فیلم Hitman’s Wife’s Bodyguard 2021

وقتی بینندگان در آخرین بار مایکل برایس (رایان رینولدز) را دیدند، او داشت با تبعات کمک به نجات شرایط و رویارویی با دشمن دیرینه‌اش داریوس کینکِید (ساموئل ال. جکسون) دست و پنجه نرم می‌کرد. داستان «محافظ همسر هیتمن» بلافاصله پس از اتفاقات فیلم اول آغاز می‌شود و مایکل پس از باختن مجوز محافظت AAA خود، دچار کابوس‌های مکرر و آزاردهنده‌ای شده و به جلسات روان‌درمانی...

وقتی بینندگان در آخرین بار مایکل برایس (رایان رینولدز) را دیدند، او داشت با تبعات کمک به نجات شرایط و رویارویی با دشمن دیرینه‌اش داریوس کینکِید (ساموئل ال. جکسون) دست و پنجه نرم می‌کرد. داستان «محافظ همسر هیتمن» بلافاصله پس از اتفاقات فیلم اول آغاز می‌شود و مایکل پس از باختن مجوز محافظت AAA خود، دچار کابوس‌های مکرر و آزاردهنده‌ای شده و به جلسات روان‌درمانی می‌رود. روان‌درمانگرش از دست وسواس‌ها و ناپایداری‌های او خسته است و پیشنهاد می‌دهد اسلحه را کنار بگذارد و زندگی سابقش را رها کند و در ایتالیا آرامش بگیرد تا خود واقعی‌اش را پیدا کند. مایکل می‌پذیرد و به آرامش می‌رسد، تا جایی که هنگام لم دادن کنار استخر با هدفون‌های نویزگیر، از یک درگیری خونین و طولانی اطرافش کاملاً بی‌خبر است. زودتر از آن‌چه فکر می‌کنید، سونیا کینکِید (سلمیٰ حایک) مایکل را ربوده و با حرف‌ها و جار و جنجال‌های بی‌پرده‌اش اصرار می‌کند که به او کمک کند—ظاهراً داریوس ربوده شده و از همسرش خواسته مایکل را برای کمک راضی کند. مایکل تمایلی به استفاده از سلاح ندارد و سونیا را برای زندگی جدیدش بیش از حد آشفته می‌داند؛ گویا داریوس هنگام درخواست کمک از همسرش گفته «هر کسی را به غیر از مایکل». اینترپل آن‌ها را مجبور می‌کند با هم کار کنند چون به نظر می‌رسد نقشه‌ای برای نابود کردن اتحادیه اروپا در جریان است و مایکل، سونیا و داریوس چاره‌ای ندارند جز اجرای خواست دولت یا مواجهه با اتهامات قضایی. اشتیاق سونیا برای داشتن بچه و رفتن ماه‌عسل اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند؛ آن‌ها با بی‌پروایی عازم مأموریت می‌شوند و متوجه می‌شوند فرد بسیار ثروتمندی نقشه‌های شومی در سر دارد و برای حذف هر مخالفتی، تیمی از حرفه‌ای‌ها را استخدام کرده است. آن‌چه دنبال می‌آید یک ماجراجویی دیوانه‌وار، خشن و از هم‌گسیخته است که در آن سه‌گانه با بدمن‌ها، قانون، مشکلات شخصی‌شان و حتی با همدیگر می‌جنگند تا اوضاع را نجات دهند و نامشان را از چنگال مقامات بیرون بکشند. فیلم به دلیل نداشتن قصه‌ای اصیل یا پیچیده، امتیاز زیادی نمی‌گیرد، اما ساختار و روایت طوریچیده شده که جای خود را برای نقاط قوت فیلم باز کند: سه شخصیت اصلی. رینولدز و جکسون با هم هماهنگی خوبی دارند و حایک اغلب صحنه‌ها را با بازی دلسوزانه اما تا مرز آشفته‌اش از آن خود می‌کند. جوک‌ها به اندازه خون و گلوله‌ها پرتاب می‌شوند و صحنه‌پردازی‌های خوبی هم وجود دارد که اکشن و روایت را خوب قاب‌بندی می‌کند. حضور چند بازیگر حرفه‌ای در نقش‌های مکمل هم به فیلم کمک کرده که من از لو دادنشان خودداری می‌کنم، اما کافی است بگویم آن‌ها به‌خوبی از بازیگران اصلی پشتیبانی می‌کنند. جمع‌بندی من به مدیران محلی این بود: «قصه زیاد نیست، بدمن‌ها کارتونی‌اند؛ اما بازیگران عالی‌اند، اکشن خوب است و طنز هم دارد.» فیلم استاندارد جدیدی برای کمدی-اکشن ایجاد نمی‌کند، ولی با همهٔ کاستی‌ها، سرگرم‌کننده است و دیدن دوبارهٔ این سه نفر در ماجراجویی‌ای دیگر می‌تواند جالب باشد. ۳.