فیلم Fancy Dance 2023

تماشای فیلمی که در بیشتر جنبه‌ها درست عمل می‌کند اما درست وقتی که باید، از ریل خارج می‌شود، ناامیدکننده است. داستان سومین فیلمِ نویسنده-کارگردان اریکا ترمبلی دربارهٔ زنی بومی از رزرویشن سنکِیا-کایوگا در اوکلاهما (با بازی لیلی گلادستون) است که برای پیدا کردن خواهر گمشده‌اش (با بازی Hauli Gray) به جشنوارهٔ Grand Nations Powwow در اوکلاهما سیتی می‌رود و خواهرزادهٔ ۱۳ ساله‌اش (Isabel Deroy-Olson) را...

تماشای فیلمی که در بیشتر جنبه‌ها درست عمل می‌کند اما درست وقتی که باید، از ریل خارج می‌شود، ناامیدکننده است. داستان سومین فیلمِ نویسنده-کارگردان اریکا ترمبلی دربارهٔ زنی بومی از رزرویشن سنکِیا-کایوگا در اوکلاهما (با بازی لیلی گلادستون) است که برای پیدا کردن خواهر گمشده‌اش (با بازی Hauli Gray) به جشنوارهٔ Grand Nations Powwow در اوکلاهما سیتی می‌رود و خواهرزادهٔ ۱۳ ساله‌اش (Isabel Deroy-Olson) را همراه دارد. اما سفر جاده‌ای آن‌ها به‌زودی به ماجراجویی‌ای سراسر جرم و جنایت در سطح ایالت بدل می‌شود که شباهت‌هایی با «تلما و لوییز» (۱۹۹۱) دارد. بخش زیادی از این روایت چندلایه، به‌طرز ماهرانه‌ای اجرا شده؛ مشکلاتی را که مردم بومی (به‌ویژه زنان) با آن مواجه‌اند پررنگ می‌کند و داستانی پرتنش و کشنده ارائه می‌دهد که بیننده را مدام در انتظار لحظه بعد نگه می‌دارد. با این حال، هرچه فیلم جلوتر می‌رود، باورپذیری‌اش کاهش می‌یابد و در نهایت به اوجی می‌رسد که تا حد زیادی سخت قابل‌باور است، هرچند احساسات صمیمانه‌ای در آن حضور دارد. همچنین عناصر پس‌زمینهٔ جذابی در سرتاسر فیلم پراکنده‌اند که صادقانه بگویم می‌توانستند بهتر پرداخته و حل‌وفصل شوند. این واقعاً تأسف‌برانگیز است زیرا این کاستی‌ها بسیاری از نقاط قوت اثر را تضعیف می‌کنند. این ضعف‌ها همچنین از درخشش اجراهای قابل‌توجه گلادستون (که در اینجا حتی بهتر از نقش نامزد اسکارش در «Killers of the Flower Moon» (۲۰۲۳) ظاهر شده) و دروی-اولسون در اولین تجربهٔ سینمایی‌اش و دیگر بازیگران مکمل می‌کاهد. فیلم از نقاط قوت زیادی برخوردار است، اما متأسفانه این قوت‌ها در تمام مدت فیلم حفظ نشده‌اند. نزدیک به موفقیت است، اما نتوانسته به وعده‌ها و پتانسیل خود جامهٔ عمل بپوشاند.