فیلم The Hand That Rocks the Cradle 1992

**پرستار جهنمی در منطقه سیاتل** زوجی مرفه در منطقه پوجت ساند (مت مک‌کوی و آنا بلا شیورا) پرستاری را استخدام می‌کنند بدون اینکه بدانند او اهداف خاصی دارد (ربکا د مورن). ارنی هادسون در نقش کارگری با ناتوانی ذهنی بازی می‌کند و جولیان مور نیز به عنوان بهترین دوست همسر در این فیلم حضور دارد. «دستی که گهواره را تکان می‌دهد» (1992) یک درام/هیجان‌انگیز است که در...

**پرستار جهنمی در منطقه سیاتل** زوجی مرفه در منطقه پوجت ساند (مت مک‌کوی و آنا بلا شیورا) پرستاری را استخدام می‌کنند بدون اینکه بدانند او اهداف خاصی دارد (ربکا د مورن). ارنی هادسون در نقش کارگری با ناتوانی ذهنی بازی می‌کند و جولیان مور نیز به عنوان بهترین دوست همسر در این فیلم حضور دارد. «دستی که گهواره را تکان می‌دهد» (1992) یک درام/هیجان‌انگیز است که در سبک فیلم‌های هم‌عصر خود مانند «پدرخوانده ناتنی» (1987) و «علاقه» (1993) قرار دارد. اتفاقات این فیلم نیز در همان منطقه رخ می‌دهد. اگرچه این فیلم از نظر کیفیت کمی پایین‌تر از آن‌هاست، اما فاصله زیادی ندارد. این فیلم حال و هوای فیلم‌های لایف‌تایم را دارد و بازی شیورا چندان بر من تأثیرگذار نیست، در حالی که شخصیت د مورن به دلیل دیوانگی‌اش چندان جذاب نیست. در عوض، جولیان مور به خوبی نقش یک شخصیت منفی را ایفا می‌کند و مت مک‌کوی به عنوان شوهر چندان تأثیرگذار نیست. با این حال، لوکیشن‌های فیلم فوق‌العاده هستند. مدت زمان فیلم 1 ساعت و 50 دقیقه است و در سیاتل، تاکوما و ایسکوآ، واشنگتن فیلم‌برداری شده است. امتیاز: B-/C+ به مدت زمانی، ربکا د مورن به عنوان پرستار «پیتن» بسیار تهدیدآمیز عمل می‌کند. او توسط «کلر» (آنا بلا شیورا) و همسرش «مایکل» (مت مک‌کوی) برای مراقبت از نوزادشان استخدام می‌شود. در ابتدا او مهربان و کمک‌کننده به نظر می‌رسد، اما به زودی شروع به مشکوک شدن به او می‌کنیم که او برنامه‌ای دیگر دارد و برای رسیدن به آن هیچ حد و مرزی نخواهد شناخت! متأسفانه، پس از حدود بیست دقیقه، داستان به یک الگوی قابل پیش‌بینی می‌افتد و او به تدریج خانواده را تحت تأثیر قرار می‌دهد و سعی می‌کند در ازدواج آن‌ها شکاف‌هایی ایجاد کند، پیش از اینکه به پایان‌بندی نسبتاً ضعیفی برسد که کمی بیش از حد طول می‌کشد. تولید فیلم شاید کمی بیش از حد تمیز و استریل باشد تا حس خطر را حفظ کند و دیالوگ‌ها نیز کمی طولانی و کلامی هستند. با این حال، این فیلم قابل تماشا است، اما فکر می‌کنم در طول سی سال گذشته به یک هیجان‌انگیز تلویزیونی معمولی تبدیل شده است.