انیمه Beheneko: The Elf-Girl’s Cat is Secretly an S-Ranked Monster!

Beheneko: «گربهٔ دختر الف مخفیانه یک هیولای رتبه S است!» (S-Rank Monster no "Behemoth" dakedo, Neko to Machigawarete Elf Musume no Pet toshite Kurashitemasu) ناراحت‌کننده و ناامیدکننده‌ای بزرگ است که زیر پوششی از فن‌سرویس بی‌محابا برای دلِ مردان پنهان شده. در دنیای قرون‌وسطایی این فانتزی، نمایش سینه‌ها و باسن فراوان است. اما عناصر مربوط به «سیاست هویتی» به‌طرز آزاردهنده‌ای آشکارند. یکی از شخصیت‌های مرد به‌صورت محافظه‌کارانه...

Beheneko: «گربهٔ دختر الف مخفیانه یک هیولای رتبه S است!» (S-Rank Monster no "Behemoth" dakedo, Neko to Machigawarete Elf Musume no Pet toshite Kurashitemasu) ناراحت‌کننده و ناامیدکننده‌ای بزرگ است که زیر پوششی از فن‌سرویس بی‌محابا برای دلِ مردان پنهان شده. در دنیای قرون‌وسطایی این فانتزی، نمایش سینه‌ها و باسن فراوان است. اما عناصر مربوط به «سیاست هویتی» به‌طرز آزاردهنده‌ای آشکارند. یکی از شخصیت‌های مرد به‌صورت محافظه‌کارانه همجنس‌گرا معرفی می‌شود (لباس و رفتار یک مرد عادی را دارد). او در رابطه‌ای با مردی نمایشی و عضلانی است که نقش «سرپرست انجمن» را دارد یا ممکن است صاحب میخانه‌ای باشد که شخصیت اصلی در آن اقامت دارد — دقیقاً مشخص نیست کدام یک سرپرست است؛ اما وقتی همین شخصیت همجنس‌گرا گرایشش را اعلام می‌کند، من تماشای سریال را رها کردم. تذکر به سازندگان: همجنس‌گرایی را در بخش‌های مخصوص «عشق پسر-پسر» نگه دارید که جای آن است. آزادی یعنی بگذارید هر کس زندگی خودش را داشته باشد، ولی سعی نکنید مخفیانه سرگرمی من را درنوردید. هرچقدر هم آن شخصیت جذاب یا قدرتمند باشد یا هرچقدر در پیشبرد داستان نقش داشته باشد — هرچه شخصیت همجنس‌گرا برجسته‌تر باشد، برای کل داستان بدتر است — من آن سبک زندگی را ندارم، آن را به جوان‌ترها به‌عنوان امری عادی معرفی نمی‌کنم و با تماشا کردن چنین نفوذی را قبول نمی‌کنم. بگذارید زنان آن را تماشا کنند؛ احتمالاً خوششان خواهد آمد. همجنس‌گرایی تحمیلی در آثار سرگرمی مثل سیب‌زمینی پوسیده‌ای است که خورشت را خراب می‌کند. ------------------------------ شگفت‌آور است که تنها نقد دیگری تا این حد با وجود صرف یک زوج همجنس‌گرا به‌عنوان شخصیت‌های فرعی در یک دنیای فانتزی مشکل داشت، اما با این‌که همهٔ شخصیت‌های اصلی بخواهند با گربه رابطه داشته باشند مشکلی نداشت. در واقع هیچ‌گونه بحثی دربارهٔ سیاست هویتی مطرح نمی‌شود؛ نزدیک‌ترین مورد وقتی است که یکی از همان شخصیت‌های همجنس‌گرا می‌گوید به‌ جای ادارهٔ خانهٔ موروثی‌اش، ماجراجو شده چون نمی‌توانست نسل خانواده را ادامه دهد. این موضوع به‌صورت یک واقعیت ساده مطرح می‌شود، نه به‌عنوان نوعی ستم. هیچ اشاره‌ای هم به فن‌سرویس ویژه برای آن زوج وجود ندارد. کاملاً لذت‌بخش است؛ از ابتدا تا انتها برای فن‌سرویس ساخته شده و بدون شرم به این موضوع افتخار می‌کند. برای من این نکته اهمیت زیادی دارد چون وقتی فن‌سرویس هدف اصلی است، دیگر نمی‌تواند «سر راه» داستان قرار بگیرد. با این حال، دو قسمت آخر افت کیفیت شدیدی داشتند که پایان را کمی تلخ کرد: در نبرد پایانیِ بزرگ از تصاویر ثابت کپی‌پیست‌شده برای نمایش لشکریان استفاده شده و صحنه‌های کوچک زیادی نیز مستقیماً بازپخش شده بودند.