فیلم Mr. Deeds Goes to Town 1936

یک شاعر بی‌ادعا از یک شهر کوچک به نام مندریک فالز که ناگهان بیست میلیون دلار به ارث می‌برد، قطعاً طعمهٔ هر کلاهبردار، مرد تجارت متقلب و خبرنگاری در نیویورک است. به‌ویژه یک خبرنگار زن بسیار زیرک و بذله‌گو به نام بِیب بنت (با هنرنمایی بزرگِ ژان آرتور). باید اعتراف کنم نسبت به گری کوپر هنوز چندان بی‌تفاوتم، اما بازی او در این فیلم بد...

یک شاعر بی‌ادعا از یک شهر کوچک به نام مندریک فالز که ناگهان بیست میلیون دلار به ارث می‌برد، قطعاً طعمهٔ هر کلاهبردار، مرد تجارت متقلب و خبرنگاری در نیویورک است. به‌ویژه یک خبرنگار زن بسیار زیرک و بذله‌گو به نام بِیب بنت (با هنرنمایی بزرگِ ژان آرتور). باید اعتراف کنم نسبت به گری کوپر هنوز چندان بی‌تفاوتم، اما بازی او در این فیلم بد نبود و قطعا طرفدارانش را راضی می‌کند. اما ژان آرتور در هر فیلمی که دیده‌ام دائماً فوق‌العاده است. فیلمنامه سرشار از دیالوگ‌های هوشمندانه و بامزه است و همچنان تم‌های شناخته‌شدهٔ کاپرا را در خود دارد. صحنه‌های دادگاه در نیمهٔ دوم فیلم بهترین بخش هستند. دور از بهترین فیلم فرانک کاپرا برای من است، اما همچنان لذت‌بخش است. آیا پیشنهاد می‌کنم؟ بله، تا حد زیادی. فقط به‌شخصه کاملاً با من جور درنیامد. وقتی یک سرمایه‌دار می‌میرد و مبلغ هنگفتی معادل ۲۰ میلیون دلار به جا می‌گذارد، رقابت برای یافتن وارث ما را به یک آبادی کوچک می‌برد، جایی که با شاعر خیال‌پرداز «لانگ‌فلو دییدز» (گری کوپر) آشنا می‌شویم. او مردی صادق و کمی خیال‌باف است که هیچ‌گونه تصوری از نحوهٔ استفاده از ثروت جدیدش ندارد، جز شاید اینکه با تُبای خود برای آن ساز بخواند! شهرت ناگهانی او از چشم رسانه‌ها پنهان نمی‌ماند و روزنامه‌ای خبرنگاری را می‌فرستد تا خود را به او نزدیک کند، او را مسخره کند و او را «مرد سیندرلا» بنامد. او (ژان آرتور) کم‌کم درمی‌یابد که این شخصیت ساده‌دل و تأثیرپذیر در واقع قلبی از طلا دارد، اما زمانی که بزرگ‌ترین نقشهٔ او برای خرج کردن پولش باعث جلب توجه وکلا می‌شود که می‌خواهند او را تایید صلاحیت کنند، آیا او می‌تواند کمکی برای مقابله با این فشارها بکند؟ کوپر در این فیلم عالی است و همراه با آرتور یک کمدی پرنشاط ارائه می‌دهد که بر طمع و قدرت و بهترین واکنش مقابله‌ای آنها — شرافت — نور می‌افکند. گروه بازیگران پشتیبان هم بسیار خوب‌اند، به‌ویژه پیشخدمت دانای او (ریموند والبرن) و نقش پرانرژی «مَورو» از والتر کتلت، اما واقعاً این اجرای کوپر است که نشان می‌دهد او هم در زمان‌بندی کمدی تبحر دارد.