انیمیشن Masters of the Universe: Revelation

این اثر برایم احساسات متناقضی به‌همراه داشت؛ از همان اپیزود اول حال‌وهوای دههٔ ۸۰ را داشت، اما اپیزودهای بعدی رنگ‌وبوی تاریک و شبیهِ مد مکس پیدا کردند. وقتی اورکو خودش را فدا کرد، کمی اشکم درآمد—فکرم رفت سمت «اورکو؟!» در پایان قسمت آخر هم پرنس آدام دوباره کشته شد! و اسکلتور زنده ماند؟ او بالاخره قدرت گریز‌اسکال را به‌دست آورد که یک پیچش شوکه‌کننده بود....

این اثر برایم احساسات متناقضی به‌همراه داشت؛ از همان اپیزود اول حال‌وهوای دههٔ ۸۰ را داشت، اما اپیزودهای بعدی رنگ‌وبوی تاریک و شبیهِ مد مکس پیدا کردند. وقتی اورکو خودش را فدا کرد، کمی اشکم درآمد—فکرم رفت سمت «اورکو؟!» در پایان قسمت آخر هم پرنس آدام دوباره کشته شد! و اسکلتور زنده ماند؟ او بالاخره قدرت گریز‌اسکال را به‌دست آورد که یک پیچش شوکه‌کننده بود. بازگشت ایول-لین و بیست-من به سوی ارباب سابق‌شان چندان تعجب‌آور نبود (راستش زیاد متعجب نشدم). از سوی دیگر، بازیگران صداپیشه فوق‌العاده‌ای داشت: مارک همل، سارا میشل گلر، لنا هدی، کریس وود و چند نفر دیگر. از بازگشت این فرنچایز محبوب دههٔ ۸۰ هیجان‌زده‌ام؛ حالا باید منتظر قسمت دوم بمانم. کوین اسمیت قبلاً به هیو-من می‌خندید و حالا... کلون‌فیش تی‌وی فیلمنامه را لو داده بود و ادعا کرد اسمیت قرار است هیو-من را رها کند و این اثر را به قطعه‌ای از پروپاگانداهای فمنیستی تبدیل کند که بسیار «ووک» و مخصوص SJWهاست. اسمیت آن‌ها را دروغگو خواند و به تماشاگران اطمینان داد که چنین چیزی نیست. بعد که سریال در نتفلیکس منتشر شد، معلوم شد همان پروپاگانداست؛ کلون‌فیش تی‌وی درست گفته بود و کوین اسمیت دروغگو از آب درآمد... و مثل بسیاری از بازسازی‌های شکست‌خورده دیگر، اسمیت، نتفلیکس و همراهان‌شان طرفداران را «اینستا-فوب» خواندند و علاقه‌مندان را نکوهش کردند، طوری که بازسازی محکوم به شکست شد.