فیلم The Infernal Machine 2022

این فیلم مرا به یاد "Unhinged" (2020) با بازی گای پیرس می‌اندازد، جایی که پیرس نیز مانند راسل کرو در آن زمان، عملکردی قوی و پر از شخصیت از خود نشان می‌دهد. اما، مانند آن فیلم، بقیه داستان ضعیف و دور از واقعیت به نظر می‌رسد. پیرس به عنوان نویسنده بریتانیایی خجالتی به نام "کگبورن" بازی می‌کند که در حال تعقیب نویسنده‌ای تحقیقاتی به نام...

این فیلم مرا به یاد "Unhinged" (2020) با بازی گای پیرس می‌اندازد، جایی که پیرس نیز مانند راسل کرو در آن زمان، عملکردی قوی و پر از شخصیت از خود نشان می‌دهد. اما، مانند آن فیلم، بقیه داستان ضعیف و دور از واقعیت به نظر می‌رسد. پیرس به عنوان نویسنده بریتانیایی خجالتی به نام "کگبورن" بازی می‌کند که در حال تعقیب نویسنده‌ای تحقیقاتی به نام "ویلیام دوکنت" است. در ابتدا رفتار خصمانه‌ای دارد، اما به دلیلی نامشخص، شروع به تماس با این مرد از یک تلفن عمومی می‌کند و پیام‌های صوتی برایش می‌گذارد و به او می‌گوید که برود. (چرا او فقط او را نادیده نمی‌گیرد... سوالی است). به هر حال، این پافشاری در نویسنده نیاز به یک سگ و یک بطری را بیدار می‌کند و بعد از یک شب که کمی بیش از حد نوشیده، با یک افسر محلی به نام "هیگینز" (آلیس ایو) روبرو می‌شود و داستان از یک تحلیل شخصیتی کنجکاو و جذاب به یک معمای نسبتاً مضحک در مورد یک تیراندازی دسته‌جمعی در ۲۵ سال پیش در ناکسویل که "تافورد" (الکس پتیفر) به خاطر آن به حبس ابد در یک زندان فوق‌امنیتی محکوم شده، تغییر می‌کند. با شروع روایت داستان، مشخص می‌شود که رشته‌هایی در حال کشیده شدن است و "کگبورن" در حال دستکاری شدن است. اما توسط چه کسی و به چه دلیلی؟ در نهایت این را متوجه می‌شویم، اما تا آن زمان، داستان به طور کامل از قدرت اولیه خود فاصله گرفته و واقعاً مصنوعی به نظر می‌رسد. پیرس به خوبی بازی می‌کند - واقعاً هم خوب بازی می‌کند، اما صدای نازک پتیفر تمام تهدید را از بین می‌برد و پایان داستان، هرچند که کمی افشاکننده است، در کل چندان قوی نیست.