فیلم Cimarron 1960

با توجه به اینکه دو نسخه از فیلم، یکی مربوط به سال 1931 و دیگری به کارگردانی آنتونی مان در سال 1960، را در روزهای متوالی مشاهده کرده‌ام، باید برداشت اولیه‌ام را که فکر می‌کردم فیلم 1931 کمی بهتر از این نسخه باشد، دوباره بررسی کنم. من به هیچ وجه عضو باشگاه طرفداران گلن فورد نیستم، اما همبازی‌های او به مراتب بهتر هستند و آنتونی...

با توجه به اینکه دو نسخه از فیلم، یکی مربوط به سال 1931 و دیگری به کارگردانی آنتونی مان در سال 1960، را در روزهای متوالی مشاهده کرده‌ام، باید برداشت اولیه‌ام را که فکر می‌کردم فیلم 1931 کمی بهتر از این نسخه باشد، دوباره بررسی کنم. من به هیچ وجه عضو باشگاه طرفداران گلن فورد نیستم، اما همبازی‌های او به مراتب بهتر هستند و آنتونی مان واقعاً استاد ژانر وسترن و فرم اپیک است (فیلم «سقوط امپراتوری روم» او یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام از دهه 60 است). عملکرد ریچارد دیک در نسخه اصلی به اندازه‌ای ضعیف بود که حتی یک شمع موم زنبور هم می‌توانست بهتر از او بازی کند (واقعاً شرم‌آور است که او حتی نامزد بهترین بازیگر شد، در سالی که بسیاری از بازیگران برجسته دیگر نادیده گرفته شدند)؛ اما باید اعتراف کنم که فورد خوب بود، هرچند که به نظر من شایسته این نبود که در مرکز توجه یک اپیک 2.5 ساعته قرار بگیرد. همچنین نمی‌توانم نقش‌آفرینی‌هایی که ماریا شل، آن باکستر، هری مورگان و ویک مورو به فیلم اضافه کردند را نادیده بگیرم. برخی صحنه‌ها در نسخه اصلی 1931 هنوز هم بهتر عمل می‌کنند، اما به طور کلی معتقدم این یک مورد است که بازسازی از نسخه اصلی بهتر است. همچنین تأکید می‌کنم که اگر مان اخراج نمی‌شد و توسط چارلز والترز جایگزین نمی‌شد، این فیلم می‌توانست یک شاهکار کوچک باشد.