فیلم Ali 2001

در این فیلم گه‌گاه جلوه‌هایی از بذله‌گویی افسانه‌ای محمد علی و پاسخ‌های تند و تیز او دیده می‌شود، اما در کل فیلمی نسبتاً طولانی و سنگین دربارهٔ زندگی کاسیوس کلی از فقر تا تسلط نه تنها بر رینگ بوکس بلکه بر رسانه‌های تلویزیونی آن دوران است. ویل اسمیت پس از پیروزی با مدال طلای المپیک توکیو ۱۹۶۴ در مرکز توجه قرار می‌گیرد و مانند بسیاری...

در این فیلم گه‌گاه جلوه‌هایی از بذله‌گویی افسانه‌ای محمد علی و پاسخ‌های تند و تیز او دیده می‌شود، اما در کل فیلمی نسبتاً طولانی و سنگین دربارهٔ زندگی کاسیوس کلی از فقر تا تسلط نه تنها بر رینگ بوکس بلکه بر رسانه‌های تلویزیونی آن دوران است. ویل اسمیت پس از پیروزی با مدال طلای المپیک توکیو ۱۹۶۴ در مرکز توجه قرار می‌گیرد و مانند بسیاری از مشت‌زن‌های تاریخ، شخصیت او برای طبقهٔ کارگر و محروم الهام‌بخش است: با عرق، اشک و کار سخت می‌تواند از گتو فرار کند و به شهرت و ثروت برسد، پس چرا آنها نه؟ مایکل مان در این بیوپیک گوشه‌هایی از خطاها و عیب‌های او، باورهای مذهبی‌اش، پیگرد دولت وقتی از رفتن به جنگ ویتنام سرباز می‌زند و روابطش با چهره‌های برجستهٔ جنبش حقوق برابر را نشان می‌دهد؛ از جمله ارتباطش با مالکوم ایکس (با بازی ماریو ون پیبلز). فیلم تصویری از فردی معقولاً معیوب ارائه می‌دهد؛ مردی مغرور و چالاک که دقیقاً می‌داند کدام دکمه‌ها را باید فشار دهد تا دستگاه تبلیغاتی زندگی‌اش را به حرکت درآورد. در این مسیر، جیمی فاکس در نقش باندینی، آنجلو داندی رنج‌کشیده با بازی ران سیلور و جان وویت به‌عنوان رقیب رسانه‌ای‌اش هوارد کازل، از او حمایت می‌کنند. اما اجرای ویل اسمیت چندان قانع‌کننده نیست. صحنه‌های برجسته را خوب اجرا می‌کند—که احتمالاً قابل تمرین‌اند—اما سایر وجوه شخصیت او ضعیف، نپخته و بیش از حد نوشته‌شده به‌نظر می‌رسند. فیلم دچار ملودرام بیش از حد و حدس و گمان‌های فراوان است و آنچه واقعاً این مرد را در وهلهٔ اول به یک نام آشنا و محبوب تبدیل کرده بود—مهارت‌های مبارزه‌اش—به اندازهٔ کافی نمایش داده نمی‌شود. برای من این منبع غنی به شکلی سرگردان و کم‌مایه عرضه شده؛ شاید نسخهٔ کارگردان می‌توانست بهتر باشد—مثلاً چهل و پنج دقیقه کوتاه‌تر.