فیلم Mistress America 2015

«Mistress America» تصویری قوی از شخصیتی است شبیه به آتشی که حشرات را با نورش جذب می‌کند تا بسوزند؛ آتشی که پرنور می‌تابد تا کاملًا فروزان شود. شخصیتی خودمحور که توجهش تنها به خود است و دنیا را بر حسب نیازهایش تنظیم می‌کند. این فیلم که پیش از «لیدی برد» ساخته شد، همکاری دوم گرتا گرویگ و نوآ بامباخ است (فیلمنامه را با هم نوشته‌اند و...

«Mistress America» تصویری قوی از شخصیتی است شبیه به آتشی که حشرات را با نورش جذب می‌کند تا بسوزند؛ آتشی که پرنور می‌تابد تا کاملًا فروزان شود. شخصیتی خودمحور که توجهش تنها به خود است و دنیا را بر حسب نیازهایش تنظیم می‌کند. این فیلم که پیش از «لیدی برد» ساخته شد، همکاری دوم گرتا گرویگ و نوآ بامباخ است (فیلمنامه را با هم نوشته‌اند و بامباخ کارگردان است). فیلمنامه تیز و هوشمندانه است و بازیگران مناسب انتخاب شده و خوب اجرا می‌کنند. با این حال، تمِ داستان—دوران ورود به بزرگ‌سالی و تعقیب آرزوها—برای بعضی‌ها چندان جذاب نیست و تا حدودی خسته‌کننده جلوه می‌کند. فیلم نوعی کمدی عجیب و خاص است؛ اگر از «فرانسیس ها» خوشتان آمده باشد، احتمالاً این را هم می‌پسندید. شاید از نظر قوی بودن به پای اثر قبلی نرسد، اما همچنان سرگرم‌کننده است. قصه از منظر یک شخصیت روایت می‌شود: تریسی فیشکو، دانشجوی سال اول کالج بارنارد. تنهایی و دست‌وپنجه نرم کردن با شرایط جدید به‌سرعت نمایان می‌شود و تریسی با تماس گرفتن با کسی که به‌زودی نامادری‌اش خواهد شد—بروک—وارد دنیای تازه‌ای می‌شود. او که در محیط جدید اجتماعی ناتوان به‌نظر می‌رسد، به‌تدریج راهی برای شادی و ماجراجویی پیدا می‌کند، با آدم‌های جدید آشنا می‌شود و دوستانی پیدا می‌کند. اما اینکه این لذتِ ناگهانی چقدر پایدار خواهد بود و چه تغییراتی در بقیهٔ زندگی‌اش به‌جا می‌گذارد، موضوع باقیماندهٔ فیلم است. «خیلی تحت‌تأثیر تو هستم و هم‌زمان نگرانِ تو» — این جمله احساس هم‌زمان تحسین و نگرانی را خوب منتقل می‌کند. روایت ساده و نرم است، اما شخصیت‌ها جذابند و ریتم فیلم هندسهٔ مناسبی از موقعیت‌های کمدی پی‌درپی دارد. در کنار فیلمنامه و کارگردانی، بازیگران مکمل از نقاط قوت فیلم‌اند. یک پیچش کوچک در پایان وجود دارد که برای شکستن توالی یکنواخت و ایجاد انحراف لازم و مؤثر است؛ این پایان‌بندی تأثیرگذار و احساسی است و به‌خوبی کار شده. این فیلم نقش قابل‌توجهی برای لولا کرک فراهم کرده؛ او فوق‌العاده است و امیدوارم نقش‌های اصلی بیشتری ببینیم. شیمی بین او و گرتا گرویگ از نقاط برجستهٔ فیلم است و دیالوگ‌های بینشان خاطره‌انگیز و قابل نقل‌اند. اگر کسی از آن خوشش نیامد، شاید به دیدن موضوعات مشابه خسته شده باشد، اما این دلیل کافی برای ردّ کامل فیلم نیست. در مجموع، میسترس آمریکا فیلمی یگانه، بامزه، تأثربرانگیز و گاه دل‌شکن است؛ با شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی، لحظات شاد و کلیتی از بهترین آثار اخیرِ دیدم. بیشتر شبیه فیلمی دربارهٔ دوستی، اعتماد و تعهد است و نشان می‌دهد چگونه زندگی می‌تواند ظرف مدت کوتاهی دگرگون شود—و فیلم به‌خوبی میزان قابل‌اتکا بودنِ این دگرگونی ناگهانی و بهترین بهره‌برداری از آن را نشان می‌دهد. نمی‌گویم حتماً باید دید، اما شخصاً چنین حسی دارم. امتیاز: 8/10