سریال کره‌ای When Life Gives You Tangerines

به‌راستی، من این درام را دست کم گرفتم. انتظار نداشتم که اینقدر عالی، اینقدر بی‌نظیر و شگفت‌انگیز باشد! "وقتی زندگی به شما نارنگی می‌دهد" تنها یک درام نیست؛ بلکه یک اثر هنری و کلاس درس در داستان‌گویی است. من انتظار زیادی از این کار داشتم، اما پس از ناامیدی از چند درام قبل، تلاش کردم انتظاراتم را مدیریت کنم. با این حال، حس درونی‌ام به...

به‌راستی، من این درام را دست کم گرفتم. انتظار نداشتم که اینقدر عالی، اینقدر بی‌نظیر و شگفت‌انگیز باشد! "وقتی زندگی به شما نارنگی می‌دهد" تنها یک درام نیست؛ بلکه یک اثر هنری و کلاس درس در داستان‌گویی است. من انتظار زیادی از این کار داشتم، اما پس از ناامیدی از چند درام قبل، تلاش کردم انتظاراتم را مدیریت کنم. با این حال، حس درونی‌ام به من می‌گفت که این داستان خاص خواهد بود و چه درست می‌گفتم و چه در عین حال اشتباه! من تنها از دیدن این اثر لذت نبردم؛ بلکه به‌طور کامل مجذوب آن شدم و به روش‌هایی تغییر کردم که نمی‌توانم به‌طور کامل توصیف کنم. قبل از تماشای این نمایش، یک من وجود داشت و حالا منی دیگر بعد از آن هستم. این یکی از آن داستان‌هایی است که تنها با پایان نمایش به اتمام نمی‌رسد؛ بلکه با شما می‌ماند و نحوه تفکر شما را تغییر می‌دهد. هرگز تصور نمی‌کردم که یک درام بتواند اینقدر عمیق مرا به تفکر درباره زندگی‌ام وادارد. از اولین قسمت، مجذوب این کار شدم و در انتها، به طرز زیبایی احساسی ویران شدم. این داستان تنها یک داستان عاشقانه نیست—بلکه در مورد استقامت، بقا و نوعی عشق است که نیازی به فریاد زدن از بام‌ها ندارد. پیوند بین گوان سیک و آ ی سون آنقدر خالص و واقعی است که نمی‌توانید از احساسات آن‌ها بی‌خبر بمانید. از بوسه‌ی اولیه‌ی عجیب اما زیبا تا نحوه حمایت آن‌ها از یکدیگر در برابر چالش‌های زندگی، رابطه‌شان هر آنچه را که از یک شریک زندگی می‌خواهم، به تصویر می‌کشد. این رابطه همیشه آسان یا کامل نیست، اما واقعی است و همین آن را قدرتمند می‌سازد. ارتباط آن‌ها فراتر از زمان است و شما این را در هر نگاه مشترک و هر لحظه‌ی آرام بین آن‌ها حس می‌کنید. صحنه‌ای که گوان سیک به دریا طوفانی می‌زند تا به آ ی سون برسد، هرگز از ذهنم پاک نخواهد شد. این تنها در مورد عشق نیست، بلکه در مورد فداکاری و تلاشی است که مردم زمانی که به کسی عمیقاً اهمیت می‌دهند، انجام می‌دهند. و سپس عشق بین خانواده‌ها وجود دارد. دینامیک بین گوانگ ری و آ ی سون هم heartbreaking و هم زیباست. فداکاری گوانگ ری برای دخترش، اینکه چقدر سخت به عنوان یک هانیو کار کرده است تا آ ی سون را از آن زندگی دور نگه دارد، به عمق فداکاری مادران برای فرزندانشان اشاره می‌کند. این تصویر خیلی لایه‌ای از مادری و نحوه‌ای که آسیب‌های نسلی می‌تواند نحوه زندگی ما را شکل دهد، است. سفر آ ی سون بازتاب آن تنش بین رهایی از انتظارات و واقعیت‌هایی است که او باید با آن‌ها روبرو شود. این نمایش همچنین به دینامیک‌های اجتماعی و نقش‌های جنسیتی که بر زنان تحمیل می‌شود، می‌پردازد و این موضوع واقعاً با من ماند. نحوه‌ای که زنان معمولاً انتظار دارند در جای خود بمانند و اینکه دنیای اطراف آن‌ها گزینه‌هایشان را محدود می‌کند—"وقتی زندگی به شما نارنگی می‌دهد" از نشان دادن این مشکلات دوری نمی‌کند. شخصیت آ ی سون خود به نوعی یک شورش است. او آرزوها و بلندپروازی‌هایی داشت، اما زندگی همیشه به او فرصت پیگیری آن‌ها را نمی‌داد. او می‌خواست شاعر شود، اما دنیایی که در آن زندگی می‌کرد، برنامه‌ها و چالش‌های دیگری برای او داشت که باید پیش از آن‌ها غلبه می‌کرد. این تنش بین پیروی از قلبتان و انجام کارهای ضروری برای بقا به خوبی مورد بررسی قرار گرفته است.