمیقِ انسانی تکمیل‌کنندهٔ این سریال‌اند. شخصیت‌های اصلی معیوب و ناکامل‌اند؛ قهرمان مطلقی وجود ندارد، فقط انسان‌هایی که درگیر زندگی‌شان‌اند. سریال از آشفتگی‌ها و پیچیدگی‌های زندگیِ آدم‌ها نمی‌هراسد و آن‌ها را به‌شیوه‌ای ساده و صادقانه می‌پذیرد که تماشاگر را کاملاً در خود فرو می‌برد. دو نسخه از سریال وجود دارد: یکی دوبله و دیگری با زیرنویس. پیشنهاد می‌کنم نسخهٔ زیرنویس‌دار را ببینید، چون به نظر می‌رسد با دوبله بخش‌هایی از جو و ماهیت اثر از دست می‌رود. فصل چهارم مجموعه در آغاز دههٔ ۱۹۳۰ رخ می‌دهد و مسیر را به‌سوی دهه‌ای از افول اقتصادی و اجتماعی و ظهور نازیسم هموار می‌کند. خلاصه اینکه بابیلون برلین نمونه‌ای برجسته از آن چیزی است که نویسندگی، کارگردانی و بازیگری استثنایی می‌تواند رقم بزند؛ سریالی پرهزینه و تأثیرگذار که ارزش دیدن دارد.