فیلم Warrior 2011

اجیِرتون، موریسون و هاردی بازی‌های خوبی دارند، اما نولت واقعا درخشان است. داستان فیلم چندان نو نیست، اما فیلمنامه و بازیگرها چنان باورپذیر می‌کنند که با دغدغه‌های شخصیت‌ها همراه می‌شوید. با این حال فیلم روی بسیاری از وعده‌هایش حساب باز می‌کند و بخش آخر — حدود ده دقیقه‌ی پایانی — زود قطع می‌شود؛ این بزرگترین ایرادم به فیلم است و باعث می‌شود نمره بالاتری هم به...

اجیِرتون، موریسون و هاردی بازی‌های خوبی دارند، اما نولت واقعا درخشان است. داستان فیلم چندان نو نیست، اما فیلمنامه و بازیگرها چنان باورپذیر می‌کنند که با دغدغه‌های شخصیت‌ها همراه می‌شوید. با این حال فیلم روی بسیاری از وعده‌هایش حساب باز می‌کند و بخش آخر — حدود ده دقیقه‌ی پایانی — زود قطع می‌شود؛ این بزرگترین ایرادم به فیلم است و باعث می‌شود نمره بالاتری هم به آن ندهم. فیلم پرهیجان، دقیق و پُر احساس است؛ هم در صحنه‌های اکشن و هم در درام، بازیگران قابل قبولی دارد. فیلم به گذشته و انگیزه‌های هر شخصیت عمق می‌دهد: برندان از کودکی نسبت به پدرش که الکلی و آزاردهنده بوده رنج برده، زندگی‌ای برای خودش و خانواده‌اش ساخته و حالا برای حفظ خانه و خانواده‌اش دوباره سراغ ورزش MMA می‌رود و فرصت بردن جایزه بزرگ رقابت اسپارتا پیش می‌آید — جایی که روبه‌روی برادرش قرار می‌گیرد. تامی از خشم و زخم‌های گذشتهٔ بیشتری دارد؛ او پدر را مقصر می‌داند و از رها شدن توسط برادر و مرگ مادرشان رنج کشیده. در نیروی دریایی خانوادهٔ جدیدی یافته اما با از دست دادن رفیق نزدیکش دستخوش درد شده؛ ورود او به تورنمنت برای به‌وفایِ وعده‌ای به خانوادهٔ دوستش است و این نشان می‌دهد او هم وجه مهربان‌تری دارد، هرچند در لحظات کوتاه. رابطهٔ پیچیدهٔ پدر، پدی، که زمانی الکلی و آزاردهنده بوده و بعد پشیمان و پاک شده، هم محور مهمی است: برندان او را تا حدی بخشیده اما هنوز به او اعتماد ندارد، تامی اما سختی‌های گذشته را نگه داشته و پدی که از نشدن بخشش غمگین می‌شود، relapse می‌کند — و همین بازگشت به مشروب دید تامی را نسبت به پدرش تغییر می‌دهد. پایان که دیدار رودررو و آشتی برادران است، بسیار تأثیرگذار و احساسی است و لحظهٔ رها کردن گذشته دلنشین و قوی اجرا شده. فیلم گاهی ترکیب باسی دراماتیک و صحنه‌های مشت‌زنیِ سهمگین دارد — تصویربرداری صحنه‌های مبارزه بسیار خوب است و اجیِرتون و هاردی نقش‌ها را با شدت و اصالت ایفا می‌کنند؛ موسیقی متن هم قدرتمند عمل می‌کند و در مجموع بیش از یک فیلم صرفاً ورزشی و نفس‌گیر است. با وجود همه‌ی قوت‌ها، پایان‌بندی می‌توانست کامل‌تر باشد؛ حس می‌شود فیلم زود به پایان رسیده و فرصت حل‌وفصل کامل برخی وعده‌ها را از دست داده است.