۵ از ۵ --- یادم نمی‌آید آخرین بار کی این‌قدر خندیده‌ام. هر وقت رایان، ساموئل و سلمیٰ حرف می‌زنند، لحظه‌ای خنده‌دار خلق می‌شود. این سه نفر کاملاً در کنار هم بی‌نقص‌اند و اجرای رایان رینولدز، ساموئل ال. جکسون و سلمیٰ حایک بسیار، بسیار خوب است. داستان به اندازهٔ فیلم اول قوی نبود، ولی واقعاً خنده‌دار و پر از سکانس‌های خونین و اکشن بود. تعقیب و گریزهای دیوانه‌وار ماشین‌ها و انفجارهای بزرگ داشت. جلوه‌های بصری و فیلم‌برداری عالی بودند. اضافه‌شدن مورگان فریمن، فرانک گریلو و آنتونیو باندراس (از بازیگران موردعلاقه‌ام) هم به فیلم شادابی بیشتری داد. واقعاً نفهمیدم چرا بعضی‌ها از این فیلم بد می‌گویند. از شروع تا پایان، فیلم جذاب و سرگرم‌کننده بود؛ پر از اکشن پیوسته و شوخی. من آن را دوست داشتم. --- با وجود داشتن یکی از بدترین عناوین دنباله‌ای که تا به حال دیده‌ام، «محافظ همسر هیتمن» برای من همیشه فیلمی بود که دوست داشتم ببینم. فیلم اصلی یک کمدی-اکشن ساده و کم‌عمق با چند ستارهٔ معروف هالیوود بود که از نظر تجاری موفق می‌شد. بازیگران محبوب طنز مثل رایان رینولدز و ساموئل ال. جکسون که بیش از یک و نیم ساعت کل‌کل می‌کنند؟ طبیعی است که مخاطب به سینما برود. این دنباله تا حد زیادی همان فرمول نسخهٔ قبل را دنبال می‌کند. هر لحظه کم‌عمق یا احساسی با یک شوخی تصادفی یا یک سکانس اکشن بی‌معنی جایگزین شده است. بیشتر دیالوگ‌ها شبیه استندآپ یا بداهه‌گویی بازیگران به‌نظر می‌رسد. حتی بدمنِ فیلم با بازی آنتونیو باندراس همهٔ کلیشه‌های کاریکاتوری «آدم بد» را دارد. از فیلمنامه تا کارگردانی پاتریک هیوز، همه چیز آشنا و نسبتاً بی‌هیجان است. زمان‌بری افزون، حجم زیاد شوخی‌ها و زبان گاهی رکیک ممکن است برای برخی تماشاگران بیش از حد باشد، اما شیمی فوق‌العاده بین بازیگران تا حد زیادی فیلم فراموش‌شدنی را جبران می‌کند. امیدوارم دنبالهٔ دیگری ساخته شود—فقط کاش عنوانش این‌قدر پر از علامت نقل‌قول نباشد... امتیاز: C --- کمدی-اکشن نسبتاً سرگرم‌کننده‌ای است، احتمالاً کمی بهتر (طبق خاطره‌ام) از قسمت اول، عمدتاً به خاطر حضور سلمیٰ حایک که عالی‌ست و جدال لفظی بین رینولدز و جکسون در این نسخه آزاردهنده‌تر از قبل نیست. بازیگران مکمل هم خوب‌اند، از جمله آنتونیو باندراس و مورگان فریمن. ۳.۷۵ از ۵ --- به‌عنوان دنباله‌ای از یک کمدی-اکشن، این فیلم یک کمدی-اکشن پیش‌بینی‌پذیر است. دو ساعت را با تمام عناصر موردانتظارش پر می‌کند، در حالات و نمونه‌های متعدد. هوش و زیرکی با «زبان رکیک» جایگزین شده، قصه با کلیشه‌ها، و تعلیق با سکانس‌های اکشن (و استفاده از CGI برای کاهش هزینه و افزایش ایمنی) تعویض شده است. چند اشاره به فرنچایزهای کاملاً متفاوت وجود دارد و ریتم فیلم محکم است؛ ولی هیچ قوس تعلیقی واقعی وجود ندارد، حتی وقتی قرار است یک قاره نابود شود. داستان بی‌معنی است و شخصیت‌ها عمق ندارند—اما هیجان و شوخی فراوان است. متأسفانه نوع طنز فیلم به سلیقهٔ من نمی‌خورد؛ اما دیگران ممکن است از خنده بترکند و حسابی سرگرم شوند. با احتیاط ببینید: دو دقیقه‌ای از فیلم را به‌صورت تصادفی تماشا کنید؛ اگر خوش‌تان آمد، بقیهٔ فیلم هم همان است.