فیلم Wall Street 1987

اگر بخواهید فیلمی که تأثیر سمی طمع را بر شخصیت‌ها نشان می‌دهد به جوان‌ها معرفی کنید، پیدا کردن نمونه‌ای مناسب‌تر از این اثر دشوار است. فیلم در اوج رونق بازار بورس ساخته شده و داستان «باد فاکس» (با بازی چارلی شین)، جوان ساده‌دل اما جاه‌طلبی را روایت می‌کند که با طرحی برای پول‌دار شدن سریع، توجه رییس بی‌رحمش «گِکو» (مایکل داگلاس در نقش درخشان) را...

اگر بخواهید فیلمی که تأثیر سمی طمع را بر شخصیت‌ها نشان می‌دهد به جوان‌ها معرفی کنید، پیدا کردن نمونه‌ای مناسب‌تر از این اثر دشوار است. فیلم در اوج رونق بازار بورس ساخته شده و داستان «باد فاکس» (با بازی چارلی شین)، جوان ساده‌دل اما جاه‌طلبی را روایت می‌کند که با طرحی برای پول‌دار شدن سریع، توجه رییس بی‌رحمش «گِکو» (مایکل داگلاس در نقش درخشان) را جلب می‌کند؛ کسی که وجدان را همچون چیزی ناخوشایند می‌پندارد. ما شاهد سیر سرعتی تبدیل شدن یک جوان معمولی به ساکن آپارتمان لوکس، شناور در شامپاین و از دست دادن دوستان و دور شدن از پدر کارگرش «کارل» (مارتین شین) هستیم. وقتی طرحی که شرکت هواپیمایی پدرش را نشانه گرفته، وارد دایره توجه گِکو می‌شود، باد آهسته‌ آهسته به عمق ماجرا پی می‌برد و با کمک «سر لری وایلدمَن» (ترنس استامپ) مسیر خود را تا حدی تغییر می‌دهد. بازی‌های مایکل داگلاس و چارلی شین فوق‌العاده‌اند و از این نظر فیلم کاملاً قوی ظاهر می‌شود. فیلمنامه و کارگردانی الیور استون ریتمی تند و تمرکزی خوب دارند و تصویر فیلم از مسابقه موش و گربه دنیای سرمایه‌داری، یکی از واقعی‌ترین بازنمایی‌هایی است که تا کنون در سینما دیده‌ام. شاید لباس‌ها و آرا در سال‌های اخیر کمی dated به نظر برسند، اما اصول رفتارهای بی‌رحمانه و خودخواهانه‌ای که فیلم نشان می‌دهد همچنان همان‌قدر مرتبط و مهم‌اند. تنها نقد جدی احتمالاً به ریتم فیلم برمی‌گردد که گاهی کمی طولانی به نظر می‌رسد؛ با این حال پایان نسبتاً پرانرژی تا حد زیادی این ضعف را جبران می‌کند.