فیلم Arabesque 1966

عالی! «آرابسک» به کارگردانی استنلی دونن و اقتباس مشترک جولیان میچل، استنلی پرایس و پی‌یر مارتون از رمان «The Cypher» نوشته گوردون کاتلر است. در آن گرگوری پک، سوفیا لورن، آلن بادل، جان مریوال و هارولد کسکت بازی می‌کنند. فیلمی پاناوژن/تکنیکالر با موسیقی هنری مانچینی و فیلم‌برداری کریستوفر چالیس. دیوید پولاک (پک)، متخصص هیروگلیف‌ها، ناگهان وارد دنیایی از توطئه‌های سیاسی می‌شود که شامل یک نخست‌وزیر خاورمیانه‌ای، یک...

عالی! «آرابسک» به کارگردانی استنلی دونن و اقتباس مشترک جولیان میچل، استنلی پرایس و پی‌یر مارتون از رمان «The Cypher» نوشته گوردون کاتلر است. در آن گرگوری پک، سوفیا لورن، آلن بادل، جان مریوال و هارولد کسکت بازی می‌کنند. فیلمی پاناوژن/تکنیکالر با موسیقی هنری مانچینی و فیلم‌برداری کریستوفر چالیس. دیوید پولاک (پک)، متخصص هیروگلیف‌ها، ناگهان وارد دنیایی از توطئه‌های سیاسی می‌شود که شامل یک نخست‌وزیر خاورمیانه‌ای، یک جاسوس زیبا و یک تاجر ثروتمند و شرور است. در «آرابسک» نکات زیادی هست که ایراد دارند: بازیگران سفیدپوست با آرایش شبیه عرب‌ها، داستان پراکنده و بی‌انسجام، پایان‌بندی نسبتاً ضعیف، شخصیت منفی‌ای که تهدیدکننده به‌نظر نمی‌رسد و اینکه پک چندان بازیگر نقش‌های اکشن نیست. با این حال اگر بتوانید با این مسائل کنار بیایید و از همراهی با ستارگان فیلم لذت ببرید، تفریحی در کار هست. فیلم ترکیبی از کمدی و تریلر معمایی است و با ریتم مناسبی پیش می‌رود؛ دونن صحنه‌های به‌یادماندنی‌ای می‌آفریند — از یک سکانس فوق‌العاده زیر دوش تا تعقیب و گریز در باغ‌وحش و محل ساخت‌وساز — که نشان‌دهنده روحیه خلاقانه تولید است. گاهی فیلم از منظر کالیدوسکوپی فیلم‌برداری می‌شود و از زوایای مورب برای برجسته‌کردن سردرگمی دیوید پولاک استفاده می‌کند؛ این‌ها تأثیرات خوبی‌اند، همان‌طور که تنظیم موسیقی با طعم شرقیِ مانچینی نیز هست. پک شاید بازیگر نوعِ قهرمان اکشن نباشد، اما حس شوخ‌طبعی و جذابیت باکلاس او باعث می‌شود تماشاگر خیلی راحت طرفش را بگیرد. لورن بی‌نظیر و بسیار جذاب است؛ با لبانی غنچه‌مانند و نگاهی بازیگوش. همه لباس‌های کریستین دیور به شخصیتش نمی‌نشینند، اما لورن که ظاهراً حسابی از نقش لذت برده، در فیلم بدرخشد. دیگر بازی‌ها در حد قابل قبول‌اند و نقش منفیِ بادل شبیه نسخه‌ای ضعیف از پیتر سلرز درآمده است. در کل آثاری از فیلم درخشان دونن «Charade» که سه سال پیش ساخته شده سایه‌افکنده، اما تجربه‌ای لذت‌بخش است تا وقتی که ادامه دارد. ۷/۱۰ - - - فیلمی سرگرم‌کننده در ژانر جاسوسی-رمانتیک-تریلر با زوج فوق‌العاده گرگوری پک و سوفیا لورن. گاهی کمی گیج‌کننده می‌شود و هنوز دقیقاً هدف راز اصلی (سایفر) را نفهمیدم، اما سکانس‌های هیجان‌انگیزی دارد و پایان‌بندی محکمی دارد. چیز چندان به‌یادماندنی‌ای نیست و ردپایی از «چارِید» (همان نویسنده و کارگردان) در آن دیده می‌شود، اما ارزش دیدن را دارد. ۳٫۵/۵ - - - این فیلم تریلر عاشقانه‌ای نسبتاً دلپذیر است که بهترین‌های گرگوری پک — به‌عنوان یک آکادمیک بی‌دفاع — و سوفیا لورن — به‌عنوان دوست‌دختر مکار رقیبمان آلن بادل — را بیرون می‌کشد. طرح کمی بیش از حد پیچیده است: استاد برای کمک به پیدا کردن و رمزگشایی از یک طومار هیروگلیفیک که ممکن است جلوی ترور یک نخست‌وزیر خاورمیانه‌ای را بگیرد، به کار گرفته می‌شود. سرنخ‌های فریب‌دهنده زیاد و دیالوگ‌هایی موجز و با ریتم تند دارد — که من را به یاد یکی از قسمت‌های بهتر «The Man from U.N.C.L.E.» انداخت — و این‌ها کمک می‌کنند هنگام عبور او از آب‌های توطئه‌های سیاسی بین‌المللی سرگرم شویم؛ ضمن اینکه کمی هم عاشق می‌شود. داستان چندان بدیع نیست، اما نقش برای لورن جذاب و پردامنه است؛ هرچند بادل در نقش «بِشراآوی» با اغراقی شوکه‌کننده بازی می‌کند، باز هم سرنخ‌ها و پادسرنخ‌های فراوانی هست که حتی بهترین‌های ما را گیج می‌کنند.