فیلم Gentleman Jim 1942

فیلم Gentleman Jim — برداشتی آزاد از زندگینامه جیمز جی. کوربت با عنوان «The Roar of the Crowd» — فیلمی خوش‌ساخت و سرزنده است که نه تنها صعود بوکسر رقص‌پا کوربت را به تصویر می‌کشد، بلکه تغییرات جریانِ ورزش بوکس در حوالی دهه ۱۸۹۰ را هم به‌خوبی نشان می‌دهد. «مثل این بود که می‌خواستی به یک روح ضربه بزنی!» داستان کوربت را (با انتخابی بی‌نقص در نقش...

فیلم Gentleman Jim — برداشتی آزاد از زندگینامه جیمز جی. کوربت با عنوان «The Roar of the Crowd» — فیلمی خوش‌ساخت و سرزنده است که نه تنها صعود بوکسر رقص‌پا کوربت را به تصویر می‌کشد، بلکه تغییرات جریانِ ورزش بوکس در حوالی دهه ۱۸۹۰ را هم به‌خوبی نشان می‌دهد. «مثل این بود که می‌خواستی به یک روح ضربه بزنی!» داستان کوربت را (با انتخابی بی‌نقص در نقش ارول فلین) از آغازهای فروتنانه‌اش به‌عنوان صندوق‌دار بانکی در سان‌فرانسیسکو دنبال می‌کند تا یک مبارزهٔ اتفاقی با یک قهرمان سابق بوکس که نهایتاً او را به رویارویی با قهرمان سنگین‌وزنِ ترسناکِ جهان، جان ال. سالیوان (با اجرای خوشایند وارد باند) می‌رساند. همهٔ کشمکش‌ها در رینگ رخ نمی‌دهد؛ همین بخش‌های کوتاه و رنگارنگ از زندگی کوربت است که فیلم را به اثری سرگرم‌کننده و دلپذیر تبدیل می‌کند. در دل روایت مسایل طبقاتی هم مطرح می‌شود (مثلاً اعضای همان باشگاه برای اینکه او را تحقیر کنند پول می‌پردازند)، و کوربت باید نه تنها برای به‌دست‌آوردن احترام هم‌طبقه‌ای‌هایش بجنگد، بلکه با تکبر فزاینده‌اش هم روبه‌رو شود. حمایت شوخ‌طبعانه و صبورانهٔ خانوادهٔ کوربت، سفر او را هم جذاب و هم شادمانه می‌سازد. با اینکه کوربت جسور و پرادعاست، شخصیت دوست‌داشتنی او کاملاً با لقبی که یافته — «جنتلمن جیم» — هم‌خوانی دارد. فیلم حتی برای لحظه‌ای کند نمی‌شود؛ این نکته گواهِ کارگردانی رائول والش است که باوجود انتظار کشیدن برای مبارزهٔ نهایی، اتفاقات پیرامونی ما را کاملاً سرگرم نگه می‌دارد. خط داستانی عاشقانهٔ فرعی هم به فیلم لطمه نمی‌زند (اجرای الکسیس اسمیت قابل توجه است). صحنه‌های مبارزه بسیار خوب اجرا شده‌اند و به‌خوبی نشان می‌دهند کوربت چگونه به قهرمانی رسید — سبک رقص‌گونه‌اش که حریفانِ مشت‌زن را دور می‌زد، حالا بخشی از تاریخ بوکس است. در سکانس‌های پایانی، نشست پس از مبارزه بین سالیوان و کوربت همهٔ خشونت را در بستر مناسبش قرار می‌دهد؛ و در آن لحظه فروتنی و تواضع برندهٔ واقعی می‌شود. برای من به‌عنوان تماشاگر، همین کافی است. امتیاز: ۹ از ۱۰ برای فیلمی واقعاً فوق‌العاده.