انیمیشن F Is for Family

خیلی‌ها این‌جا با مقایسه با Honeymooners یا All in the Family مخالفت دارن و ازش خوششون نمیاد؛ این طبیعی و قابل‌درکِ. اما به‌نظرم هیچ فضای واقعی «All in the Family» توی سریال نیست؛ جز اینکه ماجرا توی دههٔ هفتاد می‌گذره و پدر کمی حال‌وهوای Honeymooners داره. در ابتدا کمی کند و بی‌رمق به‌نظر می‌رسه، ولی طوری که باعث شد من بگم «باشه، یه فرصت می‌دم». از...

خیلی‌ها این‌جا با مقایسه با Honeymooners یا All in the Family مخالفت دارن و ازش خوششون نمیاد؛ این طبیعی و قابل‌درکِ. اما به‌نظرم هیچ فضای واقعی «All in the Family» توی سریال نیست؛ جز اینکه ماجرا توی دههٔ هفتاد می‌گذره و پدر کمی حال‌وهوای Honeymooners داره. در ابتدا کمی کند و بی‌رمق به‌نظر می‌رسه، ولی طوری که باعث شد من بگم «باشه، یه فرصت می‌دم». از همون‌جا رشد می‌کنه به شکلی که بیشتر کارتون‌های بزرگسالان این طوری نیستن — یعنی بیشتر شبیه یک سیت‌کام کارتونی دراماتیکه تا یک کمدی اپیزودیک صرف. خط‌مشی‌های داستان قوس مشخصی دارن که توی انیمیشن‌هایی از این دست به‌ندرت می‌بینی، و در عین حال با طعنه‌ای تاریک و بامزه ادامه پیدا می‌کنن. یه‌جورایی ناگهانی جذاب میشه؛ از حالت خسته‌کننده — چون انتظار داری Family Guy یا Simpsons ببینی — به حالت جذاب تبدیل میشه چون F is for Family واقعاً داره داستان می‌گه و فقط یه کارتـون سطحی نیست. اول ممکنه حوصله‌ات سر بره، ولی بعد به قوس‌های داستانی و شخصیت‌های قابل‌شناسی جذب می‌شی. اگر ازش بدت میاد، فکر می‌کنم به‌خاطر اینه که انتظار یه کمدی کارتونی ساده رو داشتی؛ و اگر دوستش داشتی، دلیلش اینه که دراماتیک و گیراست و طنز از دل شخصیت‌ها بیرون میاد. آن‌ها واقعاً کارشون رو خوب انجام دادن؛ این اون کارتون همیشگیِ موردانتظار نیست و نتیجهٔ کار کاملاً محسوسه. ارزش امتحان کردن داره و به‌تدریج عاشقش می‌شید.