فیلم The Highwaymen 2019

انتظار: دیدن یک فیلم دوره‌ای درباره تعقیب و سرانجام بانی و کلی و همه رویدادهای منتهی به آن. آنچه رخ داد: دقیقاً همین. این فیلم برای همه نیست، اما اگر به دنبال یک اثر دوره‌ای خوب با صحنه‌ها و رویدادهای واقع‌گرایانه هستید، از آن لذت خواهید برد. بر اساس داستان واقعی، دو رنجر بازنشستهٔ مشهور تگزاسی (کوین کاستنر و وودی هارلسون) در سال ۱۹۳۴ مأمور می‌شوند تا...

انتظار: دیدن یک فیلم دوره‌ای درباره تعقیب و سرانجام بانی و کلی و همه رویدادهای منتهی به آن. آنچه رخ داد: دقیقاً همین. این فیلم برای همه نیست، اما اگر به دنبال یک اثر دوره‌ای خوب با صحنه‌ها و رویدادهای واقع‌گرایانه هستید، از آن لذت خواهید برد. بر اساس داستان واقعی، دو رنجر بازنشستهٔ مشهور تگزاسی (کوین کاستنر و وودی هارلسون) در سال ۱۹۳۴ مأمور می‌شوند تا پس از ناکامی دیگر مراجع، بانی و کلی را پیدا و اعدام کنند. «The Highwaymen» که در این نقد به آن اشاره شده، واکنشی در برابر فیلم ۱۹۶۷ با بازی وارن بیتی و فای داناوِی است که راهزن‌ها را هم‌دلانه‌تر نشان داده بود، و همچنین تکمیل‌کنندهٔ فیلم خوب «Bonnie & Clyde: The True Story» (۱۹۹۲) است. سازندگان بیشتر به دنبال واقع‌گرایی‌اند تا هیجان‌های اغراق‌شده‌ای مثل جیمز باند یا بتمن. منظور از «واقع‌گرایی» دقیقاً تطابق تاریخی کامل نیست—چون فیلم‌ها به دلایل مختلف هرگز کاملاً دقیق نیستند—ولی نمونه‌ای از تفاوت این است که فرانک هامر هرگز از جلو به خودروی بانی و کلی نزدیک نشد؛ هامر و همراهانش به محض اطمینان از هویت زوج یاغی، آنها را از پای درآوردند. این فیلم یک اثر دوره‌ای محترمانه درباره زندگی در دوران رکود بزرگ و تعقیب و اعدام آن زوج مشهور توسط دو مرد سالخورده ولی باتجربه است. فیلم اعتماد به نفس دارد که با آرامش پیش برود؛ برخلاف آثاری که درست وقتی بخش دراماتیک جالب می‌شود فوری به صحنهٔ اکشن جهش می‌کنند. اگر گاهی «The Highwaymen» کند یا کسل‌کننده به نظر می‌رسد، دلیلش این است که تعقیب واقعی هم اغلب کند و کم‌هیجان بود. این فیلم مناسب کسانی نیست که هر چند دقیقه یک بار به انفجار یا اکشن نیاز دارند؛ بلکه برای علاقه‌مندان به فیلم‌های دوره‌ای‌ای مثل «The Whole Wide World»، «Cross Creek»، «Of Mice and Men»، «The Cider House Rules»، «The Green Mile» و «Water for Elephants» است. مدت فیلم: ۲ ساعت و ۱۲ دقیقه. نمره: B+/A- هر بار که از بازسازی‌های بد و استندآپ‌های ضعیف ناامید می‌شوم، سرویس‌هایی مثل نتفلیکس با انتشار فیلمی مثل این دوباره امیدوارم می‌کنند. فیلم بودجهٔ اندکی دارد، اما این بودجه بسیار ماهرانه پنهان شده و نتیجه‌ای حرفه‌ای به بار آورده؛ فضای دههٔ ۳۰ را خوب منتقل می‌کند. بازی‌ها استادانه‌اند و فیلم به‌خوبی بین طنز و جدیت مرگبار تعادل برقرار می‌کند، طوری که تماشای دو رنجر پیر که در جهانی کاملاً دگرگون‌شده قدم می‌زنند، لذت‌بخش است.