انیمیشن The Road to El Dorado 2000

در بهترین حالت فیلمی قابل‌تماشا است؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد و آن را توصیه نمی‌کنم. این انیمیشن مربوط به دورانی از دریم‌ورکس است که دیزنی هنوز انیمیشن‌های قوی دوبعدی می‌ساخت. به‌نظر می‌رسد دریم‌ورکس در آن زمان تلاش کرده به سل دیجیتال منتقل شود (بر اساس این فیلم)، بنابراین حداقل انیمیشن روان و باکیفیتی دارد. مثل بسیاری از محصولات دریم‌ورکس، سبک هنری‌ای که آن‌ها دوست...

در بهترین حالت فیلمی قابل‌تماشا است؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد و آن را توصیه نمی‌کنم. این انیمیشن مربوط به دورانی از دریم‌ورکس است که دیزنی هنوز انیمیشن‌های قوی دوبعدی می‌ساخت. به‌نظر می‌رسد دریم‌ورکس در آن زمان تلاش کرده به سل دیجیتال منتقل شود (بر اساس این فیلم)، بنابراین حداقل انیمیشن روان و باکیفیتی دارد. مثل بسیاری از محصولات دریم‌ورکس، سبک هنری‌ای که آن‌ها دوست دارند برای من خوشایند نیست و این باعث می‌شود تماشای فیلم برایم سخت شود، حتی اگر فیلم از نظر فنی خوب باشد. صداپیشگان هم به دلم ننشستند — منظورم این نیست که بازیگران ضعیف بوده‌اند، اما کارگردانی مطابق سلیقهٔ من نبود. خود داستان حول این است که «ال دورادو» یک موضوع بزرگ و تعیین‌کننده است، اما با توجه به این‌که طلا در واقع این‌قدر ارزشمند نیست، برایم سخت بود با این ایده ارتباط برقرار کنم. شخصیت‌ها هم مجرم‌اند و از نوعی نیستند که فوراً به دنبال رستگاری باشند؛ آن‌ها تنها وقتی علیه کاهن اعظم وارد عمل می‌شوند رفتارشان تغییر می‌کند. علاوه بر این، تداخل خدایان اروپایی با عناصر بومی هم برایم مسئله‌ساز بود، بنابراین شاید بیشتر از خود موضوع داستان خوشم نیامد تا چیز دیگری. در حقیقت جز کیفیت تولید انیمیشن چیز زیادی نبود که از آن لذت برده باشم؛ با این حال داستان ساختار مناسبی دارد و شاید برای بعضی‌ها نکاتی برای لذت‌بردن فراهم کند.