فیلم The Hurricane 1999

دنزل واشنگتن در اینجا در نقش بوکسور واقعی روبن کارتر که از فقر تا شانس رسیدن به عنوان قهرمانی پیش می‌رود، بسیار قانع‌کننده است؛ اما همه چیز از او گرفته می‌شود. او تنها در مکان و زمان اشتباه بوده و خیلی زود با حکم سه دوره حبس ابد به اتهام قتل روبه‌رو می‌شود. مقامات هم که خوشحال‌اند حکم صادر شده و هر کسی (یا دست‌کم...

دنزل واشنگتن در اینجا در نقش بوکسور واقعی روبن کارتر که از فقر تا شانس رسیدن به عنوان قهرمانی پیش می‌رود، بسیار قانع‌کننده است؛ اما همه چیز از او گرفته می‌شود. او تنها در مکان و زمان اشتباه بوده و خیلی زود با حکم سه دوره حبس ابد به اتهام قتل روبه‌رو می‌شود. مقامات هم که خوشحال‌اند حکم صادر شده و هر کسی (یا دست‌کم هر کسی) برای این جنایت زندانی شده، علاقه‌ای به آزادی مشروط یا حتی رسیدگی به تجدیدنظر ندارند. اما وضعیت ممکن است تغییر کند وقتی که لِسرا جوان (با بازی ویکلاس شنون) از پرونده‌اش می‌خواند و همراه چند نفر از مربیانش تصمیم می‌گیرد تلاش کند تا بی‌گناهی کارتر را ثابت کند. روشن است که زندانی شدن، هر گونه اعتمادی را که کارتر نسبت به سیستم داشت از او گرفته؛ خشم او پنهان نیست، تحقیرش عمیق‌تر می‌شود و ناامیدی‌اش ریشه‌دارتر. با این‌حال، لسرا جوان موفق می‌شود به او نشان دهد همیشه امیدی وجود دارد، حتی وقتی برای نهادها پذیرفتن اشتباه‌شان اصلاً در دستور کار نیست. بر پیچیدگی‌ها افزوده می‌شود: منافع پست و ریاکاری‌هایی که مشتاق‌اند او در زندان بماند، و در نهایت کلانتر مجرم (دن هدایا) که تا حد ممکن نژادپرست است و هیچ قصدی ندارد ببیند متهمش از پشت میله‌ها رهایی یابد. نقش‌های کمکی محکمی از لیو شرایبر و برای مدت کوتاهی رود استایگر وجود دارد—هرچند انتخاب جان هانا عجیب است و چندان تاثیرگذار نیست—که از این نقد در حال گسترش به سیستم عدالت معیوب که او را به آنجا فرستاد، حمایت می‌کنند. اگرچه پایان قصه خطر واقعی‌ای ندارد، نورمن جویسون و واشنگتن هنوز توانسته‌اند بخش بزرگی از این فیلم نسبتاً طولانیِ دو و نیم ساعته را جذاب نگه دارند، به‌ویژه وقتی تبعیض نژادی و نفرتی را که آشکارا پنهان مانده برجسته می‌کنند. فیلم گاهی کند می‌شود، اما در کل درام نسبتاً تأثیرگذاری است.