فیلم The Week Of 2018

فیلم‌های نتفلیکسِ آدم سندلر حالت عجیبی دارند؛ شاید نتوان آن‌ها را صرفاً «کمدی» خواند. از نظر ساخت و تولید به‌خوبی ساخته شده‌اند و ظاهراً بودجه و کیفیت تولید بالاست؛ بازی‌ها و فیلم‌سازی هیچ‌گونه سستی یا تنبلی ندارند و مشخص است سندلر به هر نقش اهمیت می‌دهد. با این حال گویی او و همهٔ عوامل چندان متنِ فیلم را خنده‌دار نمی‌دانند؛ حتی ضربه‌های آشکار کمدی هم...

فیلم‌های نتفلیکسِ آدم سندلر حالت عجیبی دارند؛ شاید نتوان آن‌ها را صرفاً «کمدی» خواند. از نظر ساخت و تولید به‌خوبی ساخته شده‌اند و ظاهراً بودجه و کیفیت تولید بالاست؛ بازی‌ها و فیلم‌سازی هیچ‌گونه سستی یا تنبلی ندارند و مشخص است سندلر به هر نقش اهمیت می‌دهد. با این حال گویی او و همهٔ عوامل چندان متنِ فیلم را خنده‌دار نمی‌دانند؛ حتی ضربه‌های آشکار کمدی هم به‌شکلی اجرا می‌شوند که انگار کسی می‌گوید «این‌که شوخی بدی برای یک فیلم باشد؟». شبیه بزرگسالانی است که برای کودکان نمایشی اجرا می‌کنند: خسته‌اند، اما می‌خواهند برای بچه‌ها کاری خوب انجام دهند و هرطور شده آن را تمام کنند — با این حال تا حد توان تلاش می‌کنند. سندلر در چند فیلم اخیر درخشان نبوده، اما این فیلم تغییر مسیر می‌دهد: واقعاً مرا به خنده انداخت و حتی در صحنهٔ عروسی اشک در چشمانم جمع شد.