سریال هندی Guns & Gulaabs

فصل اول: یک مجموعه کمدی-اکشن عالی که به‌خوبی به‌عنوان یک کمدی سکروبال کار می‌کند؛ جایی که همه در پی ضربه زدن به هم هستند و گروهی رنگارنگ از شخصیت‌ها هویتِ هندِ آن دوران را با اصالت نشان می‌دهند. راج و دی‌کی شخصیت‌هایی ساخته‌اند که مثل شخصیت‌های Go Goa Gone با هم خوب جور در می‌آیند. اما مانند Go Goa Gone، در این سریال هم چیز...

فصل اول: یک مجموعه کمدی-اکشن عالی که به‌خوبی به‌عنوان یک کمدی سکروبال کار می‌کند؛ جایی که همه در پی ضربه زدن به هم هستند و گروهی رنگارنگ از شخصیت‌ها هویتِ هندِ آن دوران را با اصالت نشان می‌دهند. راج و دی‌کی شخصیت‌هایی ساخته‌اند که مثل شخصیت‌های Go Goa Gone با هم خوب جور در می‌آیند. اما مانند Go Goa Gone، در این سریال هم چیز عمیق‌تری وجود ندارد؛ به‌عبارت‌دیگر بیشتر یک تماشای یک‌باره است. شخصیت‌هایی همچون «پانا دهاری تیپو» یا «چارکات آتما رام» طوری هستند که انگار مستقیم از فیلم‌های دههٔ هشتاد بیرون زده‌اند، با همان ترکیبِ عجیب و جدی بودن. ستایش ویژه برای بازیگران کودک که فوق‌العاده‌اند؛ پویایی‌شان مرا یاد فضای مدرسه‌ام انداخت. سریال در ایجاد حس نوستالژی موفق است و من آن را به‌خاطر شخصیت‌ها، دیالوگ‌ها، فضای زیبا و طرحی دلپذیر که همه‌چیز در پایان مثل فتیله‌ای طولانی به انفجار می‌رسد، به‌یاد خواهم داشت. اما مشکل اصلی این است که قالب سریالی تا حدی قدرت این اثر از راج و دی‌کی را محدود کرده است؛ به‌همین‌خاطر این «سواری هیجان‌انگیز» گاهی کشدار می‌شود، چون نمی‌توان این مفهوم را آن‌قدر جلو برد که مخاطب از نظر احساسی با شخصیت‌ها درگیر شود یا یک مسیر تماتیک ارگانیک در سراسر فصل کشیده شود که با اوج داستان همگرا گردد. این سریال مشکل عکسِ Fall of the House of Usher را دارد: در آن اثر پیام‌ها بر فضا و شخصیت‌ها غلبه داشت و هیچ بازیگری به‌عنوان شخصیتی به‌یادماندنی باقی نمی‌ماند چون قرار بود نمادِ همه‌چیزِ غلطِ شرکت‌های آمریکایی باشد. در مقابل، دنیای Guns & Gulaabs پر از آن نوع شخصیت‌هاست اما به‌طرز تأسف‌باری از یک «قلبِ تپنده» تهی است؛ همین مسئله آن را کمی پایین‌تر از سریالی مثل One Piece قرار می‌دهد، که در آن شخصیت‌های رنگارنگ با یک قلب تپنده همراه‌اند و تجربه‌ای واقعاً به‌یادماندنی خلق می‌کنند. (با این حال من شخصاً Guns & Gulaabs را بالاتر از One Piece: LA رتبه می‌دهم، اما علاقه‌ام به One Piece اصلی قضاوتم دربارهٔ فصل اول را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.) امیدوارم فصل دوم این مشکل اصلی را برطرف کند.