فیلم Elevator to the Gallows 1958

گربه سیاه دارد... فیلم «آسانسور به دار» (با نام دیگر: آسانسور به دار) به کارگردانی لوئیس مال و با همکاری نویسندگان مال، راجر نی‌میه و نوئل کالف (رمان) ساخته شده است. بازیگران این فیلم شامل ژان مورو، موریس رونت، ژرژ پوجولی، یوری برتن و ژان وال هستند. موسیقی اثر نیز متعلق به مایلز دیویس و فیلم‌برداری آن به هنری دکائه است. این فیلم یک شیطان کوچک است،...

گربه سیاه دارد... فیلم «آسانسور به دار» (با نام دیگر: آسانسور به دار) به کارگردانی لوئیس مال و با همکاری نویسندگان مال، راجر نی‌میه و نوئل کالف (رمان) ساخته شده است. بازیگران این فیلم شامل ژان مورو، موریس رونت، ژرژ پوجولی، یوری برتن و ژان وال هستند. موسیقی اثر نیز متعلق به مایلز دیویس و فیلم‌برداری آن به هنری دکائه است. این فیلم یک شیطان کوچک است، با ریتمی کند که به آرامی به پوست شما می‌خزد. به درستی به عنوان پلی بین دوره فیلم نوآر کلاسیک و موج نو شناخته می‌شود، اما در واقع داستان آن از نظر روایی بسیار ساده است. ژولین تاورنیه (رونت) قصد دارد همسر معشوقه‌اش، فلورانس کارالا (مورو)، که همچنین رئیس اوست را به قتل برساند، اما پس از انجام قتل بی‌نقص، به دلیل غفلت از خود، در آسانسوری نزدیک صحنه جرم گرفتار می‌شود. در خارج، فلورانس به شدت منتظر اوست تا زندگی مشترکشان را آغاز کنند، اما وقتی یک زوج جوان ماشین ژولین را می‌دزدند، فلورانس دچار اشتباه می‌شود و یک سلسله حوادث منجر به آن می‌شود که ژولین و فلورانس به سمت دار بروند. سادگی روایت اهمیتی ندارد، زیرا فیلم مال نمونه‌ای کلاسیک از اهمیت نداشتن این موضوع است. اینجا سبک بصری خاصی وجود دارد که از هر فریم می‌چکد، و موسیقی جاز جذاب مایلز دیویس مانند یک مرگ‌خواه زشت بر رویدادها سایه می‌افکند. پیچش‌های کنایه‌آمیز در نوشتار به وضوح در فضای نوآر قرار دارد و داستان را با جذابیت بیشتری همراه می‌کند؛ در حالی که مورو (حسین) در خیابان‌ها به دنبال معشوق مردش می‌گردد، در جای دیگر او در انزوا و در حال اجرای سناریوی قتل دوقلو به طور زیرکانه است. فیلم‌برداری دکائه دارای نوعی ناامیدی حزن‌آور است که به خوبی با داستان هماهنگ است و استفاده از نور طبیعی توجه دیگر فیلم‌سازان فرانسوی را جلب می‌کند. در حالی که دیالوگ‌ها و کنایه‌های تند در مورد معاملات تسلیحاتی نشان می‌دهد که مال می‌تواند یک روباه زیرک باشد. او واقعاً باید فیلم‌های نوآر بیشتری بسازد. فیلمی که به ما ثابت می‌کند ژولین و فلورانس عمیقاً عاشق و نسبت به یکدیگر پرشور هستند، در حالی که هیچ‌گاه در طول فیلم یکجا نیستند! این یکی از بسیاری از ویژگی‌های شگفت‌انگیز فیلم عالی لوئیس مال است. به یاد داشته باشید، دوربین هرگز دروغ نمی‌گوید... 8/10