فیلم King Richard 2021

بازیگری عالی بود. این فیلمِ زندگینامه‌ای بیشتر درباره خانواده و آغازِ بزرگی است و مفهومِ «فروتنی» را به سطحی تازه می‌برد. به‌نظرم همهٔ بازیگران اجرای درخشانی دارند. فیلم کم‌وبیش دربارهٔ فنون تنیس نیست و بیشتر به مبارزه برای تصویرسازی یک رویا و دنبال کردنش می‌پردازد. ویل اسمیت (در نقش ریچارد) شایستهٔ نامزدی است. درود به سانییا سیدنی و دمی سینگلتون برای اجراهای قوی‌شان. امیدوارم خانوادهٔ...

بازیگری عالی بود. این فیلمِ زندگینامه‌ای بیشتر درباره خانواده و آغازِ بزرگی است و مفهومِ «فروتنی» را به سطحی تازه می‌برد. به‌نظرم همهٔ بازیگران اجرای درخشانی دارند. فیلم کم‌وبیش دربارهٔ فنون تنیس نیست و بیشتر به مبارزه برای تصویرسازی یک رویا و دنبال کردنش می‌پردازد. ویل اسمیت (در نقش ریچارد) شایستهٔ نامزدی است. درود به سانییا سیدنی و دمی سینگلتون برای اجراهای قوی‌شان. امیدوارم خانوادهٔ واقعی ویلیامز از فیلم لذت برده باشند. ممنون از تمام تلاش‌ها، چه در زمین و چه بیرون آن؛ اثر الهام‌بخش است. این فیلم نه تنها از بهترین‌های سال من است، بلکه یکی از بهترین بیوپیک‌هایی است که تاکنون دیده‌ام. موضوع شاید برای من بیش از تماشاگر عادی جذاب باشد چون رابطهٔ عاطفی‌تری با ورزش دارم، اما آنچه بیننده را درگیر می‌کند داستانی جذاب دربارهٔ پدری متعهد و عاشق است. ویل اسمیت یکی از بهترین اجراهای دوران حرفه‌ای‌اش را ارائه می‌دهد و سانییا سیدنی و دمی سینگلتون هم درخشان‌اند. فیلم به‌خوبی نشان می‌دهد که یک ورزشکار برای رسیدن به جمعِ بهترین‌ها چه فداکاری‌های بزرگی باید انجام دهد؛ عناصر فنی فیلم‌سازی طوری کنار هم قرار گرفته‌اند که تلاش‌های جسمی و ذهنی لازم برای تنیس را به‌خوبی نمایش می‌دهند و زمان قابل‌توجهی را به تمرین‌ها و مسابقات اختصاص می‌دهند. در نهایت، فیلمنامهٔ پربار دربارهٔ خانواده، ایمان به خود و پدری است که بیش از همه جلب توجه می‌کند. دربارهٔ فیلمِ رینالدو مارکوس گرین نکتهٔ منفی‌ای ندارم؛ شایستهٔ همهٔ تحسین‌ها و جوایزی است که احتمالا دریافت خواهد کرد — حتما آن را از دست ندهید. فیلم کمی بیش‌ازحد با نگاهِ مثبت و ملایم به چهرهٔ محوریِ زندگی حرفه‌ای دو تن از مهم‌ترین بازیکنان تنیس جهان نگریسته است. فیلمنامه قصد دارد داستانی دلگرم‌کننده روایت کند، هرچند خالی از لحظات تیره نیست. تصویرِ فیلم از ریچارد ویلیامز گرایشی مردم‌پسند و خیرخواهانه دارد؛ او مصمم و در عین حال دل‌مهربان نشان داده می‌شود. این نگاه مثبت قابل‌درک است و روح حاکم بر فیلم هم تردیدی در آن نمی‌گذارد. اجرای ویل اسمیت صادقانه است و سایر بازیگران، از اعضای خانواده تا تیم مربیگری، همگی عملکرد خوبی دارند. در مجموع فیلمی است که حالِ خوبی به بیننده می‌دهد. این یک بیوپیک درجه‌یک است. بازی‌ها و ضرب‌آهنگ فیلم‌برداری در سطح عالی‌اند. به‌عنوان کسی که تنیسِ فلوریدا برایم مهم است، فیلم برایم از نزدیک‌تر احساس‌برانگیزتر بود، اما به‌هرحال نگاهِ تأثیرگذار آن به میزانِ ایثارِ والدین برای فراهم کردن زندگی بهتر برای فرزندان‌شان بسیار قابل‌تقدیر است؛ ارزش زمان طولانی‌اش را دارد. فیلمی پر احساس که صعود خواهران ویلیامز را نشان می‌دهد و در تمامی وجوه موفق است. به‌خوبی دشواری‌ها و سختی‌های رسیدن به صدر هر ورزشی را به تصویر می‌کشد و در عین حال جنبهٔ پدری را نشان می‌دهد که می‌خواهد فرزندان سیاه‌پوستش را در جهانی سفیدپوست محافظت کند؛ این تعادل به‌صورتی اصیل برقرار شده است. ویل اسمیت در این نقش عالی است؛ یکی از بهترین اجراهای چند سال اخیرش که شایستگی جوایز را دارد. سایر بازیگران هم درخشان‌اند؛ از دو دختر فیلم تا جان برنتال که طیفِ متنوعی در بازیگری دارد و در هالیوود تا حدی دست‌کم گرفته شده است. تماشای این فیلم لذت‌بخش است و به‌شدت توصیه می‌شود. کار بسیار خوب انجام شده؛ نمی‌دانستم که پدر تا این حد درگیر بوده و خانواده این‌قدر روی تحصیل تأکید داشته‌اند. افسوس که حالا به‌خاطر رفتارِ ویل اسمیت، یک علامت سؤال بزرگ کنار فیلم وجود دارد.