فیلم Neruda 2016

نسخهٔ شیلیاییِ «Catch Me If You Can» این فیلم انتخاب شیلی برای اسکار بود و به گلدن گلوب راه یافت، اما در اسکار نامزد نشد. بعد از اینکه از فیلم قبلی لاررین خوشم نیامده بود، به نظر می‌رسد او بازگشته است—هرچند نه کاملاً. فیلم تا حد زیادی یک زندگی‌نامه است؛ نسخه‌ای شیلیایی از «Catch Me If You Can» با شدت و عمق کمتر. اگر از شیوهٔ...

نسخهٔ شیلیاییِ «Catch Me If You Can» این فیلم انتخاب شیلی برای اسکار بود و به گلدن گلوب راه یافت، اما در اسکار نامزد نشد. بعد از اینکه از فیلم قبلی لاررین خوشم نیامده بود، به نظر می‌رسد او بازگشته است—هرچند نه کاملاً. فیلم تا حد زیادی یک زندگی‌نامه است؛ نسخه‌ای شیلیایی از «Catch Me If You Can» با شدت و عمق کمتر. اگر از شیوهٔ روایت این کارگردان خوشتان می‌آید ممکن است از فیلم لذت ببرید، اما از نظر من کمی خسته‌کننده بود چون داستان ریتم کندی داشت. به‌خصوص نیمی از فیلم بیشتر روایت پس‌زمینه بود تا دیالوگ مستقیم بین شخصیت‌ها. انگار کسی بیمار روی تخت نشسته و با صدای بسیار آرام و زمزمه‌وار قصه‌ای را تعریف می‌کند—صدایی که شبیه لالایی است. با این حال گهگاه صحنه‌های خوبی هم وجود داشت. ساختار داستان مانند بازی موش و گربه است، اما از هیجان لازم برای فیلم‌های پلیسیِ تعقیب و گریز دور است. روایت عمیق یا دقیق نیست و تنها رویدادهای محدودی از زندگی نرودا نمایش داده می‌شود؛ اغلبِ این رویدادها کم‌اهمیت یا طوری نشان داده شده‌اند که بی‌اهمیت به‌نظر می‌رسند، به همین سبب فضای فیلم گاهی به کمدی سیاه نزدیک می‌شود. از منظر مأمور پلیس، انتظار نداشته باشید چیزی در سطح شرلوک هولمز ببینید. بازیگران و لوکیشن‌ها خوب‌اند، هرچند استفاده از کلیپ‌های پس‌زمینه در سکانس‌های خودرویی چندان مناسب نبود. در مجموع فیلمی اندکی بالاتر از متوسط است، اما می‌توانست بهتر باشد. ۶/۱۰