فیلم Psycho 1960

تماشای این فیلم ضروری است. «سایکو» ساخته آلفرد هیچکاک (بر اساس رمان رابرت بلاخ) داستان ماریون کرِین (جنت لی)، منشی‌ای در فینیکس را روایت می‌کند که پس از برداشتن ۴۰٬۰۰۰ دلار به‌طور ناگهانی شهرستان را ترک کرده و در طوفان به متل دورافتاده‌ای در کالیفرنیا می‌رسد، جایی که با نورمن بیتسِ عجیب و وابسته به مادر (آنتونی پرکینز) روبه‌رو می‌شود. در اطراف این دو، کارآگاهی خصوصی،...

تماشای این فیلم ضروری است. «سایکو» ساخته آلفرد هیچکاک (بر اساس رمان رابرت بلاخ) داستان ماریون کرِین (جنت لی)، منشی‌ای در فینیکس را روایت می‌کند که پس از برداشتن ۴۰٬۰۰۰ دلار به‌طور ناگهانی شهرستان را ترک کرده و در طوفان به متل دورافتاده‌ای در کالیفرنیا می‌رسد، جایی که با نورمن بیتسِ عجیب و وابسته به مادر (آنتونی پرکینز) روبه‌رو می‌شود. در اطراف این دو، کارآگاهی خصوصی، خواهر ماریون و نامزد مخفی او نیز حضور دارند که با هم شبکه‌ای از درام و تنش می‌سازند. جمله مشهور «ما گاهی کمی دیوانه می‌شویم، مگر نه؟» تا حدی فضای روانی فیلم را خلاصه می‌کند. اجرای آنتونی پرکینز و جنت لی فوق‌العاده است؛ پرکینز نقش نورمن را با هاله‌ای مرموز و تکان‌دهنده بازی می‌کند که شایسته تحسین است. موسیقی برنارد هِرمان نیز نقش کلیدی در ایجاد حس تهدیدی فزاینده دارد؛ استفاده از سازهای کششی با آن فرکانس‌های نیش‌زننده، بخش زیادی از سنگینی و اضطراب فیلم را بر دوش می‌کشد. صحنه دوش که به نمادی سینمایی بدل شده، هنوز پس از بیش از شصت سال تأثیرگذار است، اما فیلم فراتر از آن صحنه‌ی معروف است و بخش‌های دیگری از تنش و روایت را هم به‌خوبی پیش می‌برد. فیلمی روان‌شناختی، ترسناک و در عین حال بسیار سرگرم‌کننده است؛ هیچکاک موفق شده همزمان وحشت و جذابیت را در یک اثر ترکیب کند. شاید بتوان درباره پایان فیلم و صحنه‌ای که همه چیز را عیان می‌کند نقد کوچکی داشت — برخی آن را کمی دست‌کم‌گرفته یا ناموزون دانسته‌اند — اما این نکته در مقابل ساختار محکم، بازی‌ها و موسیقی برجسته، کم‌اهمیت جلوه می‌کند. در مجموع «سایکو» اثری است تأثیرگذار و کلاسیک که تماشای آن برای علاقه‌مندان ژانر تعلیق و وحشت ضروری است.