فیلم The Good Nurse 2022

فیلم «پرستار خوب» با استفاده از بازیگران درخشانش داستان واقعی تکان‌دهنده‌ای را روایت می‌کند که مدتی در خاطرم خواهد ماند. جسیکا چستین و اِدی ردمِین در فیلم می‌درخشند؛ داستان درباره قاتلی سریالی با اختلال روانی است که کمبود آشکار اخلاق و بی‌انسانی نهادینه در بیمارستان‌ها و مدیرانی را نشان می‌دهد که بیشتر به حفظ خودشان اهمیت می‌دهند تا نجات جان صدها بیمار. اوج ناتوانی و جهل انسانی...

فیلم «پرستار خوب» با استفاده از بازیگران درخشانش داستان واقعی تکان‌دهنده‌ای را روایت می‌کند که مدتی در خاطرم خواهد ماند. جسیکا چستین و اِدی ردمِین در فیلم می‌درخشند؛ داستان درباره قاتلی سریالی با اختلال روانی است که کمبود آشکار اخلاق و بی‌انسانی نهادینه در بیمارستان‌ها و مدیرانی را نشان می‌دهد که بیشتر به حفظ خودشان اهمیت می‌دهند تا نجات جان صدها بیمار. اوج ناتوانی و جهل انسانی با پرتو کوتاهی از مهربانی واقعی در انتهای تونل. امتیاز: B --- فکر می‌کنم بازیگرانی هم در این فیلم حضور داشته باشند. یعنی صداهایی شنیدم. متأسفانه قبل از فیلم‌برداری کسی همه چراغ‌ها را خاموش کرد و گفت «اَکشن». هیچ‌چیز قابل‌مشاهده نبود. بعد از پنج دقیقه سالن را ترک کردم و پولم را پس گرفتم. تقریباً از دنیای واقعی کور شدم. اگر دل و جرات دارید، بعدش عینک آفتابی همراه ببرید تا پس از تلاش برای فهمیدن جریان فیلم، شبکیه‌تان آسیب نبیند. --- جسیکا چستین در نقش اِیمی است؛ پرستاری که شیفت‌های شلوغ شب را در بیمارستان محلی‌اش کار می‌کند، در حالی که هم‌زمان دو فرزندش را بزرگ می‌کند و با یک نقص قلبی خطرناک که نیاز به جراحی دارد اما توان مالی انجام آن را ندارد، دست و پنجه نرم می‌کند. فشار کار ظاهراً کمی کاهش می‌یابد وقتی نیروی جدیدی به بیمارستان می‌آید: چارلی (اِدی ردمِین)، مردی دلنشین و جذاب که کم‌کم دوستی پلاتونیک با او شکل می‌گیرد. ناگهان یکی از بیماران فوت می‌کند و پس از کش‌وقوس‌هایی، پلیس وارد ماجرا می‌شود؛ زنگ‌های هشدار به صدا درمی‌آیند و معلوم می‌شود این مرگ تنها تازه‌ترین مورد از سلسله حوادث مرموز و بی‌توضیح است و شاید چارلی بیشتر از آنچه رفتار دوستانه‌اش نشان می‌دهد درگیر بوده است. چون فیلم بر اساس داستان واقعی است، دیگر تعلیقی در اینکه چه کسی چه کرد وجود ندارد. فیلم عملاً نمایش دو نفره است و هر دو بازیگر نقش‌های پرستاران را به‌خوبی اجرا می‌کنند. ردمِین تا پایان نقش کمتری دارد و در آنجا کمی اغراق می‌کند. چستین بازی قوی‌تری ارائه می‌دهد و نقشش را با شخصیت بیشتری می‌پرازد، اما فیلمنامه چندان خوب نیست و ریتم فیلم تقریباً کند است. گاهی حس مستند به فیلم می‌دهد و موسیقی متن هم کمکی به تقویت این تولید نه‌چندان هیجان‌انگیز نمی‌کند. داستان جالب است، اما فیلم چیز خاصی برای تعریف کردن ندارد.