فیلم The Trust 2016

درباره‌ی اعتماد به یک شوخ‌طبع برای یک کار پرریسک بیشتر از انتظاری که داشتم خوشم آمد، اما پایان فیلم همه‌ی لذت را خراب کرد. زمان مناسبی بود که دیدمش چون مدتی فیلم سرقت ندیده بودم. فیلم شبیه سرقت‌های معمول نبود، اما به‌خاطر متفاوت بودنش، مخصوصاً دو پردۀ اول، تا حدی از آن لذت بردم. داستان دربارهٔ دو پلیس است—عضوی از اداره‌ی پلیس اما از بخشی متفاوت....

درباره‌ی اعتماد به یک شوخ‌طبع برای یک کار پرریسک بیشتر از انتظاری که داشتم خوشم آمد، اما پایان فیلم همه‌ی لذت را خراب کرد. زمان مناسبی بود که دیدمش چون مدتی فیلم سرقت ندیده بودم. فیلم شبیه سرقت‌های معمول نبود، اما به‌خاطر متفاوت بودنش، مخصوصاً دو پردۀ اول، تا حدی از آن لذت بردم. داستان دربارهٔ دو پلیس است—عضوی از اداره‌ی پلیس اما از بخشی متفاوت. وقتی در پرونده‌های پلیسی به مقدار زیادی پول قاچاق متعلق به یک کارتل برخورد می‌کنند، تصمیم می‌گیرند آن را بزنند و برای همیشه ناپدید شوند. اما همان‌طور که عنوان نشان می‌دهد، کمبود اعتماد بین آن‌ها مشکل اصلی است. در پرده‌ی سوم سرعت داستان به‌سرعت بالا می‌رود و قبل از آغاز تیتراژ یک پیچش رخ می‌دهد. دو شخصیت اصلی خوب و داستان نسبتاً معقولی دارد، اما دربارهٔ بازیگران مطمئن نیستم. حس کردم فاصلهٔ سنی زیادی بینشان هست، مثل پیرمردی که با یک نوجوان شریک شده—در نتیجه شیمی بین‌شان ضعیف است، اما اگر عنوان را خوب بفهمید، همین مد نظر است. شخصیت‌ها کاملاً متضادند: یکی بسیار مطمئن ولی شوخ‌طبع، و دیگری ناامید اما جدی در همه‌چیز. مثل گرگ و گوسفندی که با هم نقشهٔ سرقت از یک کشاورز را می‌کشند. وقتی فیلم خوب پیش می‌رفت، همان‌طور که گفتم، پایان‌بندی کل کار را خراب کرد. غیر از آن، فیلم قابل‌قبولی است. امتیاز: 5/10 در نیمه‌ی اول یکی دو خنده و در نیمه‌ی دوم یکی دو لحظهٔ واقعی تنش دارد، و عملاً همین است. فیلمی بسیار کم‌ادعا برای حضور هم‌زمان ایلیا وود و نیک کیج. اگر فقط یکی از آن‌ها بود (به‌ویژه کیج) چنین چیزی انتظارم بود، اما حضور هر دو کمی غافلگیرکننده بود. البته او یک واکنش عصبی هم دارد، اما نه خیلی زیاد—چیزی شبیه «اتفاق افتاد». امتیاز نهایی: ★★ — بخش‌هایی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است. نیکلاس کیج (استون) و ایلیا وود (واترز) در این کمدی/سرقت عجیب و خوش‌مشرب تیم خوبی تشکیل داده‌اند. هر دو در اتاق مدارک پلیس لاس‌وگاس کار می‌کنند و مسیر شغلی‌شان راکد شده است تا این‌که یکی از آن‌ها رسید کفالتی عجیب می‌بیند که آن‌ها را به تحقیق دربارهٔ احتمالات پنهان در به‌ظاهر بی‌خطرترین مکان‌ها می‌کشاند. با اطلاعات غافلگیرکننده‌ای که به‌دست می‌آورند، تصمیم می‌گیرند بفهمند واقعاً در یک خزانهٔ سابقاً مخفی چه چیزی پنهان است. رفتارهای نسبتاً «علمی» و بامزهٔ آن‌ها با دیالوگ‌های تند و زیرکانه بین‌شان بسیار تقویت می‌شود و کل قصه تا پایان غیرقابل‌پیش‌بینی باقی می‌ماند، که همین ارزش تماشا دارد. البته یکی از اشکالات فیلم همین است که راه‌اندازی داستان طولانی می‌شود و گاهی باعث می‌شود مخاطب با نفسِ «زودتر ادامه بده» همراه شود. متأسفانه پایان‌بندی هم نسبتاً شتاب‌زده است — حیف که به‌ویژه کیج و تا حدی وود فرصت کافی برای به ثمر رساندن پایان‌بندی سرگرم‌کننده‌تر را ندارند. با این حال فیلم به‌راحتی نود دقیقه را می‌گذراند، هرچند احتمالاً بعد از دیدن آن چیز زیادی در خاطر نخواهید داشت.