انیمه I'm Living with an Otaku NEET Kunoichi?!

«آیا من دارم با یک اوتاکو نییت کونویچی زندگی می‌کنم؟» (NEET Kunoichi to Nazeka Dousei Hajimemashita) یک «ریورس ایسکای» است: قهرمان داستان در زمان حال زندگی می‌کند و موجودات ماورایی و آدم‌هایی با توانایی‌های ویژه دور او جمع می‌شوند. داستان کلاسیک پسر–آشنا شدن با دختر نینجاست که قرار است از او محافظت کند. همه‌چیز به‌طور کلی خوب پیش می‌رود. قهرمان دختر، شیزوری ایدئورا، مأمور محافظت از...

«آیا من دارم با یک اوتاکو نییت کونویچی زندگی می‌کنم؟» (NEET Kunoichi to Nazeka Dousei Hajimemashita) یک «ریورس ایسکای» است: قهرمان داستان در زمان حال زندگی می‌کند و موجودات ماورایی و آدم‌هایی با توانایی‌های ویژه دور او جمع می‌شوند. داستان کلاسیک پسر–آشنا شدن با دختر نینجاست که قرار است از او محافظت کند. همه‌چیز به‌طور کلی خوب پیش می‌رود. قهرمان دختر، شیزوری ایدئورا، مأمور محافظت از قهرمان مرد، تسوکاسا آتسومی است؛ آتسومی یک کارمند اداری معمولی است که خون جنگجوی سامورایی در رگ‌هایش جریان دارد و همین موضوع او را هدف حمله موجودات ماورایی‌ای به نام yohmai کرده است. چون خودش مهارت هجومی مشخصی ندارد، روستای نینجا بهترین نینجای خود را فرستاده تا از او محافظت کند. خیلی زود شیزوری و آتسومی بر سر ضرورت زندگی مشترک به توافق می‌رسند؛ هرچه شیزوری به آتسومی نزدیک‌تر باشد، بهتر می‌تواند او را محافظت کند. شیزوری اما از چیزی خبر ندارد که خیلی مهم است: او به سبک زندگی NEET — یعنی خانه‌نشینی و بی‌کار و بی‌انگیزگی، بازی کردن و خوابیدن — علاقه دارد. جز محافظت از آتسومی، تمام کاری که دوست دارد بکند این است که لم بدهد، بازی کند و بخورد و بخوابد. اما آتسومی آدم بدی نیست و قدردانی مداوم او از محافظت شیزوری به‌طرزی جدی تلاش شیزوری برای حفظ خودخواهی NEETگونه‌اش را دشوار کرده؛ مهربانی آتسومی به سرعت قلب شیزوری را نرم می‌کند و میلش برای باقی ماندن در نقش یک گیمر خودخواه را کاهش می‌دهد. طبق قوانین روستا، عاشق شدن نسبت به کسی که مأمور محافظت او هستی یک جرم جدی است و قابل تبعید شدن است. تا اپیزود دوم، نینجاهای دیگری از روستا نزد شیزوری می‌آیند — یا برای سرکشی به او، یا برای درخواست کمک درباره‌ی محافظت از مأموران خودشان — و در اینجا است که سریال «از ریل خارج» می‌شود. در تنها اپیزود دوم، دو نینجای همراه شیزوری ظاهر می‌شوند: اول آیمه موموتچی، دختری با موهای سبز و دو دم‌اسبی که مزاحمت جنسی‌ـ‌میل مازوخیستی دارد و شیزوری را می‌پرستد؛ دوم دختری با مدل موی کوتاه بنفش به نام هینا که ظاهراً نوعی «میدان مورفی» طبیعی از خود ساطع می‌کند؛ این مسئله باعث کمبود اعتماد به نفس و عقب‌ماندگی در استعداد نینجایی او شده که مشکلش به‌راحتی قابل حل است. اما مشکل اصلی برای من همان شخصیت «دختر» اول است که نگرانی‌ام را دربارهٔ وضعیت نقش‌های جنسیتی در انیمه‌های ژاپنی بالا می‌برد. این چهارمین مجموعهٔ انیمیشنی است که دیده‌ام که شخصیت‌های مرد توسط صداپیشگان زن اجرا شده‌اند؛ و اگر موضوع صرفاً جایگزینی صدا نباشد، خود شخصیتِ قرار بود مرد باشد با ویژگی‌های زنانه طراحی شده — شانه‌های باریک، مدل موی مؤنث، لب‌های پُر، مژه‌های تأکیدشده، کمر باریک و ران‌های پهن — و حتی لباس زنانه به تن دارد. آیمه موموتچی چنین شخصیتی است: شخصیتی که در متن مرد در نظر گرفته می‌شود اما بدن و ظاهر زنانه دارد و توسط صداپیشهٔ زن اجرا می‌شود. این شخصیت معتقد است در بدن اشتباه به دنیا آمده — و تلاش می‌کند خود را به‌عنوان یک زن نشان دهد تا کنار شیزوری باشد، چون می‌ترسد اگر حقیقت را بگوید شیزوری او را طرد کند. نکته این است که او نگران پذیرفته نشدن به‌خاطر «زن نبودن» است، نه به‌خاطر این‌که صرفاً گزینهٔ مورد علاقهٔ شیزوری نیست. من چندین انیمه دیده‌ام که با همین مشکل روبه‌رو بوده‌اند و این نوع نمایش‌های دچار «دیسفوریا» یا سردرگمی جنسیتی چند سالی است که در انیمه تکرار می‌شود. وارد شدن سیاست‌های جنسیتی به آثار سرگرمی، و استفاده از آن برای ایجاد مخالفت روان‌شناختی و سردرگمی در ذهن‌های جوانان، به‌نظرم مایهٔ تأسف است. نمی‌دانم روند تهیه و پخش این آثار چگونه است و آیا توافقاتی در کار است تا این نوع ایده‌ها وارد انیمیشن شوند یا این‌که ژاپن عمداً چنین محتوایی به نسل‌های جوانش عرضه می‌کند، اما باید متوقف شود. سیاست‌های اجتماعی و جنسیتی نباید داستان‌گویی و هنر سرگرمی را نابود کنند. استودیوها گاه این مسائل را پشت لایهٔ کمدی مخفی می‌کنند، اما این شوخی‌بردار نیست: کودکان و نوجوانان این برنامه‌ها را می‌بینند و قرار دادن مسائل جنجالی و پیچیده‌ای که آن‌ها آمادگی ذهنی پردازش‌شان را ندارند، کار درستی نیست. زندگی خود به اندازهٔ کافی پیچیده است؛ وارد کردن این تصاویر و رفتارهای گیج‌کننده به آن بی‌دلیل کودکان را دشوارتر می‌کند. باید این روند متوقف شود. تأکید می‌کنم: من طرفدار ممنوع کردن انیمه یا انیمیشن ژاپنی نیستم. خواسته‌ام این است که محتوای مرتبط با روابط هم‌جنس (Boy–Boy love) در بخش‌های مربوط و مشخص خودش بماند، نه این‌که به‌صورت نامشخص و در کنار انیمه‌های معمولی به مخاطبان عمومی و جوان ارائه شود.