فیلم Deadpool 2 2018

قاتل مزدور خوش‌زبان بازگشته است: «ددپول ۲» فیلمی پرانتظار که ددپول (رایان رینولدز)، همان شخصیت خیرخواه اما پر از آشفتگی، این‌بار هم در نقش یک قراردادی به سراغ آدم بدها می‌رود و هم تلاش می‌کند رابطه‌اش با ونسا (مورنا باکارین) را مدیریت کند. یک اتفاق غیرمنتظره زندگی او را به هم می‌ریزد و ددپول در جست‌وجوی هدف تازه‌ای از کمک متحدان ایکس‌منِ فیلم قبلی استفاده...

قاتل مزدور خوش‌زبان بازگشته است: «ددپول ۲» فیلمی پرانتظار که ددپول (رایان رینولدز)، همان شخصیت خیرخواه اما پر از آشفتگی، این‌بار هم در نقش یک قراردادی به سراغ آدم بدها می‌رود و هم تلاش می‌کند رابطه‌اش با ونسا (مورنا باکارین) را مدیریت کند. یک اتفاق غیرمنتظره زندگی او را به هم می‌ریزد و ددپول در جست‌وجوی هدف تازه‌ای از کمک متحدان ایکس‌منِ فیلم قبلی استفاده می‌کند که می‌خواهند او را به سازمان خود جذب کنند. مأموریت اول او خنثی‌سازی یک جهش‌یافته جوان خشمگین و مخرب به نام راسل (جولیان دنیسون) است که مسیر غیرمنتظره‌ای در پیش می‌گیرد و هر دوی‌شان را به دردسر بزرگی می‌افکند. با ورود کیبل (جاش برولین)، سرباز سایبورگِ آینده، شرایط پیچیده‌تر و شدیدتر می‌شود. ددپول بی‌اشتیاق نمی‌ماند و تیم قهرمانان خود را تشکیل می‌دهد؛ به‌جز دومینو (زازی بیتز)، اعضا به‌اندازه رهبرشان بداقبال یا از کار افتاده‌اند که همین موضوع عواقبی بسیار خنده‌دار به‌همراه دارد. نتیجه، ماجرایی پر از اکشن و خنده است که همان ویژگی‌هایی را که فیلم اول را موفق کرد، تقویت می‌کند: شوخی‌های گستاخانه، صحنه‌های پرانتقال و صحنه‌های اکشن مفصل که با بودجه و بازیگران بیشتر برجسته‌تر شده‌اند. نگرانی‌ام این بود که با بودجهٔ بالاتر شخصیت‌ها زیاد شوند و فیلم بخواهد کار خیلی زیادی انجام دهد؛ در اوایل گاهی این حس بود، چرا که فیلم اول مجبور بود بیشتر روی شخصیت‌ها و شوخی‌های سریع تکیه کند و تماشای دوباره لازم بود تا همهٔ نکات دیده شود. این بار صحنه‌های تعقیب و اکشن مفصل و جمعیت بازیگران بیشتر است، اما رینولدز و کارگردان دیوید لیتچ هرگز نگذاشتند که این‌ها از شخصیت‌ها و داستان پیشی بگیرند. فیلم در یک‌سوم پایانی به عناصر اصلی بازمی‌گردد و این باعث می‌شود لحن اثر با فیلم اول همگام شود و پایان راضی‌کننده‌ای بسازد. نکته‌ای که برای من فیلم را فروخت، صحنهٔ خلاقانه و طولانی پس از تیتراژ بود که ددپول در آن برخی مشکلات را «اصلاح» می‌کند؛ صحنه‌ای که بی‌پروایی شخصیت و جنبه‌های طنزآمیز مجموعه را به‌خوبی نمایان می‌سازد. در کل: تجربهٔ سرگرم‌کننده‌ای است — 4 از 5 ستاره. کاملاً خنده‌دار؛ پر از ارجاع به فرهنگ پاپ. فیلمی که خود را خیلی جدی نمی‌گیرد و فضایی احمقانه اما منطقی خلق می‌کند. دیدنش ضروری است! در مجموع من فیلم مارولی‌ای را ترجیح می‌دهم که خودش را جدی نگیرد، اما بی‌وقفه‌بودنِ سبک بی‌جدیِ «ددپول ۲» گاهی خسته‌کننده می‌شود. ترمیناتور + آدام سندلر = ددپول ۲. نه؟ حتی خود ددپول کیبل را «جان کانر» صدا می‌زند، کل فیلم ساختاری شبیه فیلم‌های ترمیناتور دارد. کیبل ترکیبی از جان کانر و یک ترمیناتور است. تمام کمدی‌ها هم شبیه فیلم‌های آدام سندلر هستند. عجیب اما خوب جواب می‌دهد — مثل همان فیلم ترمیناتوری که هرگز ساخته نشد. با اینکه ددپول ۲ در برخی جنبه‌های شخصیتی از فیلم اول دور می‌شود، هنوز خیلی خنده‌دار است (شاید نه به‌اندازه‌ای که خودش فکر می‌کند، اما بسیار بامزه) و رایان رینولدز بار دیگر نقش اصلی را کاملاً می‌بلعد. من هیچ‌گاه این فیلم‌ها را به اندازهٔ بسیاری‌ها دوست نداشتم، اما از آن‌ها خوشم می‌آید. نمرهٔ نهایی: ★★★ — خوشم آمد؛ پیشنهاد می‌کنم ببینید. باید بگویم از این فیلم لذت بردم. شوخی‌های کودکانه زیاد بود؟ بله. شخصیت‌ها گاهی اغراق‌شده و مضحک بودند؟ باز هم بله. فیلمنامه و داستان چیز قابل‌تعریفی نبودند؟ طبیعتاً نه. خشونت بی‌حد و مرز داشت؟ قطعاً! اما دقیقاً همین را می‌شد از این فیلم انتظار داشت؛ اگر کسی از این بابت شوکه یا ناراحت شده، واقعاً نباید این فیلم را انتخاب می‌کرد. با وجود شوخی‌های کودکانه و گاهی بی‌منطق بودن فیلمنامه و خشونتِ اغراق‌آمیز، از تماشای فیلم بسیار لذت بردم. از صحنه‌های اکشن به سبک «کیل بیل»، جلوه‌های ویژه و بله، جوک‌ها هم خوشم آمد. همه‌چیز به‌قدری مضحک و اغراق‌آمیز بود که در مجموع بامزه می‌شد. صحنه‌های اکشن، CGI و آنچه باید در یک فیلم ابرقهرمانی باشد، از نظر من خوب بودند. داستان ساده و سرراست و بهتر از خیلی چیزهایی بود که این روزها از قلم برخی نویسندگان «نقدهای اجتماعی و سیاسی‌» بیرون می‌آید. کیبل را دوست داشتم؛ سایبورگِ مشت‌زنِ محکم و بی‌رحم. اول از معرفی دومینو خوشم نیامد (اگرچه جذاب بود)— قدرت «شانس» به‌عنوان ابرقدرت؟ اما وقتی شروع کرد به اجراهای خنده‌دار در زنجیره‌ای از حوادث باورناپذیر، سریع نظرم عوض شد. و البته ددپول را هم دوست داشتم؛ بدون محبوبیت قهرمان اصلی، فیلم سخت می‌شود. بقیهٔ شخصیت‌ها بین معمولی و متوسط بودند. شخصیت فایرفیست را هرگز دوست نداشتم؛ نه بامزه بود و نه چیزی جز کودن و کودک‌منش. تیم هم‌جنس جهش‌یافته‌هایی که ددپول جمع کرد هم تا اندازه‌ای «قابل‌صرف‌نظر» بودند، و به‌نظر می‌رسید همین هدفِ سازندگان بوده است. از سکانسی که اولین نفرشان به اتوبوس می‌خورد، فقط فکر کردم «چی شد؟» و بعد یکی پس از دیگری اتفاقات خونین و خشن ادامه پیدا کرد. تیر آبی خون هم لمسی خوب بود — شاید او در اصل موجود بیگانه بوده. خلاصه: خیلی از فیلم همان چیزی بود که انتظار داشتم، اما در مجموع خوشحالم که سورپرایز شدم. دو ساعت تفریح خوب. شوخی‌ها در این قسمت خیلی بیشتر از قسمت اول گیر کردند و برای چنین فیلمی این موضوع اهمیت زیادی دارد. طنز فیلم سمت‌وسوی تمام طیف‌های سیاسی را می‌گیرد و این هم جواب می‌دهد، به‌خصوص چون شخصیت نقاد و مستعد شکست دیوار چهارم است و این نقد به جامعهٔ ما هم تعمیم پیدا می‌کند. خشونت، جنسیت و الفاظ رکیک همه به تقویت کلیت داستان کمک کرده‌اند؛ مثل دستکش به دست طنز سیاه فیلم می‌نشینند و فیلم را بامزه می‌کنند، با داستانی که گاهی عمدی پوچ و بی‌معناست و گاهی عمیق‌تر از چیزی است که برای یک فیلم ابرقهرمانی خودستیز انتظار دارید. ارزش دیدن دوباره را دارد — حداقل دوبار ببینید تا بهترین خنده‌ها را ببینید. «ددپول ۲» شخصیت‌های جدید عالی اضافه می‌کند و حدّ افراطی رک‌گویی را کاهش می‌دهد تا دنباله‌ای لذت‌بخش‌تر از نسخهٔ اصلی بسازد. من طرفدار سرسخت ددپول نیستم؛ طنزِ قسمت اول برایم زیادی زشت و نامنسجم بود، اما دنباله کمی ملایم‌تر شده و برایم تجربهٔ بهتری بود. یکی از بهبودهای بزرگ اضافه‌شدن کیبل و دومینو بود؛ جاش برولین برای کیبل انتخاب فوق‌العاده‌ای بود و طراحی و حالت زمخت او روی صفحه تحسین‌برانگیز است. نمایش قدرت دومینو هم ملموس‌تر بود و زازی بیتز در این نقش عالی بود. حتی حضور کوتاه برد پیت هم سرگرم‌کننده بود. فیلم بیش از قبل وارد دنیای ایکس‌من می‌شود و صحنهٔ سفر در زمان که رینولدز اشتباهات شغلی و ددپولی‌اش را اصلاح می‌کند، طلای کمدی است. برای من ددپول ۲ تجربهٔ بهتری بود، هرچند همین دلایل ممکن است باعث شود طرفداران سنتی‌تر ددپول از آن خوششان نیاید. نسبت به قسمت اول کمی ضعیف‌تر است، ولی همچنان خوب. ضمناً جاگرنات موردعلاقه‌ام از مجموعهٔ ایکس‌من هم در این فیلم حضور دارد.