فیلم 2036 Origin Unknown 2018

یک سال پس از «The Beyond» کارگردان هاسراف دولول فیلم بعدی‌اش در ژانر علمی-تخیلی را با عنوان «2036: Origin Unknown» عرضه می‌کند، اما باز هم با فیلمی نسبتاً خسته‌کننده مواجه می‌شویم—حتی بیش‌تر از «The Beyond». در بخش اعظم فیلم، کیتی ساکوف تنها در یک اتاق حضور دارد و از طریق مانیتور با سامانه هوش مصنوعی سفینه یا خواهر شخصیتش ارتباط برقرار می‌کند. مشکل اصلی این...

یک سال پس از «The Beyond» کارگردان هاسراف دولول فیلم بعدی‌اش در ژانر علمی-تخیلی را با عنوان «2036: Origin Unknown» عرضه می‌کند، اما باز هم با فیلمی نسبتاً خسته‌کننده مواجه می‌شویم—حتی بیش‌تر از «The Beyond». در بخش اعظم فیلم، کیتی ساکوف تنها در یک اتاق حضور دارد و از طریق مانیتور با سامانه هوش مصنوعی سفینه یا خواهر شخصیتش ارتباط برقرار می‌کند. مشکل اصلی این است که این ساختار به بازیگری نیاز دارد که بتواند بار درام تک‌نفره را بر دوش بکشد، و خیلی زود حس می‌شود که نقش‌پردازی آن‌قدر قوی نیست. ساکوف با همان امکاناتی که در اختیارش گذاشته شده، کار قابل قبولی انجام می‌دهد، اما در نهایت فیلم یکنواخت و حوصله‌سربر می‌شود. تصاویری از «مریخ» هم دیده می‌شود، اما هیچ‌کدام از آن‌ها از نظر بصری درخشان نیستند؛ اگر دنبال جلوه‌های بصری چشم‌گیر در فضازدگی هستید، «The Martian» انتخاب بهتری است. «2036: Origin Unknown» فیلمی مطلقاً فاجعه‌بار یا غیرقابل تماشا نیست، اما به‌نظر می‌رسد اتلاف وقت باشد، حتی برای طرفداران جدی علمی-تخیلی. فیلم شروعی بسیار قوی دارد اما تا پایان از هم می‌پاشد؛ با این حال اگر به آثار علمی-تخیلی علاقه‌مندید، ارزش یک بار دیدن را دارد. انتظار نداشته باشید که همه چیز به‌طور صریح و کامل توضیح داده شود.