فیلم Heaven Can Wait 1943

در اینجا، من همیشه کلifton وب را در نقش "هنری ون کلیو" می‌دیدم، اما دان آمه‌چی به خوبی از عهده این نقش برمی‌آید. او در اتاق انتظار "پایین" برای مصاحبه‌ای با لرد کریکار حاضر می‌شود. او فکر می‌کند که زندگی موفقش به گونه‌ای بوده که شایسته رد شدن در جایی‌ست که موتسارت و بتهوون هنوز در آنجا نواخته می‌شوند، اما مصاحبه‌کننده‌اش تصمیم می‌گیرد که اجازه...

در اینجا، من همیشه کلifton وب را در نقش "هنری ون کلیو" می‌دیدم، اما دان آمه‌چی به خوبی از عهده این نقش برمی‌آید. او در اتاق انتظار "پایین" برای مصاحبه‌ای با لرد کریکار حاضر می‌شود. او فکر می‌کند که زندگی موفقش به گونه‌ای بوده که شایسته رد شدن در جایی‌ست که موتسارت و بتهوون هنوز در آنجا نواخته می‌شوند، اما مصاحبه‌کننده‌اش تصمیم می‌گیرد که اجازه دهد او داستان خود را بگوید و در اینجا داستان ما آغاز می‌شود. "هنری" از یک خانواده ثروتمند نیویورکی می‌آید که پدرش "رندولف" (با بازی لویی کالهورن) و مادرش "برتا" (با بازی اسپرینگ بی‌ینگتون) از او انتظار دارند که مطابق با قوانین اجتماعی رفتار کند. اما او هرگز واقعاً نمی‌خواهد در این بازی شرکت کند و هیچ‌کس انتظار ندارد که او عروس آینده‌ی پسرعمویش "مارثا" (با بازی جین تیئرنی) را درست زمانی که آنها نامزد می‌شوند، برباید. پس از آن، ما شاهد چالش‌ها و مشکلات این زوج خواهیم بود در حین بزرگ کردن پسرشان "جک" با کمک پدربزرگشان "هیو" (با بازی چارلز کالبورن) قبل از اینکه غم زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار دهد. در ابتدا، همه ما درباره "هنری" فرض‌هایی می‌کنیم، اما به تدریج متوجه می‌شویم که او در واقع فردی شایسته است که رفتارهای غریزی‌اش در میان رسمیت و فخر فروشی کاذب جامعه‌ای که مدت‌هاست ریشه‌های واقعی خود را فراموش کرده، تازه و دلپذیر است. کالبورن در فرم خوبی به سر می‌برد و یوجین پالت - با صداهای شناخته‌شده‌اش - چند cameo سرگرم‌کننده به عنوان پدر او ارائه می‌دهد و اگرچه شاید کمی طولانی باشد، اما داستانی از عشق واقعی را به شیوه‌ای ملایم و دوستانه روایت می‌کند که اجازه می‌دهد شیمی بین آمه‌چی و تیئرنی به آرامی جوش بخورد.