سریال The War Between the Land and the Sea

واقعاً باید زودتر حدس می‌زدم که سمت هر چیزی که نام بی‌بی‌سی روی آن است نروم، اما به خاطر علاقه‌ام به راسل تاوی سر زدم و خیلی زود پشیمان شدم. این اثر نه تنها بوی همان احمق‌بازی‌های مرتبط با سیاست‌های تنوع و برابری (DEI) را می‌دهد که از بریتانیا انتظار داشتم، بلکه نوعی خودبزرگ‌بینی بی‌پایه هم در آن هست که گویی بریتانیا هنوز خود را در...

واقعاً باید زودتر حدس می‌زدم که سمت هر چیزی که نام بی‌بی‌سی روی آن است نروم، اما به خاطر علاقه‌ام به راسل تاوی سر زدم و خیلی زود پشیمان شدم. این اثر نه تنها بوی همان احمق‌بازی‌های مرتبط با سیاست‌های تنوع و برابری (DEI) را می‌دهد که از بریتانیا انتظار داشتم، بلکه نوعی خودبزرگ‌بینی بی‌پایه هم در آن هست که گویی بریتانیا هنوز خود را در صحنه‌ی جهانی مهم می‌پندارد. سیاست‌های هویتی احساساتی و نمایشی، همراه با کمی خودبرترپنداری بریتانیایی و موسیقی متن واقعاً آزاردهنده، خیلی زود اعصابم را خورد کرد. شخصیت تاوی به‌نظر دائم کوچک و کم‌اهمیت جلوه داده می‌شود — انگار هیچ الگوی مردانه‌ی قدرتمندی وجود ندارد — و این هم کمکی نمی‌کند. از نظر داستانی هم یادآور علمی‌تخیلی‌های دههٔ پنجاه و شصت با موضوع هیولاهای دوزیست دریایی است، پس حتی در این زمینه هم چندان بدیع نیست. تازه حالا تکامل یافته‌اند و دیگر «شیطان‌های دریایی» نیستند، بلکه به‌طرز خنده‌داری «هومو آکوا» خوانده می‌شوند؛ آره، سعی می‌کنم خیلی بلند نخندم! نکات مثبت محدوداند: بازی خوب، فیلم‌برداری و جلوه‌های موجودات دست‌کم جالب‌اند. خلاصه اینکه، اینکه بی‌بی‌سی برای ما پند و موعظه کند صراحتاً مضحک است. دولتی که هزینهٔ آن را می‌پردازد—دولت بریتانیا—به‌طور استعاری روابط نزدیکی با بازیگران سیاسی مختلف داشته و به‌نظر نمی‌رسد یک سنگر اخلاقی محکم باشد. در کل، داستان قابل قبول است، اما آن‌قدر تحت‌الشعاع موعظه‌ها و سرزنش‌های خشک قرار گرفته که چیز زیادی برای دوست داشتن باقی نمی‌گذارد. از نظر من قطعی رد می‌شود. توضیح: گاهی که از چارچوب «هر دیدگاهی که می‌خواهی، به شرطی که دیدگاه ما باشد» یا همان سیاست‌های DEI پیروی نمی‌کنم، مورد آزار و حملات اینترنتی قرار می‌گیرم (بله، آدم‌ها وقت دارند که در نقدهای آنلاین فیلم/تلویزیون اذیت کنند؛ چه کسی فکرش را می‌کرد!). شاید به‌طرز عجیبی بتوان این را نوعی تایید ناخواسته دانست، اگر نگوییم تحسین. به هر حال به نقدهایم اعتماد دارم و سعی می‌کنم منصف باشم، گرچه ممکن است کاملاً بی‌طرف نباشم.