فیلم Master Gardener 2022

«نارول» (جوئل اجرتن) باغبان ارشد عمارتِ ثروتمند و کمی عجیب‌وغریبِ «نورما» (سیگورنی ویور) است؛ هر دوی آن‌ها به مهارت و آفرینش‌های باغبانی‌شان افتخار می‌کنند. یک بعدازظهر نورما او را به چای دعوت می‌کند و می‌گوید که نوه‌دخترش «مایا» (کوئینتسا سوایندل) به‌عنوان شاگرد به تیم او خواهد پیوست. زن‌ها تا به حال همدیگر را ندیده‌اند و نورما هم اطلاعات زیادی دربارهٔ او ندارد، اما نارول قبول...

«نارول» (جوئل اجرتن) باغبان ارشد عمارتِ ثروتمند و کمی عجیب‌وغریبِ «نورما» (سیگورنی ویور) است؛ هر دوی آن‌ها به مهارت و آفرینش‌های باغبانی‌شان افتخار می‌کنند. یک بعدازظهر نورما او را به چای دعوت می‌کند و می‌گوید که نوه‌دخترش «مایا» (کوئینتسا سوایندل) به‌عنوان شاگرد به تیم او خواهد پیوست. زن‌ها تا به حال همدیگر را ندیده‌اند و نورما هم اطلاعات زیادی دربارهٔ او ندارد، اما نارول قبول می‌کند و مایا هم سر می‌رسد. در ابتدا فکر می‌کنیم با نوجوانی سرکش و معمولی روبه‌روایم—شلوار جین پاره و همیشه با هدفون— اما کم‌کم معلوم می‌شود که او علاقه‌مند است و بین این دو رابطه‌ای شکل می‌گیرد. در ادامه، عناصر فرعی‌ای به داستان اضافه می‌شوند که آن را از سادگی و دقتِ محور باغبانی دور می‌کنند و ما را وارد موضوعاتی مانند نفرت از برتری‌طلبی سفیدپوستان و خشونت فروش مواد مخدر می‌کنند؛ نتیجه این تغییر جهت، پیش‌بینی‌پذیر شدن فیلم است. بیست دقیقه‌ی اول شور و کشش جذابی دارد، اما هرچه داستان جلو می‌رود، ملودرام عاشقانه آرام‌آرام وارد می‌شود و اثر از اصالتش فاصله می‌گیرد. در نیم‌ساعت پایانی فیلم به چشمم واقعاً متوسط آمد و اجرتن که در آغاز تا حدودی معماگونه ظاهر می‌شود، در پایان نسبتاً پیش‌پاافتاده می‌شود. با این‌حال بازی او در مواقعی مؤثر و حتی تهدیدآمیز است و سوایندل هم بازی قابل‌قبولی ارائه می‌دهد؛ مشکل اصلی این است که همه‌چیز به شکلی آشنا و تکراری به‌نظر می‌رسد. ارزش تماشا را دارد، اما می‌توانست بهتر باشد.