سریال کره ای The King: Eternal Monarch

بهترین رمان علمی‌تخیلیِ چهل سال اخیر «더 킹: 영원의 군주» (The King: Eternal Monarch, 2020) بهترین اثر در ژانر علمی‌تخیلی و رمانسِ دههٔ ۲۰۱۰ بود. می‌گویم این سریال رتبهٔ نخست را در فهرست «۱۰ سریال علمی‌تخیلی برترِ من» به‌دست آورد و جای «Fringe» (2008) را که به مدت ۱۲ سال آن مقام را داشت، گرفت. ۱. داستان نویسندهٔ کیم اون سوک—آشنا با آثاری چون Lovers in Paris (2004)،...

بهترین رمان علمی‌تخیلیِ چهل سال اخیر «더 킹: 영원의 군주» (The King: Eternal Monarch, 2020) بهترین اثر در ژانر علمی‌تخیلی و رمانسِ دههٔ ۲۰۱۰ بود. می‌گویم این سریال رتبهٔ نخست را در فهرست «۱۰ سریال علمی‌تخیلی برترِ من» به‌دست آورد و جای «Fringe» (2008) را که به مدت ۱۲ سال آن مقام را داشت، گرفت. ۱. داستان نویسندهٔ کیم اون سوک—آشنا با آثاری چون Lovers in Paris (2004)، Descendants of the Sun (2016)، Goblin (2016) و Mr. Sunshine (2018)—بار دیگر نشان داد که در خلق داستان‌هایی که واقعاً تخیل و احساسات تماشاگر را درگیر می‌کنند، استاد است. در «The King: Eternal Monarch» کیم اون سوک تم «جهان موازی» را به‌طرزی زیبا در دل یک داستان عاشقانه قرار داد. او این ایده را صرفاً به‌عنوان یک ابزار ادبی رها نکرد؛ بلکه آن را محور سریال ساخت و تراژدی و رمانس از خلال آن شکل گرفت. هر قسمت در حدود یک ساعت و ده دقیقه بود و هیچ قسمتی کسل‌کننده یا تکراری نبود. در هر قسمت خط داستانی تازه‌ای وجود داشت که به پیشرفت شخصیت‌ها، روابط بین آن‌ها و تنش‌های ناشی از برخورد جهان‌ها و جاه‌طلبی‌ها می‌افزود. ۲. بازیگری و بازیگران چه بازیگران فوق‌العاده‌ای—Lee Min Ho، Kim Go Eun، Woo Do Hwan، Kim Kyung Nam، Jung Eun Chae، Lee Jung Jin، Kim Yong Ji، Kang Hong Suk—انتخاب‌های درستی برای نقش‌ها بودند. سبک‌های متفاوت بازیگری‌شان شخصیت‌ها را زنده کرد و تعامل آن‌ها با هم طبیعی و باورپذیر بود. سریال تنها دربارهٔ «ئی‌گون» (Lee Min Ho) و «جونگ ته‌اول» (Kim Go Eun) نبود؛ همهٔ نقش‌ها در ساخت جهان «پادشاهی کوریا» کلیدی بودند. همه بهترین‌های خود را ارائه دادند و اثری درخور خلق کردند. ۳. تولید گرچه چند خطای قابل‌توجه وجود داشت، تدوین و چینش صحنه‌ها تا حد زیادی این‌ها را جبران کرد. خصوصاً خوشم آمد که قصه‌ها را به‌صورت خطی ارائه نکردند؛ بلکه صحنه‌ها را برای قسمت‌های بعد نگه می‌داشتند و بازگشت‌به‌گذشته‌ها را در زمان مناسب قرار می‌دادند. ترکیب عناصر تاریخی و مدرن در پادشاهی ساختگی کوریا بسیار ماهرانه بود؛ هیچ چیز نامتناسب به‌نظر نمی‌رسید. هرجا المان‌های مدرن باید حضور می‌داشتند، دکور با آن‌ها هماهنگ بود و هرجا حس و حال تاریخی لازم بود، محیط و مصالح با آن فضا همخوانی داشتند. رسیدن به این هماهنگی کار آسانی نیست. نه تنها طراحان داخلی، بلکه کارگردانان و فیلم‌برداران نیز در ثبت نماهای خوب و ایجاد ترکیب بی‌عیب تاریخی و مدرن نقش بسزایی داشتند. ۴. جمع‌بندی «The King: Eternal Monarch» را به‌شدت توصیه می‌کنم، به‌ویژه اگر طرفدار آثار علمی‌تخیلی با تم جهان موازی هستید. این سریال را می‌توان شبیه «Fringe» (2008) دانست، اما با رمانس احساسی و رقابت‌های خانوادگی شدید. امتیاز کلی: ۹٫۵ از ۱۰.