فیلم The Lazarus Effect 2015

خب، خیلی اصیل نیست و پیوندهای آشکاری با فرانکنشتاین و دیگر فیلم‌های وحشت مشابه دارد، اما در کل از آن لذت بردم. در بعضی صحنه‌ها واقعاً ترسناک بود و با اینکه بیشتر لحظات ترس تا حدی تصنعی بودند، گاهی باعث جهیدنم شد. جلوه‌های ویژه نسبتاً خوب بودند اما می‌شد کمی بیشتر رویشان کار کرد. من به آن سه و نیم ستاره دادم. در واقع این فیلم...

خب، خیلی اصیل نیست و پیوندهای آشکاری با فرانکنشتاین و دیگر فیلم‌های وحشت مشابه دارد، اما در کل از آن لذت بردم. در بعضی صحنه‌ها واقعاً ترسناک بود و با اینکه بیشتر لحظات ترس تا حدی تصنعی بودند، گاهی باعث جهیدنم شد. جلوه‌های ویژه نسبتاً خوب بودند اما می‌شد کمی بیشتر رویشان کار کرد. من به آن سه و نیم ستاره دادم. در واقع این فیلم قبل از «لوسی» ساخته شده اما بعد از آن اکران شد؛ من اول آن را دیدم و بعد این را. اساساً این دو فیلم از نظر تم شبیه‌اند، هرچند ژانرها متفاوت است. فیلم اسکارلت را دوست داشتم و بسیار لذت‌بخش بود. این فیلم هم خوش‌ساخت به نظر می‌رسید و دیدنش پس از آن فیلم، درک بهتری فراهم می‌کند. منظورم توضیح علمی ماجراست تا فراطبیعی. نکته‌ای که اینجا اضافه شده همان سبک معمول فیلم‌های وحشت با صحنه‌های جهش‌زا و صداهای ناگهانی و بلند است. بازیگران محدودند و داستان در یک روز رخ می‌دهد. فیلمنامه، کارگردانی و بازی‌ها بد نیستند. لوکیشن‌ها مناسب‌اند و فیلم به جلوه‌های گرافیکی سنگین نیاز نداشت. داستان درباره تیم کوچک پژوهشگران پزشکی است که روی سرمی کار می‌کنند که مرده را زنده می‌کند. وقتی شرکت حامی کارشان را متوقف می‌کند، آنها تصمیم می‌گیرند همه چیز را بازسازی کنند تا ثابت کنند اثر از آنِ آن‌هاست. سپس چیزی اشتباه پیش می‌آید و رشته‌ای از ویرانی‌ها رخ می‌دهد تا همه‌چیز به پایان برسد. همان‌طور که گفتم، این بیشتر یک تریلر علمی-تخیلی بود تا یک فیلم وحشت معمولی، اما از همان شیوه برای ارائه استفاده کرد. رویدادها ساده‌اند، مگر بخش علمی که برای کسانی که در مبانی علم ضعیف‌اند فرقی ندارد و برای آن‌ها این فقط یک فیلم وحشت معمول و کسل‌کننده خواهد بود. برای من فیلمی متوسط است، قابل تماشا به‌خاطر کوتاهی و روایت با ریتم مناسب. ۶/۱۰ «اثر لازاروس» نویدهایی داشت اما وقتی بخش وحشت آغاز شد، نتوانست تصمیم بگیرد چه‌کار کند. ایده‌ی فیلم مناسب بود: دانشمندانی که سعی دارند روشی برای احیای افراد تازه‌درگذشته بیابند، پس از مرگ یکی از اعضای تیم مجبور می‌شوند درمان آزمایشی جدیدشان را روی او امتحان کنند. اما او همان‌طور بازنمی‌گردد؛ بازمی‌گردد شرور، بدخواه و قاتل. این مفهوم همراه با حضور شرکتی مثل بلوم‌هاوس و بازیگرانی چون اولیویا وایلد، دونالد گلاور و ایوان پیترز باعث شد فکر کنم با یک فیلم وحشت قوی روبه‌رو خواهم شد، اما متأسفانه انتظارم برآورده نشد. نویسندگان نتوانستند قوانین فیلم خود را مشخص کنند: آیا زویی شرور در حال نبرد با تاریکی‌ای است که می‌خواهد تسلط یابد یا صرفاً شرور است؟ آیا او دارای نیروهای فوق‌العاده است؟ آیا شیطانی است؟ آیا دیگران را شکار می‌کند یا صرفاً منحرف شده؟ فیلمنامه هرگز نتوانست تعیین کند شخصیت چه باید باشد. با توجه به اینکه زویی محور اصلی فیلم است، ناکامی در تثبیت و توسعه شخصیت او بقای فیلم را تحت‌الشعاع قرار داد. همچنان از بدترین‌ها نیست؛ پایان باز و تکثیر وحشت برای دنباله‌ای احتمالی را دوست داشتم، اما با واکنش متوسط به این فیلم، بعید است دنباله‌ای ساخته شود. اثر لازاروس خود را محکوم کرد که هرگز دوباره زنده نشود.