فیلم Dressed to Kill 1946

از این آخرین ماجرای جفت کارآگاه استنتاجی‌مان نسبتاً خوشم آمد؛ آن‌ها باید راز قتل مرموز کسی را کشف کنند که با لقبی نه‌چندان خوشایند «استینکی» (با بازی ادموند برئون) شناخته می‌شد و در مدرسه با دکتر واتسون هم‌کلاس بود. قتل نسبتاً بی‌رحمانه‌اش بی‌معنی به نظر می‌رسد، مگر آنکه موضوع سرقت یک جعبه موسیقی نسبتاً ساده که در زندان دارت‌مور ساخته شده بود از خانه‌اش دخیل...

از این آخرین ماجرای جفت کارآگاه استنتاجی‌مان نسبتاً خوشم آمد؛ آن‌ها باید راز قتل مرموز کسی را کشف کنند که با لقبی نه‌چندان خوشایند «استینکی» (با بازی ادموند برئون) شناخته می‌شد و در مدرسه با دکتر واتسون هم‌کلاس بود. قتل نسبتاً بی‌رحمانه‌اش بی‌معنی به نظر می‌رسد، مگر آنکه موضوع سرقت یک جعبه موسیقی نسبتاً ساده که در زندان دارت‌مور ساخته شده بود از خانه‌اش دخیل باشد. تحقیقات بیشتر نشان می‌دهد این جعبه‌ها را یک محکوم ساخته بود که رازی بسیار مهم برای پنهان‌کردن داشت؛ رازی که خانم هیلدا کورتنی (پاتریشیا موریسون)، که در سیگارهایش کمی تنباکوی پریک می‌پسندد، و نوچه‌اش حمید (هری کوردینگ) برای به‌دست‌آوردنش دست به هر کاری می‌زنند. بار دیگر، مانند بسیاری از این فیلم‌ها، نیگل بروس (واتسون) است که صحنه را می‌دزدد و روز را نجات می‌دهد — و همراه با بازل رات‌بون این مجموعه را با کیفیت و روحیه‌ای خوب به پایان می‌رسانند. پ.ن.: دکتر ساموئل جانسون از چه چیزی مرد...؟