فیلم Something in the Water 2024

شاید ویسکی، یا حتی جین؟ هیجان واقعی‌ای در کار نیست؛ ما همراه گروهی از دخترانیم که برای عروسی «لیزی» (Lauren Lyle) به کارائیب آمده‌اند. چهار دوست نزدیکش هم آمده‌اند، البته نه بدون بار و کشمکش، و روز قبل از عروسی، پنج‌تایی برای گشتی آرام به ساحلی در جزیره‌ای چند مایلی می‌روند. از همان ابتدا می‌دانیم دو نفر از این زنان قبلاً با هم بودند، اما...

شاید ویسکی، یا حتی جین؟ هیجان واقعی‌ای در کار نیست؛ ما همراه گروهی از دخترانیم که برای عروسی «لیزی» (Lauren Lyle) به کارائیب آمده‌اند. چهار دوست نزدیکش هم آمده‌اند، البته نه بدون بار و کشمکش، و روز قبل از عروسی، پنج‌تایی برای گشتی آرام به ساحلی در جزیره‌ای چند مایلی می‌روند. از همان ابتدا می‌دانیم دو نفر از این زنان قبلاً با هم بودند، اما یک حمله‌ی ناجوانمردانه در خیابان ظاهراً آن رابطه را پایان داده است. «کم» (Nicole Rieko Smith) که نسبتاً زننده و بددهن است، «لیزی» و دوست دیگرشان «روث» (Ellouise Shakespeare-Hart) تصمیم می‌گیرند آن دو نفر — «مگ» (Hiftu Quasem) و «کایلا» (Natalie Mitson) — را روی شن‌ها رها کنند تا «درباره‌اش حرف بزنند»، و از آنجا به بعد من کاملاً طرف هر چیزی بودم که در آب باشد، به شرطی که گرسنه باشد. مشکل اصلی این فیلم همین است: عملاً هیچ اکشنی وجود ندارد؛ هیچ چیزی نیست که حتی کمی بترساند یا آزارمان دهد، فقط پنج نفر که برایم اصلاً مهم نیستند. اجرای کارگردانی به طرز ملال‌آوری کند است و پر از تصاویر پرتعدادی از آدم‌ها (خوشبختانه کم‌شونده) است که روی آب شناورند و منتظر نجاتی‌اند که تنها وقتی می‌تواند برای ما برسد که پیش از آن برای آن‌ها آمده باشد. شنیده‌ام بدن انسان تنها حدود پنج لیتر خون دارد؛ ظاهراً کسی این نکته را به هایلی ایستون استریت یا نویسنده، کت کلارک، نگفته چون این واقعیت کوچک مرتب نادیده گرفته می‌شود. تدوین تلاش می‌کند کمی حس تهدید القا کند، اما بازی‌ها و دیالوگ‌های به‌شدت پیش‌پاافتاده همه‌چیز را ضعیف و بی‌جان کرده‌اند. بدون شک این فیلم از نامزدهای جدیِ بدترین فیلم سینمایی سال است.