فیلم London Has Fallen 2016

از یک فیلم پر زد و خورد تا یک حالت بازی! فیلم اول سرگرم‌کننده‌ای نسبتاً خوب بود و پرفروش هم شد. سازندگان فرصت دیدند دنباله بسازند و این دنباله کمی بهتر از نسخه اول فروش کرد، اما محصول نهایی کیفیت لازم را نداشت. جلوه‌های بصری به‌طور کلی معمولی‌اند و در صحنه‌های انفجاری—که برای چنین تمی حیاتی‌اند—ضعیف عمل کرده‌اند. تمام سکانس‌های اکشن هم بد نیستند، ولی بعضی صحنه‌ها...

از یک فیلم پر زد و خورد تا یک حالت بازی! فیلم اول سرگرم‌کننده‌ای نسبتاً خوب بود و پرفروش هم شد. سازندگان فرصت دیدند دنباله بسازند و این دنباله کمی بهتر از نسخه اول فروش کرد، اما محصول نهایی کیفیت لازم را نداشت. جلوه‌های بصری به‌طور کلی معمولی‌اند و در صحنه‌های انفجاری—که برای چنین تمی حیاتی‌اند—ضعیف عمل کرده‌اند. تمام سکانس‌های اکشن هم بد نیستند، ولی بعضی صحنه‌ها ضعیف‌اند و فیلمنامه بسیار نازک است. در واقع داستان قابل‌توجهی وجود ندارد؛ کل فیلم همان خط اکشن-تریلر قبلی را تکرار می‌کند. به عنوان دنباله، بدون هیچ غافلگیری خاصی ناامیدکننده است. کارگردان نسخه اول هم از پروژه کناره گرفت، ظاهراً به این دلیل که با فیلمنامه بدی مواجه شد. طرح کلی فیلم: لندن هدف توطئه‌ای برای ترور رئیس‌جمهور آمریکاست، اما قسمت دوم بیشتر شبیه یک بازی ویدیویی است تا نمایش بازیگران. انگار لندن به میدان نبرد تبدیل شده و هر مرحله تا «پایان بازی» جلو می‌رود—در حالی که از قبل می‌دانیم چه کسی برنده می‌شود. کار بازیگری هم چندان درخشان نیست و تقریباً کسی شایسته تحسین نیست. با این حال فیلم در گیشه معجزه کرد، بنابراین بعید است سازندگان به‌زودی از فیلمنامه‌های بهتری استفاده کنند. فیلم همچنین حامل ناسیونالیسم احمقانه‌ای است که گاه در سینمای آمریکایی دیده می‌شود. برخلاف نسخه اول که لااقل برخی ویژگی‌های فنی و سرگرم‌کننده داشت، این دنباله دیگر کشورها—به‌ویژه بریتانیا—را دست‌کم می‌گیرد و تا حدودی توهین‌آمیز رفتار می‌کند. فیلم ایالات متحده را به‌عنوان بزرگ‌ترین قدرت جهان مطرح می‌کند و متحدان یا رقبا را کوچک می‌شمارد؛ این طرز نگاه همراه با صحنه‌هایی غیرواقعی از رهبران بین‌المللی که با کمترین محافظ قدم می‌زنند، تصویر غلطی از واقعیت ارائه می‌دهد. اما در فیلمی پُر از انفجار و خشونت شهری، ضرورت باورپذیری کنار گذاشته شده است. در مورد بازیگران: دستمزد احتمالاً خوب بوده و بازیگران شناخته‌شده—مانند آرون اکهارت، مورگان فریمن و جرارد باتلر—بدون زحمت زیاد در فیلم حاضرند. حتی مورگان فریمن هم آن‌طور که انتظار می‌رود درخشان نیست که نشان‌دهنده سطح کلی عملکرد بازیگران است. فیلم در سرگرم کردن مخاطب تلاش می‌کند اما شکست می‌خورد. دیالوگ‌ها ضعیف و شوخی‌ها کم‌مایه‌اند. سکانس‌های اکشن پرسروصدا و شبیه کارهای فلم‌وسترهاست؛ آمریکایی‌ها در لندن مثل کابوی‌هایی حرکت می‌کنند که شلیک و خرابکاری می‌کنند، اما جلوه‌های ویژه و CGI ضعیف‌اند. تدوین هم مشکل دارد: برخلاف فیلم قبلی که سریع مخاطب را وارد اکشن می‌کرد، اینجا مقدمه‌چینی‌های طولانی و غیرضروری وجود دارد—مثلاً چه اهمیتی دارد که دختر نخست‌وزیر کانادا در آزمون رانندگی مردود شود؟ از نظر محتوایی فیلم به‌شدت رویکردی طرفدار آمریکا دارد و تا حدی تبلیغاتی به نظر می‌رسد: آمریکایی‌ها تقریباً بی‌نقص و همیشه شجاع و حرفه‌ای نشان داده شده‌اند؛ رهبران کشورهای دیگر کشته می‌شوند یا محافظت‌شان ناکافی است؛ موسیقی میهن‌پرستانه مدام پخش می‌شود؛ و شخصیت منفی، یک فروشنده سلاح است که مورد نکوهش قرار می‌گیرد—در حالی که نقش آمریکا به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده سلاح به‌صورت قابل‌توجهی مطرح یا نقد نمی‌شود. فیلم در پایان حتی از مداخله‌گرایی دفاع می‌کند و هیچ خودآگاهی‌ای در قبال تناقض‌ها یا مسئولیت‌های آمریکایی‌ها در قبال خسارت‌های غیرنظامی نشان نمی‌دهد. فیلم مشاهدات دوگانه‌ای هم دارد: وقتی آمریکایی‌ها دقیقا از همان تاکتیکی استفاده می‌کنند که مشکل را شروع کرده تا آن را «حل» کنند، هیچ تردیدی درباره پیامدها مطرح نمی‌شود. کشته شدن صدها غیرنظامی به‌عنوان «حادثه تأسف‌بار» بیان می‌شود بدون بحث درباره مسئولیت‌پذیری یا پیگیری قضایی. همچنین برخی دیالوگ‌ها و کلیشه‌ها نسبت به مردم «کشورهای به‌اصطلاح -ستان» یا مردمان قهوه‌ای‌پوست تند و کلیشه‌ای‌اند که حس نژادپرستانه یا ضدخارجی به‌جا می‌گذارند. نمایش زنان در فیلم محدود است؛ شخصیت زن عمدتاً برای انگیزه‌دادن به قهرمان استفاده می‌شود و زمان زیادی جلوی دوربین ندارد. نقش‌های اصلی عمدتاً در اختیار مردان است. نتیجه‌گیری: داستان فیلم جذابیت‌هایی دارد اما از نظر اکشن و اجرا ضعیف‌تر از نسخه اول است. اگر دنبال یک اکشن ساده و هیجان‌محور هستید ممکن است سرگرم‌کننده باشد، اما از نظر فنی، از لحاظ روایت و پیام‌های سیاسی ضعف‌های مشخصی دارد. امتیاز: 6/10 رتبه نهایی: ★★ — نکاتی بود که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است.