فیلم Ingrid Goes West 2017

فیلم مرا به‌طرزی خوشایند ناآرام کرد. امتیاز نهایی: ۳٫۵ ستاره — واقعاً خوشم آمد. قویاً توصیه می‌کنم وقت بگذارید و ببینید. «اینگریدِ اینستاگرامی!» فیلم قابلِ قبولی است، اما به سلیقهٔ من چندان نزدیک نبود. راستش مدت‌هاست از شبکه‌های اجتماعیِ بی‌فایده دست کشیده‌ام و خوشحالم که فیلم جنبهٔ منفی چنین پلتفرم‌هایی را برجسته می‌کند. انتخاب بازیگران خوب است و ترکیب‌ها مناسب‌اند. به‌ویژه فکر می‌کنم اوشیا جکسون باید در...

فیلم مرا به‌طرزی خوشایند ناآرام کرد. امتیاز نهایی: ۳٫۵ ستاره — واقعاً خوشم آمد. قویاً توصیه می‌کنم وقت بگذارید و ببینید. «اینگریدِ اینستاگرامی!» فیلم قابلِ قبولی است، اما به سلیقهٔ من چندان نزدیک نبود. راستش مدت‌هاست از شبکه‌های اجتماعیِ بی‌فایده دست کشیده‌ام و خوشحالم که فیلم جنبهٔ منفی چنین پلتفرم‌هایی را برجسته می‌کند. انتخاب بازیگران خوب است و ترکیب‌ها مناسب‌اند. به‌ویژه فکر می‌کنم اوشیا جکسون باید در فیلم‌های بیشتری بازی کند؛ ممکن است به یک نام بزرگ تبدیل شود. فیلم دربارهٔ شبکه‌های اجتماعی و تمرکز بر پلتفرم اینستاگرام است؛ دربارهٔ محبوب‌شدن در دنیای مجازی و اینکه مردم حاضرند برای آن هر کاری بکنند. این فیلم بر اساس یک واقعه ساخته شده: زنی جوان که همهٔ دوستانش را از دست داده و به‌سبب بحران روانی در آسایشگاه بستری شده، اکنون می‌خواهد از نو شروع کند. به سمت لس‌آنجلس می‌رود و با یکی از ستاره‌های محبوب اینستاگرام دوست می‌شود. اما مسیرش متعارف نیست؛ با اینکه از عواقب آگاه است، باز هم پیش می‌رود و سرنوشتش در پایان مشخص می‌شود. همان‌طور که گفتم، فیلم برای همه نیست؛ مناسب نسل جوان و به‌خصوص کسانی است که از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند یا به آن‌ها وابسته‌اند. داستان چندان تازه نیست — روایت‌های مشابه با زوایهٔ دید یا پلتفرم متفاوت قبلاً دیده شده‌اند و معمولاً به نتایج مشابه می‌انجامند. پیام فیلم خوب است، اما گمان نمی‌کنم هدف اصلی ساخت این پیام بوده باشد. در مجموع، برای یک بار دیدن مناسب است. ۶ از ۱۰ «اینگرید به غرب» طنزی تاریک و بسیار خنده‌دار دربارهٔ رابطهٔ معاصر ما با شبکه‌های اجتماعی و نیاز به تأیید اجتماعی است. اوبری پلازا درخشان است، همان‌طور که همیشه هست، و زمان‌بندی کمدی او در اینجا فوق‌العاده است؛ دیالوگ‌های زیادی دارد که من را به خنده واداشت. رابطهٔ او با الیزابت اولسن نیز عالی است. دوستی غیرمنتظرهٔ بین آن‌ها اصالت و واقعیّت داشت و این در لحظات احساسیِ فیلم تأثیرگذار بود. در کل داستان را بسیار خوب یافتم. جنبه‌های زیادی وجود دارد که تماشاگران می‌توانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند و همه‌چیز در عین حال طبیعی به‌نظر می‌رسد. هرگز احساس نکردم که فیلم می‌خواهد مفاهیم را به زور به مخاطب تحمیل کند؛ همه‌چیز به‌طور طبیعی ارائه می‌شود. این فیلم نادری است که شخصیت اصلی‌اش دشوار بتوان برایش دل گرم شد. او عملاً فقط به خودش اهمیت می‌دهد و تا حدی سزاوار تمام آنچه بر سرش می‌آید به‌نظر می‌رسد، اما بیننده نسبت به او نوعی همدلی نیز احساس می‌کند. فیلم فروپاشی روانی او را نشان می‌دهد و اگرچه از بیرون بدترین آدم ممکن به‌نظر می‌رسد، در عمقِ وجود به‌دنبال پذیرفته‌شدن است. فیلم خام و واقعی است و گاهی تماشایش دشوار است، که این امر در اوج فیلم به‌خوبی نمود پیدا می‌کند. امتیاز: ۸۴٪ — نتیجه: عالی