فیلم Apostle 2018

این فیلم ضدّ مسیحیت است. به صلیب وارونه در عنوانش نگاه کنید. دارای یک اجنداست — صرفاً یک فیلم نیست. آن را تماشا نکنید و به نزدیکان‌تان هم اجازه ندهید ببینند. فیلم‌های ترسناک خوب دیگری هست که می‌توانند بدون بدنام‌سازی دین (و نه به‌طور کلی همهٔ ادیان، بلکه به‌طور مشخص مسیحیت) همین تأثیر را ایجاد کنند. فکر می‌کنم بسیاری از فیلم‌هایی که دنبال فضایی مشابه «آپاستل»...

این فیلم ضدّ مسیحیت است. به صلیب وارونه در عنوانش نگاه کنید. دارای یک اجنداست — صرفاً یک فیلم نیست. آن را تماشا نکنید و به نزدیکان‌تان هم اجازه ندهید ببینند. فیلم‌های ترسناک خوب دیگری هست که می‌توانند بدون بدنام‌سازی دین (و نه به‌طور کلی همهٔ ادیان، بلکه به‌طور مشخص مسیحیت) همین تأثیر را ایجاد کنند. فکر می‌کنم بسیاری از فیلم‌هایی که دنبال فضایی مشابه «آپاستل» هستند، حاضر نیستند آن گام مهم را بردارند و واقعاً عناصر فراطبیعی/فانتزی/گوتیک را بپذیرند. اما «آپاستل» دقیقاً این کار را می‌کند و با جسارت می‌گوید «بی‌خیال قوانین»، و در نتیجه من خواهان «دوباره ببینم» می‌شوم. امتیاز نهایی: سه و نیم از پنج — واقعاً خوشم آمد. قویاً توصیه می‌کنم وقت بگذارید و ببینید. نیمهٔ اول اسرارآمیز فیلم به‌تدریج به نوعی وحشت سطحی و آشفته بدل می‌شود. داستان دربارهٔ مردی در ولز سال 1905 (با بازی دن استیونز) است که برای نجات خواهر اسیرش، در جزیره‌ای منزوی خود را عضوی از یک فرقهٔ عجیب جا می‌زند. «آپاستل» (۲۰۱۸) در خط داستانی شباهت‌هایی با «مرد ویگر» دارد و از نظر فضا به «روستا» و «آیین» نزدیک است، اما به‌عنوان اثر، در مقایسه ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. نیمهٔ اول فراهم‌کنندهٔ شروعی قابل‌قبول است؛ کمی خسته‌کننده، اما رازآمیز و با فضاسازی و دکور روستایی بسیار خوب. متأسفانه نیمهٔ دوم به بی‌قوارگی بدل می‌شود: وحشت نیم‌پخته با چند صحنهٔ شکنجهٔ تصادفی که ظاهراً برای «هیجان‌زایی» اضافه شده‌اند. از بدتر بودن نیمهٔ دوم واقعاً شوکه شدم — ریتم ضعیف، فقدان ظرافت، ایده‌های ناپخته، ناسازگاری و ابهام بیش از حد؛ فیلم‌سازی کم‌مایه و تلاش‌گرایانه برای خلق ترس. انگار کارگردان ۲۰ دقیقهٔ اضافه نیاز داشت تا قصه را درست روایت کند، اما تحت فشار بود تا مدت فیلم را به حدود دو ساعت برساند و به‌طور دست‌پاچه‌ای صحنه‌ها را به هم چسبانده است. با این حال، فیلم در بازتاب دقیق‌تر تحریک‌کننده است؛ به‌خصوص در نقد دین‌های هِبریدی شکل‌گرفته توسط انسان و قابلیت فساد و سوءاستفاده در آن‌ها. به یاد بیاورید آیین سینкретیک یروبام در شمال پادشاهی اسرائیل که از یهودیت تأثیر گرفته بود اما بخش اساسی (خدا) را کنار گذاشته بود و بت‌های طلایی و کاهنان نامشروع را پدید آورد. مدت فیلم ۲ ساعت و ۱۰ دقیقه است و فیلم‌برداری در ولز انجام شده؛ دلم می‌خواهد یک نسخهٔ کارگردان با حداقل دو و نیم ساعت و همهٔ صحنه‌های توضیحی که قربانی قیچی تدوین شده‌اند ببینم. نمره: C (نیمهٔ اول B- / نیمهٔ دوم D) «آپاستل» ترکیبی سرد و هولناک از تریلر روان‌شناختی و فانتزی تاریک ارائه می‌دهد؛ با پیش‌نرمی مناسب، بازی‌های قوی و تنشی وهم‌انگیز در سراسر اثر. هرچند بخش‌هایی از اساطیر فیلم مبهم باقی می‌ماند، فضای ناآرام و روایت چندلایه‌اش بیننده را درگیر نگه می‌دارد. تماشایی و پرتنش برای علاقه‌مندان به معما و وحشت‌های مبتنی بر فرقه.