فیلم Old Dads 2023

کمدی R-rated "پدرهای پیر" نه چندان بد است و نه چندان خوب، اما سرگرم‌کننده است و به عنوان یک تفریح زودگذر می‌توان به آن نگاه کرد. این فیلم به کارگردانی و نویسندگی مشترک کمدین بیل بور، دارای چندین شوخی خنده‌دار (هرچند گاهی تکراری) و یک پیش‌زمینه ضعیف است که بیشتر به یک اثر بی‌اهمیت تبدیل می‌شود. به عبارت دیگر، این فیلم نمونه‌ای از یک فیلم...

کمدی R-rated "پدرهای پیر" نه چندان بد است و نه چندان خوب، اما سرگرم‌کننده است و به عنوان یک تفریح زودگذر می‌توان به آن نگاه کرد. این فیلم به کارگردانی و نویسندگی مشترک کمدین بیل بور، دارای چندین شوخی خنده‌دار (هرچند گاهی تکراری) و یک پیش‌زمینه ضعیف است که بیشتر به یک اثر بی‌اهمیت تبدیل می‌شود. به عبارت دیگر، این فیلم نمونه‌ای از یک فیلم تولید انبوه نتفلیکس است. دوستان و شرکای تجاری نزدیک، جک (بور)، کانر (بابی کاناواله) و مایک (بوکیم وودبین) در سنین بالاتر پدر می‌شوند. این trio درمی‌یابند که تربیت فرزندان در اواخر چهل سالگی آسان نیست و تصمیم می‌گیرند شرکت موفق لباس ورزشی خود را به یک مدیر اجرایی میلی‌نیالی عجیب (مایلز رابینز) بفروشند. سپس این گروه از کسب‌وکار خود حذف می‌شوند که باعث خشم شدید جک می‌شود. این خشم به زندگی روزمره‌اش سرایت می‌کند و موجب ایجاد اختلاف با همسر باردارش (کتی آسلتون) و شروع یک جنگ با مدیر پیش‌دبستانی فوق‌العاده ترقی‌خواه پسرش (راشل هریس) می‌شود. جک به دوستانش تکیه می‌کند تا زندگی‌اش را کنترل کند و او و دوستانش در یک مأموریت به خیابان‌های لس آنجلس و کلوپ‌های شبانه پام اسپرینگز می‌روند. کمدی این فیلم بی‌ادبانه و مبتذل است و به افرادی که از جامعه و فرهنگ سیاسی درستکار مدرن عصبانی هستند، هدف‌گیری می‌کند. این فیلم به نظر می‌رسد وسیله‌ای برای بیل بور باشد تا نارضایتی‌هایش را بیان کند و علیه تفکر پیشرفته اعتراض کند و برخی از مشاهداتش خنده‌دار است (چون حقیقت دارد). دلیل اینکه شما بلند بلند می‌خندید این است که گاهی اوقات، بور به یک حکایت جهانی درباره ریاکاری در جنگ فرهنگی امروز برخورد می‌کند که کاملاً درست است. هرچند او هرگز به حدی نمی‌رسد که خیلی فراتر برود و سعی می‌کند تا حد ممکن از آزار لیبرال‌هایی که خود را در تیررس شوخی‌هایش می‌بینند، دوری کند. آنچه کمک می‌کند، شیوه بیان کنایه‌آمیز و شخصیت عصبانی بور است که یا آن را خنده‌دار خواهید دانست یا آزاردهنده. شوخی‌های پدرانه و جملات تکراری وجود دارد که باعث می‌شود من احساس ناراحتی کنم، اما آنچه واقعاً خنده‌دار است کاملاً بامزه است. همچنین باید اشاره کرد که برای پیدا کردن طنز در فیلم نیازی به داشتن فرزند نیست، زیرا تماشای این فیلم به عنوان یک ورزش تماشاگرانه لذت‌بخش است که به خودپسندی والدین حق به جانب می‌پردازد. "پدرهای پیر" لحظاتی دارد، حتی اگر یک موفقیت کامل نباشد. از نظر کیفیت، این فیلم در میانه قرار می‌گیرد و احتمالاً همین برای مخاطبان هدفش کافی است.