سریال Safe

داستان درباره یک محلهٔ محصور است. بله، چنین چیزهایی در بریتانیا خیلی رایج‌اند، نه؟ خود داستان چندان بد نیست — غیرواقعی اما برای یک درام تلویزیونی قابل‌قبول. مشکل اصلی بازیگری فاجعه‌بار است. همهٔ بازیگران این سری واقعاً ضعیف‌اند. مسئله فقط زمخت و خشک بودن بازی نیست؛ اگر فقط همین بود می‌توانستم تحمل کنم. اگر فیلم Spinal Tap را دیده باشید، یادتان می‌آید که آن‌ها یک...

داستان درباره یک محلهٔ محصور است. بله، چنین چیزهایی در بریتانیا خیلی رایج‌اند، نه؟ خود داستان چندان بد نیست — غیرواقعی اما برای یک درام تلویزیونی قابل‌قبول. مشکل اصلی بازیگری فاجعه‌بار است. همهٔ بازیگران این سری واقعاً ضعیف‌اند. مسئله فقط زمخت و خشک بودن بازی نیست؛ اگر فقط همین بود می‌توانستم تحمل کنم. اگر فیلم Spinal Tap را دیده باشید، یادتان می‌آید که آن‌ها یک موزیکال دربارهٔ «جک قصاب» نوشته بودند: Saucy Jack. این چیزِ بی‌مزه تا حد ممکن شبیه همانی است که دربارهٔ Saucy Jack گفتند. اوج افتِ بازیگری در شخصیت «جوجو»ست — نقش یک فروشندهٔ دوره‌گرد با لهجهٔ کاکنی و رفتار کلیشه‌ای. واقعاً چه کسی اسمش را جوجو می‌گذارد؟ این سری مانند کشیدن ناخن روی تختهٔ سیاه بود؛ بسیار اذیت‌کننده. خلاصه: زمانی که یکی از دختران تام دِلِینی ناپدید می‌شود، او هر کاری می‌کند تا او را پیدا کند. در این مسیر، رازهای تاریکی نه تنها از گذشتهٔ همسر مرحومش، بلکه از نزدیک‌ترین دوستانش هم فاش می‌شود. داستان پر از پیچش‌ها و سرنخ‌هایی است که پس از هر قسمت شما را مشتاق قسمت بعدی نگه می‌دارد. نظر شخصی: قبول دارم که وقتی دیدم مایکل سی. هال در این پروژه حضور دارد، توجه‌ام جلب شد. او نه تنها نقش اصلی را بازی می‌کند، بلکه تهیه‌کنندهٔ اجرایی هم بوده است. داستان در یک محلهٔ محصور رخ می‌دهد که بسیاری از ساکنان آن در رازهای تاریک دخیل‌اند. ریتم روایت خوب است و چند پیچش غیرمنتظره هم دارد. پایان‌بندی خوب همه‌چیز را جمع‌بندی می‌کند، هرچند به نظر نمی‌رسد فصل دومی در کار باشد. در مجموع فصلِ قابل تماشا و مستعد «بینگ‌واچ» است و تا آخر هم حدس قاتل برایتان غیرمنتظره خواهد بود.