فیلم Triple 9 2016

ترکیب مسیر اشتباه و نیروی غیرقابل اعتماد. این فیلم باید فیلم بدهای هالیوود می‌شد. به عبارتی، حضور بازیگران معروف که در فیلم‌های قبلی کوئنتین تارانتینو انتظار می‌رفت، یا به‌ویژه در فیلم «رفاقت» وجود داشت. بسیاری از آنها به دلایل مختلف قبل از شروع تولید از پروژه کنار رفتند، هرچند که این گروه بازیگری کار خوبی ارائه دادند. من به نظر خودم مشکل اصلی به فیلمنامه برمی‌گردد....

ترکیب مسیر اشتباه و نیروی غیرقابل اعتماد. این فیلم باید فیلم بدهای هالیوود می‌شد. به عبارتی، حضور بازیگران معروف که در فیلم‌های قبلی کوئنتین تارانتینو انتظار می‌رفت، یا به‌ویژه در فیلم «رفاقت» وجود داشت. بسیاری از آنها به دلایل مختلف قبل از شروع تولید از پروژه کنار رفتند، هرچند که این گروه بازیگری کار خوبی ارائه دادند. من به نظر خودم مشکل اصلی به فیلمنامه برمی‌گردد. داستان خوبی داشت، اما نیمه اول نسبت به نیمه دوم که فوق‌العاده بود، چندان جالب نبود؛ به ویژه در انتها که بسیار شگفت‌انگیز بود. این فیلم چند بازیگر داشت، فقط همین را می‌دانم، اما تنبلی کردم تا بشمارم چند نفر بودند زیرا فکر می‌کردم این فیلم نسخه مدرن و به‌روزشده‌ای از تم «ده هندی کوچک» است. شواهدی برای اثبات این موضوع وجود ندارد، فقط نظریه من است. اما با دیدن تمام مرگ‌ها و نتیجه‌گیری، احساس کردم ممکن است الهام‌گیری برای نویسنده وجود داشته باشد. این فیلم از کارگردان «بی‌قانون» است که به دنبال موفقیت دیگری بود، اما با انتقادات و ناکامی‌های تجاری مواجه شد. واکنش‌های مختلطی از سوی تماشاگران داشت. قطعاً در روزها و سال‌های آینده طرفداران خاص خود را پیدا خواهد کرد. نقش‌های زنان در این فیلم بی‌اهمیت بود و به‌طور کامل فراموش‌ناشدنی بودند، جز اینکه به‌طور مکرر فقط برای نشان دادن چهره‌هایشان ظاهر شدند. اما قسمت‌های حیاتی با کیفیت خوبی ساخته شده‌اند، به‌خصوص در تمام صحنه‌های اکشن که به نوعی فیلم را به همراه نقش‌های کیسی و هارلسون پیش می‌برد. به قول معروف، «شروعی کند، اما پایانی قوی»، این فیلم هم در همین دسته قرار می‌گیرد. اگر صبوری خود را برای نزدیک به دو ساعت حفظ کنید، در انتها ممکن است احساس کنید که در نهایت فیلم بدی نبود. بنابراین به همه توصیه نمی‌شود، اما در عین حال نباید بدون شناخت صحیح از آن رد شود. پ.ن، آهنگ پایانی، نسخه ریمیکس «خوک‌ها» از سایپرز هیل، با توجه به تم فیلم، یعنی پلیس‌های فاسد، فوق‌العاده بود، اما کلماتش قوی به نظر می‌رسیدند. 6/10 فیلمی عادی با چند جلوه بصری بسیار چشم‌نواز، اما داستانی نامنظم و نه به‌میزان کارهای قبلی کارگردان جان هیلکات. امتیاز نهایی: ★★½ - چیزهای زیادی بود که به من جذاب بود، اما به‌عنوان یک کل چندان کار نکرد. این دومین بار است که این فیلم را می‌بینم و به اندازه بار اول که در سال 2016 بود، از آن لذت نبردم. در حالی که بازیگران برجسته‌ای با عملکردهای عمدتاً خوب داشت، هرگز نتوانستم کیت وینسلت را به عنوان کسی که خطرناک یا ترسناک باشد، بپذیرم، اما بزرگ‌ترین ناامیدی مربوط به فیلمنامه بود که می‌توانست منسجم‌تر و با تمرکز بیشتری باشد. این فیلم به نظر می‌رسید که ترکیبی از «گرما» و «آبی تیره» است، اما فاقد معما، جرم یا درام هرکدام از آن‌ها بود. فکر می‌کنم در دستان مایکل مان یا ریدلی اسکات ممکن بود بخشی از استایل بتواند کمبودهای فیلمنامه را جبران کند، اما در عوض، قابل تماشا بود اما فراموش‌ناپذیر. **3.0/5**