انیمیشن Finding Nemo 2003

یکی از بهترین انیمیشن‌هایی که تاکنون دیده‌ام. شخصیت‌های عالی، انیمیشن بامزه و طنزی که آدم را به خنده می‌اندازد. حتماً بعد از تیتراژ، کوتاه‌نمایشی را که پخش می‌شود ببینید — همه‌چیز فوق‌العاده است و دیدن آن لازم است. کاملاً چشم‌نواز. در «در جستجوی نمو» هیچ نکته‌ای نیست که بخواهی از آن بدت بیاید؛ فیلم با تسلط کامل لحن را تنظیم کرده و داستان نمو، مارلین و...

یکی از بهترین انیمیشن‌هایی که تاکنون دیده‌ام. شخصیت‌های عالی، انیمیشن بامزه و طنزی که آدم را به خنده می‌اندازد. حتماً بعد از تیتراژ، کوتاه‌نمایشی را که پخش می‌شود ببینید — همه‌چیز فوق‌العاده است و دیدن آن لازم است. کاملاً چشم‌نواز. در «در جستجوی نمو» هیچ نکته‌ای نیست که بخواهی از آن بدت بیاید؛ فیلم با تسلط کامل لحن را تنظیم کرده و داستان نمو، مارلین و دوری را ماهرانه بازگو می‌کند. با توجه به نحوه‌ی پیش‌رفتن داستان، فیلم در جا به جا شدن بی‌دردسر بین ماجراجویی نمو و سفر پدرش عملکردی درخشان دارد — حقیقتاً به‌خوبی انجام شده است. فیلم پر از شخصیت‌ها و صداهای به‌یادماندنی است. الکساندر گولد، آلبرت بروکس و الن دجنرس تیپ اصلی را تشکیل می‌دهند، و در کنار آن‌ها ویلم دفو (گیل)، جفری راش (نیگل) و بری هافریز (بروس) هم اجراهای بسیار خوبی ارائه می‌دهند. انیمیشن بی‌نظیر است؛ شاید چند لحظه قدری از مد افتاده باشند اما اکثریت عظیم صحنه‌ها هنوز شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند. ایده‌ی داستان خنده‌دار، دوست‌داشتنی و دلگرم‌کننده است و از ابتدا تا انتها توجه بیننده را حفظ می‌کند. موسیقی متن هم فوق‌العاده است. شدیداً توصیه می‌شود. تصاویر اقیانوسی خیره‌کننده و داستان سرگرم‌کننده تا حدی تم‌های تاریک‌تری مثل فقدان، اعتیاد، ناامیدی و یأس را می‌پوشانند. «نمو» فرزندی معمولاً کنجکاو و ماجراجوست. زندگی در میان شگفتی‌های صخرهٔ مرجانی کم‌کم برای این ماهی کوچک یک‌نواخت شده و او آرزوی رفتن به اقیانوس باز را در سر دارد. پدرش که احتیاط می‌کند و او را از خروج منع کرده، یک روز که نمو چشمش به یک قایق ماهی‌گیری می‌افتد، شرایط را از دست می‌دهد و نمو توسط غواصی گرفته می‌شود و به مطب دندان‌پزشکی برده می‌شود، جایی که در تنگی با چند زندانی دیگر منتظر می‌ماند تا دختر صاحب دندان‌پزشک او را به‌عنوان حیوان خانگی جدید ببرد. با اینکه او جوان است، بی‌هوش نیست و خیلی زود طرحی برای بازگشت به دریا — که از پنجره قابل رؤیت است — می‌ریزد. در همین حین، پدر، مارلین، در اضطراب به‌دنبال پسرش می‌گردد و با دُری، ماهی فراموشکار، روبه‌رو می‌شود؛ ماهی‌ای که گاهی فکر می‌کند قایق را دیده، ولی بعد دوباره شک می‌کند... ماجراهای رنگارنگ و لذت‌بخشی دنبال می‌شود که این زوج با زیرکی و ریسک‌های فراوان تلاش می‌کنند دوباره به هم برسند. ابتدا دُری تا حدی مرا ناراحت کرد — از همان اول دلم می‌خواست تبدیل به طعمهٔ کوسه شود. او دچار فراموشی کوتاه‌مدت است — ولی چطور بعضی چیزها را به یاد می‌آورد؟ به هر حال، جدا از این نکته، شخصیت‌های دوست‌داشتنی زیادی وجود دارند: کوسه‌های گیاه‌خوار، «پیچ» دوست‌داشتنی و پرداخت شخصیت نمو که او را معصوم و کمی شیطان‌صفت نشان می‌دهد و لبخند و حتی نگرانی ایجاد می‌کند، چون انگار سرنوشتش ممکن است همان کیسه‌های پلاستیکی‌ای باشد که روزگاری برای ماهی‌های زینتی استفاده می‌کردیم. انیمیشن بسیار زیباست و موسیقی هوشمندانه (حتی تکه‌ای از «سایکُ» هِرمان را شامل می‌شود) به غنای این ماجراجویی کلاسیک و جذاب افزوده است. اگر ممکن است، تجربهٔ دیدن آن روی پردهٔ بزرگ واقعاً ارزشمند است.