فیلم Desert Hearts 1985

اخیراً احساس می‌کردم اگر دست‌کم چند اثر از کارگردانان زن و از زیرژانر همجنس‌گرایانه را تجربه نکنم، نمی‌توانم خود را یک سینماروی باوجدان بدانم. خوشبختانه دانشگاه محل تحصیلم در کتابخانه مجموعه‌ای از این آثار داشت که گاهی به آن‌ها سر می‌زدم. باوجود اینکه فیلمِ دِیچ یک درام عاشقانه با محوریت روابط لزبین‌هاست، از دیدن آن لذت بردم. خوشحالم که ریسک کردم و تصمیم گرفتم افق...

اخیراً احساس می‌کردم اگر دست‌کم چند اثر از کارگردانان زن و از زیرژانر همجنس‌گرایانه را تجربه نکنم، نمی‌توانم خود را یک سینماروی باوجدان بدانم. خوشبختانه دانشگاه محل تحصیلم در کتابخانه مجموعه‌ای از این آثار داشت که گاهی به آن‌ها سر می‌زدم. باوجود اینکه فیلمِ دِیچ یک درام عاشقانه با محوریت روابط لزبین‌هاست، از دیدن آن لذت بردم. خوشحالم که ریسک کردم و تصمیم گرفتم افق دید سینمایی‌ام را گسترش دهم. به‌عنوان یک زن لزبین، باید بگویم وقتی حدود دوازده سال پیش دوستی تماشای این فیلم را پیشنهاد کرد و من نوجوانی لاغر و حدود ۱۴–۱۵ ساله بودم که به تازگی متوجه احساسات درونی‌ام نسبت به هم‌جنس شده بودم اما هنوز آمادگی نداشتم آن را به دنیا بگویم، واقعاً قدردان شدم. راستش با ریتم آرام فیلم کمی دست‌وپنجه نرم کردم—شاید به‌خاطر بی‌تابی‌های نوجوانی—ولی پایش ایستادم و باید بگویم ارزشش را داشت. بله، صحنه‌ای نسبتاً صریح اما اروتیک از عشق لزبین‌ها دارد، اما فیلم فراتر از آن است؛ به‌ویژه به‌خاطر پرداخت دقیق شخصیت‌های دو قهرمان و پایان نسبتاً دلگرم‌کننده‌اش. از آن زمان فیلم‌های زیادی درباره عشق لزبین‌ها دیده‌ام، از جمله "Below Her Mouth" و "Blue Is the Warmest Colour" که هر دو به‌خوبی ساخته شده‌اند، اما برای من «Desert Hearts» همچنان یک داستان عاشقانهٔ احساس‌برانگیز و پرداخته‌شده است که تا آخر عمر با من خواهد ماند.