فیلم All About My Mother 1999

این فیلم از همان ابتدا توجه‌ام را جلب کرد، مخصوصاً به‌خاطر ارجاعاتش به دو فیلم کلاسیک قدیمی که دوست‌شان دارم: همه‌چیز درباره‌ی ایو و اتوبوسی به نام هوس. ملودرامی است با چاشنی کمدی؛ صحنه‌ای که چهار زن روی مبل دور هم نشسته‌اند و حرف می‌زنند و می‌خندند برایم بهترین لحظه بود. همه‌ی شخصیت‌ها را دوست داشتم (شاید به‌جز نینا). آگرادو بی‌شک برنده است؛ پنه‌لوپه هم...

این فیلم از همان ابتدا توجه‌ام را جلب کرد، مخصوصاً به‌خاطر ارجاعاتش به دو فیلم کلاسیک قدیمی که دوست‌شان دارم: همه‌چیز درباره‌ی ایو و اتوبوسی به نام هوس. ملودرامی است با چاشنی کمدی؛ صحنه‌ای که چهار زن روی مبل دور هم نشسته‌اند و حرف می‌زنند و می‌خندند برایم بهترین لحظه بود. همه‌ی شخصیت‌ها را دوست داشتم (شاید به‌جز نینا). آگرادو بی‌شک برنده است؛ پنه‌لوپه هم در نقش خواهر روزا بسیار زیباست، هرچند وضعیتش غم‌انگیز است. هوما اول کمی سرد و دور به‌نظر می‌رسد (وقتی به پسر امضا نداد)، اما هرچه فیلم جلو می‌رود، بیشتر دوستش داشتم. سسیلیا شخصیت توانمندسازی دارد. داستان از بازگشت مانولا (سِسیلیا راث) به بارسلونا پس از وقوع تراژدی‌ای است که زندگی‌اش را عمیقاً تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ او برای دیدار با همسر تراجنسی‌اش (تونی کانتو) به شهر بازمی‌گردد و خبر بدش را با او در میان می‌گذارد. در شهر با دوست تراجنسی‌اش آگرادو (آنتونیو سان خوان) دیدار می‌کند و این آغاز سفری خوشایند و پُرشخصیت در دل شهر است؛ سفری که مهربانی ذاتی او موجب مواجهه‌اش با برخی از عجیب‌ترین ساکنان شهر هم می‌شود — از جمله خواهر روزا، راهبه‌ای باردار — و پدرِ کودک احتمالی را حدس نخواهید زد! کنارش بازیگرِ درگیر مشکلی به‌نام هوما (ماریسا پاردس) قرار دارد که پیش از اجرای نمایش اتوبوسی به نام هوس دچار تردید شده و رابطه‌ای پرتنش با دوست جوان‌ترش نینا (کاندلا پنا) دارد که رفتارهایش دارد از کنترل خارج می‌شود. در نگاه اول ترکیب این عناصر ممکن است کمی مصنوعی به‌نظر برسد، اما ترکیب اجرای قوی راث و خلاقیت پدرو آلمودُوار فیلم‌هایی پدید می‌آورد که به‌راحتی از حالت والا به مضحک می‌پرند، در عین حال لبخندی بر لب می‌آورند و به موضوعات جدی‌ای مثل آلزایمر، سوگ و مسئله‌ی هویت هم می‌پردازند. فیلم‌برداری صمیمی و کمی شیطنت‌آمیز است و فیلمنامه نکات زیادی را خلاصه و موجز بیان می‌کند بی‌آنکه دچار احساساتی‌گرایی یا مبلغ‌نمایی شود. این تیم آلمودُوار در بهترین شکل خود است — فیلمی هنری، خوش‌ساخت و انسانی که شاید یکی از بهترین آثار او باشد.