فیلم The Children 2008

با وجود بودجهٔ اندک، فیلمی شگفت‌آور است. شاید این موقعیت را قبلاً دیده باشید: به دلیلی بچه‌ها وحشی می‌شوند و بزرگ‌ترها باید برای بقا تلاش کنند. آنچه این نسخه را متمایز می‌کند، واکنش‌های واقعی شخصیت‌هاست. در برخی نقدها نوشته‌اند که به محض اولین نشانهٔ خطر، آدم‌ها دیگر به دنبال بچه‌هایشان نمی‌گردند و فرار می‌کنند؛ این برداشت غیرواقعی است—یا از کسی است که هرگز صاحب فرزند نبوده....

با وجود بودجهٔ اندک، فیلمی شگفت‌آور است. شاید این موقعیت را قبلاً دیده باشید: به دلیلی بچه‌ها وحشی می‌شوند و بزرگ‌ترها باید برای بقا تلاش کنند. آنچه این نسخه را متمایز می‌کند، واکنش‌های واقعی شخصیت‌هاست. در برخی نقدها نوشته‌اند که به محض اولین نشانهٔ خطر، آدم‌ها دیگر به دنبال بچه‌هایشان نمی‌گردند و فرار می‌کنند؛ این برداشت غیرواقعی است—یا از کسی است که هرگز صاحب فرزند نبوده. یک والد حتی تا حد متوسط هم بچه‌هایش را رها نمی‌کند و فرار نمی‌نمايد. من خودم برای نجات بچه‌هایم حاضر هستم جان خود و هر کس دیگری را فدا کنم؛ بدون تردید. پس این‌که بگویند واقع‌گرایانه‌تر است والد بلافاصله و بدون هیچ مدرکی به یک نوجوان بداخلاق باور کند که فرزندانش حالا هیولا شده‌اند، حرفی غیرمنطقی است. طرح فشرده و دقیق فیلم، بازیگران را به‌طرزی هوشمندانه از هم جدا می‌کند و تنها یک شخصیت حقیقت را می‌بیند؛ این کار شک و اطلاعات نادرست ایجاد می‌کند و تا زمانی که خیلی دیر نشده، اغلب شخصیت‌ها نوجوان بیچاره را باور نمی‌کنند. تنش فیلم پیوسته افزایش می‌یابد و لحظه‌ای فروکش نمی‌کند. میزان کافی از خون‌ریزی و تعلیق وجود دارد تا طرفداران وحشتِ بالغ‌تر را راضی کند، اما باید برای پیش‌روی آرام داستان آمادگی داشته باشید. همچنین مشکلی در صدا به چشم می‌آید که در چند نقد دیگر هم ذکر شده است؛ پیشنهاد می‌کنم صدا را بلند کنید یا بهتر از همه هدفون به کار ببرید تا بیشتر در فیلم غرق شوید.